Assassinated (Voltooid✔)

De finale

Ik sta achter een grote poort, zenuwachtig wippend op mijn voeten. Achter deze poort is de plek waar het gaat gebeuren, de finale. In mijn hand heb ik een kleine maar vlijmscherpe dolk en aan mijn riem hangen drie werpmessen. Ook deze zijn tot het uiterste geslepen, klaar voor gebruik. Ik heb instructies gekregen van Zavier en weet dus ongeveer wat ik kan verwachten. Zenuwen gieren door mijn aderen, en ik probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen. 

Als het goed is hoor ik over een paar minuten een luide bel. Dat is het teken dat ik naar binnen mag. Elke assassin staat in een soortgelijke ruimte als ik, een klein kamertje dat vastzit aan een enorme muur. Meteen wanneer we door de deur zijn mogen we beginnen, allemaal tegelijk. Het gevecht gaat door tot er maar één winnaar over is, hoe lang dat ook duurt. Maar ik voorspel dat het zo voorbij is. Hier zijn ten slotte alleen de allerbeste assassins van het hele rijk, die allemaal op verschillende gebieden uitblinken en één goed gemikt mes is genoeg. 

Na een paar minuten die voelen als uren gaat eindelijk de bel af. Ik leg mijn hand op de deurklink, adem nog één keer diep in en stap naar binnen. Meteen kijk ik verbaasd om me heen. Ik sta aan de rand van een groot, rond grasveld. Het is omringd door een grote muur, ik schat dat hij ongeveer twintig meter hoog is. Hij is gebouwd van stevige bakstenen en op sommige stukken zie ik ook wat beton. Halverwege de muur is een soort glazen raam, en daarachter zie ik allemaal mensen staan. De speciale raad van de koning, Aiden staat er waarschijnlijk ook tussen. Ongeveer twintig meter van me vandaag zie ik Beal staan, die verbaasd om zich heen kijkt. Door de geheime informatie die ik laatst van Zavier heb gekregen ben ik in het voordeel, maar net als alle andere sta ik nog wat twijfelend voor mijn deur. Ik durf niet te beginnen, dat zou niet slim zijn. Als ik op iemand af zou stormen is de kans groot dat ik een mes naar me toe krijg. Maar iemand moet beginnen, het schiet niet op als we allemaal aarzelend blijven staan. En dus kijk ik nog even snel om me heen om in te schatten waar de rest is en wat ze doen, en ren dan naar rechts. Daar staat Beal, en hij is een van de weinige die ik met gemak kan doden. 

Maar Beal ziet me aankomen en hij grijpt naar een mes aan zijn riem. Ik maak een koprol en het mes vliegt over me heen, ik hoor hem landen in de muur achter me. Ik ben bijna bij Beal, en duik opzij met een schijnbeweging zodat ik achter hem terecht kom. Razendsnel snijd ik in de enkel van Beal, récht door de dikke beschermstof heen. Ik hoor hem krijsen van pijn, en handel snel voor hij kan reageren. Ik duw hem met al mijn kracht naar voren, hij komt hard op zijn buik terecht met zijn gezicht op het gras. Ik hóór zijn neus gewoon breken. 

Nu komt het moment, nu moet ik het doen. Ik hoef alleen maar een ader in zijn hals door te snijden en dan is het voorbij. Ik aarzel, en de woorden van Gaston vliegen door mijn hoofd. 'Je bent geen echte assassin, je kunt niet doden.' Nu moet ik het tegendeel bewijzen, laten zien dat ik het wél kan. 

Maar ik kan het niet.