My Superstar 0.1 [#Wattys2020Winner]

MY SUPERSTAR 46

Limang araw na kaming nakabalik ng London at sa limang araw na yon hindi man lang tumawag o nagmessage si Jin. Limang araw pa lang bumaba na ang sales ng Dale, kung dati hindi kami maubusan ng customers pero ngayon maswerte na kung may apat o limang customers na pumasok ng building. Madami din akong natatanggap na hate comments sa mismong page ng Dale kaya mas pinili ko munang ideactive ang page namin. Mas lalo pa akong nanlumo ng may lumabas na maikling video clip lang ng nangyari sa party ng nanay ni Jin at sa maikling video clip na yon ako ang lumabas na masama. Kaya madaming nagalit sakin. Naiwan si Angel sa Korea kaya kami lang ni JD sa bahay at yong nagaalaga sa kanya kapag nasa trabaho ako.

Pagpasok ko pa lang ng bahay rinig ko na agad ang mumunting hikbi ni JD.

"Anak, what happened?" Nakayuko siya kaya hindi ko makita ang mukha niya. Dahan-dahan niyang iniangat ang mukha niya at halos madurog ang puso ko ng makita ko na may malaking bukol siya sa noo.

"Mommy"..niyakap niya ako ng mahigpit.

"I don't want to go to school mommy. My classmates are bad. They hurt me". Simula ng makabalik kami ng London at pumasok si JD sa school palagi na lang siyang umuuwi na umiiyak. Kinausap ko na ang teacher niya at ang principal nila pero waka naman silang ginagawang aksyon.

"They told me that..I'm just making stories--that daddy is not my real dad. Is it true mommy? He's not my real daddy?" my heart hurts when he started crying again.

"He's your daddy baby. Don't listen to them".

"If he's my real daddy mommy..then, where is he? Why we can't be with him? Why mommy?" kahit ako hindi ko rin alam, hindi ko alam kung pano ko sasagutin ang tanong niya kasi kahit ako naguguluhan din.

"Go to your room anak. Magpahinga ka muna. Nagamot na naman ng yaya mo ang bukol mo. Magiging okay na yan mamaya". Yumuko siya at naglakad papunta sa kwarto niya. I'm sorry JD. Hindi ko talaga alam kung anong meron samin ni Jin ngayon. Hinilot ko ang sintido ko at umupo sa couch. Pagod na pagod ako, hindi lang ang katawan ko kundi ang isip at ang puso ko.

Kailangan ko na sigurong kausapin si Jin. Kailangan siya ni JD. Kinuha ko ang cellphone ko sa bag at hinanap ang numero niya sa contacts ko. Nakakailang beses na akong dial ng numero niya pero hindi niya sinasagot ang tawag ko. Baka may practice sila pero magaalas diyes na ng gabi ngayon don. I tried to dial again his number for the last time. Hanggang sa sinagot na niya ang tawag ko.

"Mahal".. bungad ko sa kanya. Pero hindi siya nagsasalita kaya napakunot noo ako.

"Jin? Hello"..

Halos maibato ko ang cellphone ko ng marinig ko ang mga ungol sa kabilang linya. Ungol ng babae.

"Hmmmm..harder love! I'm cumming".. sapat na ang mga narinig ko para putulin ko ang tawag. Sa sobrang sakit ng nararamdaman ko hindi ko alam kung bakit parang wala ng luhang gustong tumulo sa mga mata ko. I had enough. Mali ang naging desisyon ko na bigyan pa ng pagkakataon ang relasyon namin.

Nabaling ang atensyon ko sa cellphone ko ng tumunog ito. Pagkabasa ko pa lang ng pangalan niya sa screen ng cellphone ko parang sasabog na ang puso ko, kung dati bumibilis ang tibok ng puso ko kapag nakikita ko ang pangalan niya sa screen ng cellphone ko pero ngayon..nasasaktan ako.

Tuluyan ng tumulo ang mga luha ko ng makita ko kung ano ang nilalaman ng message niya sakin.

"Did you like what you hear? I hope my moans are like lullabies to your ear. Sorry girl, but I'm just getting back what supposed to be mine and this is the man beside me right now. How does it feel Yuri?"