Απρόσμενος έρωτας ❤️

"Υποψίες"

Την επόμενη μέρα η Αθηνά και ο Μιχάλης σηκώθηκαν νωρίς το πρωί γιατί είχαν πολύ δουλειά. Η Αθηνά κάλυψε τα σημάδια στο λαιμό της και μετά πήγε στον Μιχάλη.
Αθ. Έλα να σου καλύψω τα σημάδια.
Μ. Δεν θέλω
Αθ. Έλα χριστιανέ μου που θα πας στο δικαστήριο έτσι.
Μ. Καλύτερα να πάω έτσι. Δεν χαίρεσαι;
Αθ. Γιατι να χαίρομαι που θα γίνεις ρεζίλι;
Μ. Πρέπει να χαίρεσαι γιατί έτσι δεν θα έχεις το άγχος ότι θα με διεκδικήσει καμία αλλη
Αθ. Υπάρχει τέτοια περίπτωση Μιχάλη μου;
Μ. Δεν ξέρω (είπε αμήχανα)
Αθ. Γιατι δεν με κοιτάς Μιχάλη. Υπάρχει καμία που σε πολιορκεί;
Μ.οχι αγάπη μου. Και να υπήρχε δηλαδή αφού ξέρεις ότι εγώ δεν έχω ματιά για άλλη.
Αθ. Το καλό που σου θέλω αγάπη μου. Αν θες να συνεχίσεις να έχεις ματιά. Και αν και η άλλη θέλει να συνεχίσει να έχει μαλλιά...
Μ. Ζηλεύεις Αθηνά μου;
Αθ. Όχι Μιχάλη μου. Γιατι να ζηλεύω εξάλλου δεν μου έχεις δώσει δικαιώματα..
Μ. Καλά επειδή ζηλεύεις σου λέω ότι καμία δεν υπάρχει. Για πλάκα το είπα. (και την φίλησε στο λαιμό)
Αθ. Το καλό που σου θέλω...
Μ. Έλα πάμε θα σε πάω εγώ στην δουλειά.

Ο Μιχάλης πήγε την Αθηνά στην δουλειά και μετά έφυγε. Ωστόσο η Αθηνά σκεφτόταν τον ενδεχόμενο να μην της έκανε πλάκα ο Μιχάλης.
Αθ. Καλημέρα σας
Ισ. Καλημέρα Αθηνά τι κάνεις;
Αθ. Καλά είμαι.
Μ. Δεν μου φαίνεσαι καλά.εισαι σίγουρα εντάξει;
Αθ. Ναι Μάνο μου είμαι καλύτερα από ποτέ.
Μ. Εντάξει Αθήνα μου.
Οσο ο Μάνος με τον Ισίδωρο έλεγαν στην Αθηνά για τον καινούριο πελάτη ή Αθηνά ήταν χαμένη στις σκέψεις της.....
Μ. Αθηνά μας ακούς;
Αθ. Ε ναι ναι. Πάω στο γραφείο να περιμένω τον πελάτη...
Ισ.καλα Αθηνά όταν τελειώσετε έλα να μας πει τι συμφωνία κάνατε.
Αθ. Εντάξει.

