MY SUPERSTAR 59

1.1K 52 1
                                        

Pagkatapos niyang marinig ang tanong ko biglang naging mailap ang mga mata niya. Parang may gusto siyang sabihin na hindi niya kayang bigkasin. Nadako ang tingin ko sa hinlalaki niya sa kamay.

"What happened to your finger?" nagkibit balikat siya sa tanong ko at kinuyom ang mga kamay niya.

"I--I stopped contacting her 2 years ago. I don't have any idea where is she. I'm sorry. I'm really sorry". Hindi ko alam kung para saan ang paghingi niya ng tawad. Dahil ba yon sa hindi niya alam kung nasaan si Mia o dahil sa pagiwan niya dito noon?

"Have you tried contacting her or the day you broke up with her..did she mentions a certain place?" natahimik ulit siya sa tanong ko. Kinuha niya ang cellphone niya sa bulsa ng pantalon niya at may tiningnan don. Tinanggap ko ang cellphone niya ng iaabot niya ito sakin.

"That was our last memory together". Picture ito nilang dalawa ni Mia, Yoongi was hugging her from behind. They are both happy in the picture. Larawan ng dalawang taong nagmamahalan.

"That was in Palawan. After that, I--I decided not to contact her anymore. She tried to talk to me but I avoided her. I know I did the right decision on that day but my heart..it says otherwise". Bumuntong hininga siya at nagsimulang kagat-kagatin ang kuko niya sa hinlalaki.

"Stop biting your nails". Tumigil naman siya at pinagsalikop ang mga kamay niya.

"Yoongi"..

Tumingin siya sa direksyon ko at hinintay ang sunod kong sasabihin.

"Did you love her?" Sasagutin na niya sana ang tanong ko ng biglang may kumatok sa pinto, tumayo siya para pagbuksan ito. Pumasok si Jin, Jimin at JD.

"Mommy, here's the food that we ordered for you". Nilapag ni JD ang isang paper bag sa mesa.

"Thank you, anak". Kinain ko ang pagkaing inorder nila para sakin habang naguusap naman sila sa kung anong mga nakaline up na projects nila pagbalik nila ng Korea.

Lumipat kami sa suit ni Jin ng makatulog si JD sa kama ni Yoongi. Binuhat niya ito para mailipat namin siya sa suit niya kaya nagkaron kami ng pagkakataon ni Jin na makapagusap habang binabantayan ko si JD.

"How was it? Did you talk to him?" Umupo siya sa tabi ko at tinanggal ang sapatos niya. Iniabot ko sa kanya ang Givenchy slippers niya na nasa may paanan ko lang.

"Thank you". Ngumiti ako at tumango. "I was able to talk to him but unfortunately, he doesn't have any idea where Mia is". Napabuntong hininga ako. Naisip ko si tito at tita na halos dalawang taon ng naghahanap sa anak nila. They even hired a well known private investigator to search for her and the only lead that they've got is that Mia is in the Philippines. Hindi siya lumabas ng bansa from 2017 up to this present time.

"Yuri"..tumingin ako sa direksyon niya. Nakita ko ang pagaalala sa mga mata niya pero pilit parin siyang ngumiti sakin.

"Everything will be alright. Maybe, she still needs more time to think. You can't find her if she's not willing to show up". Napaisip ako sa sinabi niya, hindi mo nga mahahanap ang isang taong ayaw magpahanap. Pero nagaalala na kami sa kanya, pakiramdam ko habang tumatagal namin siyang hindi nakikita parang mas lalong lumiliit ang tsansa namin na makita namin siya ulit.

"Do you think Yoongi felt something special for my cousin? Minahal niya ba ang pinsan ko, Jin?" hindi siya fluent managalog pero ng magtama ang mga mata namin. Alam ko at nararamdaman ko na naintindihan niya ang sinabi ko. Ito ang unang pagkakataon na kinausap ko siya gamit ang lengwaheng nakasanayan ko. Dahan-dahan siyang tumango sa tanong ko.

My Superstar 0.1 [#Wattys2020Winner]Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon