Ölü Gibi

5.Kabullenmek

Bazıları karanlıktan bazıları kapalı alandan bazıları kandan korkar. Benim en büyük korkum çaresizlik, Birini bırakıp gittikten sonra arkasından çaresiz bakmayı çok iyi bilirim, ister başka bir evrene ister farklı bir şehre gitsin arkasından baka kalma duygusu zor çok zor...
Yağız'ın o kıvırcık saçlarıyla oynarken kendimi bir o kadar çaresiz hissediyordum. O anneannesi gittiğinde bana sığındı peki ya ben gidersem, kime sığınacaktı. Beni unutacakmıydı. O 6 göz beni ona gösterecekmiydi , işte herşeyi öğrenme vakti geldi saat 13.50 on dakika sonra orada olmam ve herşeyi öğrenmem gerek. Yağız'ın saçlarını gözlerinin önünden çekip yavaş adımlarla kantine gittim bir çikolata alıp geri sınıfa girdim ve çikolatayı Yağız'ın yattığı sıraya koydum. Tekrar sınıftan çıkıp 5 dakika içerisinde toplatı odasında oldum. Saat tam 14.00 da oradaydım , içeri girdiğim anda 6 çift göz üstümdeydi. "Hoşgeldin" Armağanın sözüyle ufak çaplı bakışmamız sona erdi. "Hiç uzatmıyorum" diye söze girdi Yağmur "Şimdi herkes kendini tanıtacak" "Ben Yağmur...Yağmur Kavuk 18 yaşındayım burcum boğa gördüğünüz gibi ben buyum" "Ecem sende" "Ben Ecem Akça burcum akrep 18 yaşındayım bu kadar sanırım" "Armağancım" "Ben Armağan Kutlu 82 yaşındayım.. tamam şakaydı 19 yaşındayım...bir sene okula geç gitmişim burcum Kova grubun mizahşörüyüm" "aynen aynen kardeşim kesin öylesin" "Ben Serhat Güneş 20 yaşındayım ve burcum yay babam okul müdürü ve okulun heryerine girip çıkmamız bu gruptakiler için serbest" "Özgür sende" "ben Özgür Akman 19 yaşındayım ve Koç burcuyum benden de bu kadar" "Vee Ulaş sende" sıra ona gelmişti her zamanki soğuk yüzü ile düz bir açıklama yapacağı kesindi. Bunları düşünürken Ulaş'ın sesi düşüncelerimi kesti "Ben Ulaş Altay 20 yaşındayım burcum Oğlak grubumuzun lideriyim" sıra sanırım bana gelmişti hepsi bir anda bana baktı ses Yağmur'dan  çıktı "Ve sıra sende yeni arkadaşımız" konuşmaya başladım "Ben Mavi bende 18 yaşındayım burcum Başak" "Evet sana bir kaç sorumuz var Mavi"
Olumlu anlamda başımı salladım.
"yakın arkadaş çevren varmı?" evet tam zamanı Yağızdan bahsetmemin tam zamanıydı "Evet var. Tek bir kişi...Yağız...Yağız Aksız...Ayrıca size bir sorum var-" Ulaş soru soracağıma aldırış etmeden tepki verdi "sevgilin mi veya sevgilin varmı?" "Hayır, hiç sevgilim olmadı" "yağız kim o zaman?" Niye bu soruları soruyordu şimdi ,aldırış etmeden sakince cevaplarımı veriyordum. "4 yaşımdan beri onu tanıyorum çocukluk arkadaşım"  "tamam" susmuştu tepki vermedi sadece sustu, gerçi banane umrumda değildi. "Size sorum şu; tamam sizin sınıfınıza geldim fakat sizden başka arkadaşlarım olmayacakmı mesela Yağız, onu hayatımdan çıkaramam?" "Mesafeli olacaksın" Yağmur cevap vermişti , bu kıza hiç ısınamadım "Anladım" "yanlız mı yaşıyorsun mesela annen baban kim ailenden bahset biraz" sustum... birkaç saniye bekledim , onlara ne anlatacaktım "annem ile yaşıyorum tek değilim" "baban?" Armağan'ın sorusuna cevap vermek istemedim ,biraz bekledim ve tam açıklama yapacakken Ulaş araya girdi "anlatmak istemediğin şeyleri anlatma" sanki içimi duymuştu oysaki göz göze bile gelmemiştik. "Neyse tanıştığıma memnun oldum Mavi grubumuza hoş geldin , seni yakın zamanda whatsapp grubuna ekliyorum sonra görüşürüz!" "Tamamdır" dedim mırıldanarak. hepberaber toplantı odasından çıktık. Telefonuma baktım saat 14.45'ti kulaklığımı taktım ve çantamı alıp okulun çıkış kapısına yöneldim. Yağmur yağıyordu herkes şemsiyesine sığınırken ben koşarak yağmurun altına geldim yavaş yavaş yürümeye başladım, herkes yağmurdan kaçarken ben yağmuru kabulleniyordum, ıslanmayı,batmayı...