Son 8

3.Bölüm

''Neden?'' Teyzem biraz kıvrandıktan sonra cevap verdi.

''Bir iş için?''

''Ne tür bir iş peki?'' Bu sefer Gideon cevapladı.

''Pek yakında öğrenirsin.''

3. Bölüm

Tekrardan teyzeme döndüm.

''Bu olaylar hakkında ne düşünüyorsun?'' Vereceği cevaptan endişeliydim. Bana inanmasını istiyordum.

Önce Gideon'a bir bakış attı. Sonra da yerinden yavaşça kalktı. Yukarıya doğru yöneldi. Nereye gittiğinden şüpheliydim. Tanrı aşkına bu kadın neden bu kadar sakindi? Çatıda eski eşyalarla dolu bir oda ve karşısında da benim odam vardı. Kısa bir süre sonra elinde eski bir defterle geldi. Eski yerine tekrar oturdu. Sonra defteri özenle açtı içinde yazılar ve fotoğraflar vardı. Deftere eğilip baktım. O da bir kız çocuğunun yüzünü okşadı.

''Kim o?''

''Annen.'' Bir an için midemde bir ağırlık hissettim. Neden olayı anneme ve onun çocukluğuna getirmişti ki?

''Onu çocukken hep kıskanırdım. Neden bilmem ama hep onu daha çok sevdiklerini düşünürdüm.''

Teyzem annemden iki yaş büyüktü. Klasik bir durum diye geçirdim içimden.

''Ama aslında hiç de öyle değilmiş. Taki 17'sine gelene kadar. Onu.. onu hep beklediler.'' Neden, ne için beklediklerini anlamadım.

''Neyi beklemişler?''

''Gücünü göstermesini. Gücünü göstermeseydi asla ama asla özgür olamazdı. Tıpkı benim gibi.'' Teyzem ağlıyordu ve ben de hala parçaları birleştirmeye çalışıyordum.

''Neden ağlıyorsun teyze?''

''Ağlıyorum, çünkü...çünkü seni de kaybetmek istemiyorum Eva. Seni de annen gibi kaybetmek istemiyorum. Sen bana onun hatırasısın seni de onlara veremem. Bu şey... bu şey her nasılsa çözülecek birtanem. Sonra biz de eskisi gibi olabileceğiz.'' Ne çözümünden bahsediyordu? Yanağımı okşadı ve bana sarıldı. Soru soran gözlerle Gideon'a baktım. Gerilmişti tıpkı benim gibi. Artık o kadar da sakin durmuyordu. Şu konuşmanın sadede varmasını istiyordum.

''Teyze ben hala ne bahsettiğini anlamıyorum.''

''Anlayacaksın birtanem, anlayacaksın.''

''Neden artık yatmıyoruz. Bu gün zaten yorucu bir gündü.'' Teyzem Gideon'a kafa salladıktan sonra odasına yöneldi. Bir süre kıpırdamadan oturdum. Olan tek şey sorularımın artışı ve alamadığım cevaplardı. Beynimden milyon tane soru gelip geçiyordu. Anlaşılan teyzemin de hemen anlatmaya niyeti yoktu. Bir yandan annem hakkında söyledikleri ve yaşadığı o üzücü olay her neyse benimde endişeye kapılmama neden oldu. 

''Fazla düşünme, biraz uyu. İyi geceler.'' Bu kadar vurdum duymaz olamazdı. Hem misafir olacak hem de umursamaz. Kadın burada her ne sebeptense ağlamıştı oysa uykusunu düşünüyordu.

Ona cevap vermedim. O da zaten cevap vermemi beklemeden yukarı çıktı. Bir saniye yukarıda nerede yatacaktı.

''Hey! Nereye?''

''Dedim ya, uyumaya.''

''Onu anladım zaten. Nerede yatacaksın ki?'' Elini kot pantolonuna soktu ve gerindi.

''Yatağını beraber paylaşırız diye düşünmüştüm.'' Ona ağzım açık baktım. Henüz iki saattir tanışmamıza rağmen nasıl da bu kadar labali olabiliyordu. Bir de sırıtıyordu!

''Eğlencen bittiyse soruma cevap vermeyi düşünüyor musun?''

''Ben zaten sorunun cevabını verdim tatlım.'' Bir ağzının içinde geveleyip bana tatlım mı diyordu? Omuz attığım gibi yanından bir hışımla geçip odama çıktım. Gerzek onla mı uğraşacaktım bir de. Şu işi her ne ise bir an önce halledip geldiği yere dönmesini istiyordum.