Assassinated (Voltooid✔)

pluche teddybeer.

In de vijf jaar dat ik in de gevangenis gezeten heb is de technologie hard vooruit gegaan, ik kan niet begrijpen wat ik nu voor me zie. Overal lichten en grote attracties. Kleine kraampjes en hordes mensen die lachend door elkaar heen lopen. Wat een drukte! ''Dit is nou een kermis,'' zegt Aiden. Hij moet lachen om mijn reactie. ''Nog nooit geweest?'' Ik schud langzaam mijn hoofd, terwijl ik naar alle wonderbaarlijke dingen om me heen blijf staren. ''Wat is een kermis?'' Vraag ik als ik uitgekeken ben. ''Weet je dat écht niet?'' Vraagt Aiden verbaasd. ''Ik heb vijf jaar in de gevangenis gezeten, weet je nog?'' ''Natuurlijk. Nou, een kermis is eigenlijk... Een rondtrekkende groep met attracties. Je kunt er allemaal leuke dingen doen en eten. Het is heel gezellig. En ik denk dat ik weet wat jij het leukste gaat vinden!'' Hij pakt mijn hand vast en sleurt me mee de drukte in.

We blijven stil staan voor een enorm grote kraam, bijna een soort hal. Hij is rood met zwart, en in de kraam staan blikken op elkaar gestapeld. Er is een soort van houten bar, waar mensen overheen leunen. Ze hebben een pistool in hun handen, en richten op de blikken aan het einde van de kraam. Ik kijk Aiden enthousiast aan. Hij knijpt in mijn hand. ''Ik dacht al dat je dit leuk zou vinden. Waar wacht je nog op, ga in de rij staan!'' We sluiten ons aan bij de lange rij voor de schietkraam. Terwijl we wachten kijk ik naar de mensen die schieten. De meeste kunnen er helemaal niks van, en eentje schoot zelfs de blikken van zijn buurman omver! Bij allemaal is het puur toeval als ze de blikken raken. 

Eindelijk zijn we aan de beurt, en gretig pak ik een pistool vast. Hij voelt hard en koud in mijn handen. Ik ga klaar staan en richt, en voel Aidens ogen naar me kijken. Dan schiet ik. Mijn handen trillen van de terugslag van het pistool, en ik zie dat ik in één keer alle blikken heb omgeschoten. De meneer van de schietkraam kijkt me verbaasd aan. ''Dat deed je goed, voor een meisje,'' zegt hij spottend, maar ik zie de bewondering in zijn ogen. Hij draait zich om, en pakt een grote teddybeer van de plank met prijzen af. ''Deze heb je gewonnen. Gefeliciteerd,'' zegt hij. Dan richt hij zich tot de volgende klanten. Ik draai me om, en zie dat Aiden aan het schieten is op de blikken. Ik kijk toe naar zijn pogingen. Twee keer mist hij, maar de derde keer gaan er twee blikken om. Hij kijkt me trots aan, en ik moet glimlachen. ''Wil je een knuffel?'' Vraag ik hem vrolijk. Hij knippert verbaasd met zijn ogen, niet wetend waar deze vraag zo ineens vandaan komt. Dan verschijnt zijn mooie glimlach. ''Natuurlijk,'' zegt hij en hij spreidt zijn armen. Zachtjes giechel ik. Dan druk ik de knuffel die ik net gewonnen heb in zijn armen. Hij is even in de war, en dan begrijpt hij het. Hij grinnikt, maar ik zie teleurstelling in zijn ogen. Wat betekend dat?