Η Αθηνά είχε πάει στο γραφείο που ήταν το ραντεβού της. Είχαν τελειώσει την κουβέντα του και αφού της έδωσε το χέρι του έφυγε. Ξαφνικά μπήκε ο Μιχάλης..
Μ. Τι έγινε Αθηνά ποιος ήταν αυτός;
Αθ.ενας καινούριος πελάτης.
Μ. Μάλιστα ανέκδοτα λέγατε και είχε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά;
Αθ. Δεν κατάλαβα; .(ρώτησε κάπως εκνευρισμενη)
Μ. Λέω σαν πολύ διαχυτικος δεν ήταν;
Αθ. Μιχάλη τι έπαθες;
Μ. Τίποτα αγάπη μου απλά μου φαίνεται περίεργο που ένας καινούριος πελάτης όπως λες είναι τόσο διαχυτικος με κάποιον που δεν τον έχει ξανά δει. Εσένα σου φαίνεται λογικό αυτό;
Αθ. Μιχάλη που το πας;
Μ. Τίποτα άστο. Βλακειες λέω.
Αθ. Πάλι καλά που το κατάλαβες.
Μ. Άσε τις βλακειες που λέω και έλα να σε πάρω μια αγκαλιά γιατί πρέπει να ξανάφυγω.
(Η Αθηνά έπεσε στην αγκαλιά του Μιχάλη αλλά ξαφνικά απομακρυνθηκε.)
Μ. Τι έπαθες;
Αθ. Μιχάλη που ήσουν πριν;
Μ. Στο γραφείο
Αθ. Μόνος σου;
Μ. Με ένα συνάδελφο.
Αθ. Ωραία.
Μ. Τι ωραία ήταν αυτό;
Αθ. Τίποτα απλά πες του "συναδέλφου" να μην βάζει γυναικεία αρώματα. Γιατι μπορεί κάποιοι να το παρεξηγησουν..
Η Αθηνά σηκώθηκε και έφυγε και πήγε στο γραφείο του Μάνου.
Ο Μιχάλης αφού κατάλαβε τι εννοούσε η Αθηνά πήγε και αυτός στον Μάνο.
Μ. Καλημέρα.
Ισ. Καλημέρα Μιχάλη.
Μ. Μιχάλη πως από δω
Μ. Αθηνά έρχεσαι λίγο σε παρακαλώ.
Αθ. Δεν μπορώ τώρα έχω δουλειά.
Μ. Δύο λεπτά μόνο.
Αθ. Σου είπα δεν μπορώ.
(ο Μιχάλης την πλησίασε και την έπιασε από το χέρι και την τράβηξε με το ζόρι)
Αθ. Μιχάλη παραταμε ότι θες να μου πεις θα μου το πεις σπίτι.
Μ. Μη μιλάς και προχώρα γιατί θα σε πάρω σηκωτη.(της είπε σιγά στο αυτι)
Αθ. Δεν θα τολμήσεις.
Μ. Έτσι λες...
Ο Μιχάλης την σήκωσε στα χέρια και την πήρε όντως σηκωτη και την πήγε στο γραφείο της. Ο Μάνος με τον Ισίδωρο τους κοίταγαν περίεργα.
Ισ. Τι ήταν αυτό;
Μ. Δεν ξέρω πάντως σίγουρα δεν κάνουν παιχνιδάκια. Κάτι έχει συμβεί.
Ισ. Ναι σίγουρα ήταν και οι δύο πολύ σοβαροί....
Στο γραφείο Η Αθηνά άρχισε να φωνάζει.
Αθ. Με ποιο δικαίωμα με τραβάς έτσι;
Μ. Με το δικαίωμα ότι είσαι γυναίκα μου και μάνα των παιδιών μου.
Αθ. Α μπα νωρίς το θυμήθηκες.
Μ. Αθηνά έχω καταλάβει που το πας και θέλω να σου πω ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Αθ. Α ναι.
Μ. Ναι.
Αθ. Ε ενταξει αφού το λες εσύ.(είπε ειρωνικά)
Μ. Αθηνά σταματά να με ειρωνεύεσαι και άκουσε με.
Αθ. Τι να ακούσω μιχαλη. Ότι όλα αυτά που έλεγες το πρωί ήταν πλάκα. Και όλος τυχαίος έρχεσαι εδώ υποτίθεται να με δεις και μυρίζεις γυναικείο άρωμα που προφανώς δεν είναι δικό μου; Με δουλεύεις;
Μ. Όχι Αθηνά άσε με να σου εξηγήσω.
Αθ. Ωραία σε ακούω. Αλλά μετά θα σηκωθείς να φύγεις.
Μ. Λοιπόν... Το πρωί δεν σου έκανα πλάκα. Όντως υπάρχει κάποια που με πολιορκεί αλλά στο ορκίζομαι δεν της έχω δώσει κανένα δικαίωμα.
Αθ. Και επειδή δεν της έχεις δώσει δικαίωμα έρχεται και σου τρίβεται;
Μ. Επίτηδες το κάνει. Είμαι σίγουρος για αυτό. Απλά βλέπει ότι δεν ανταποκρίνομαι σε τίποτα από αυτά που έχει στο μυαλό της και το κάνει επίτηδες. Πίστεψε με. Σε παρακαλώ. Δεν έχω ματιά για άλλη εγώ μόνο για σένα..
Αθ. Ωραία σε πιστεύω μπορείς να φύγεις τώρα. Και θα τα πούμε το βράδυ στο σπίτι.
Μ. Εντάξει αγάπη μου. Αλλά έτσι θα με διώξεις.; Δεν θα μου δώσεις ένα φιλί;
Ο Μιχάλης την πλησίασε και την φίλησε με. Πάθος στο στόμα και έφυγε για να γυρίσει στο γραφείο.
Η Αθηνά ήταν έτοιμη να εκραγεί αλλά δεν το έδειξε. Πήγε στο γραφείο του Μάνου να συνεχίσει την κουβέντα τους....
Η Αθηνά όσοι ώρα ήταν στο γραφείο του Μάνου δεν άκουγε τίποτα. Μόνο σκεφτόταν. Από τις σκέψεις την έβγαλε ο Ισίδωρος.
Ισ. Αθηνά μας ακούς;
Αθ. Ναι ακούω. Αλλά να σας πω θυμήθηκα ότι έχω μια δουλειά μπορώ να λείψω μια ώρα;Και θα γυρίσω.
Ισ. Ναι Αθηνά πήγαινε. Θα σε περιμένουμε..Έτσι κι αλλιώς θέλω να πάω να κάνω με τον Αποστόλη μια μέτρηση.
Αθ. Ωραία ευχαριστώ. Δεν θα αργήσω...
Η Αθηνά έφυγε και πήγε στο γραφείο του Μιχάλη.

Ειχαν μπει για τα καλά οι υποψίες στο κεφάλι της.....