MAHUR-EHVENİŞER

71.Bölüm💫

İyi okumalar 💙

💫

İnsanoğlu sanırım gerçekten söylendiği kadar garip bir varlıktı. Her duruma her olaya uyum sağlayabildiği gibi fark etmese de hemen her duyguyu uçlarda yaşıyordu.

Mutluyken de mutsuzken de dünyayı unutuyor, kendisi hariç kimsenin farkında olmuyordu. Bu iyi bir şey miydi kötü bir şey miydi bilmiyorum ama mutlu olduğumuz sürece çok da fena bir şey sayılmazdı.

Gözlerim ailemin ve arkadaşlarımın üzerinde gezinirken de bunu iliklerime kadar hissediyordum. Hepimizin yüzü gülüyorken daha önemli ne olabilirdi ki?

"Çocukken de böyleydin sen. Mızmız! Yenildin işte kabul et."

İnsan gerçekten sevdiğiyle uğraşıyordu ve hayatımdaki herkese baktığımda bunu görmek değişik hissettiriyordu.

Berkin abimin eli omzumu sarmış, sıcaklığı kalbimin en derinlere sızmıştı. Herkes öbek öbek farklı sohbetlere dalmış olsa da bizden en çok kopmuş olan babamla amcamdı.

Yemeğimizi yemiş sakince çaylarımızı içiyorduk. Serkan ve Beliz de gelmişti. Asrın da gelecekti ama işi çıktığı için gelememişti.

Sakin sakin otururken babamla amcamın birden tavla oynama aşkı kabarmıştı. Annem ve yengem karşı çıkmış,'şimdi sırası mı?' diye söylenmişti ama babamla amcam onu dinlememişti.

Kazanan amcam olmuştu. Babam ise amcamın da söylediği gibi bunu kabul etmiyordu.

"Yenilmedim,sen hile yaptın! Zar tutuyorsun!"

Berkin abimle tüm dikkatimiz onlardaydı. İzel Beliz'le okulla ilgili bir şeyler konuşuyor,Beha da Feda abiyle konuşmaya çalışıyordu. Zira geldiğinden beri gözleri Belizde olmasına rağmen sessizdi.

Bera abim ve Eylem Demirle ilgileniyor,prova yapıyordu. Lale teyzemlerle bir sohbete girişmişti. Akın da Serkan'la telefondan bir şeylere bakıyordu. Cihangir ise hâlâ gelmemişti. Efdal da yarım saat kadar önce salondan ayrılmıştı.

Amcam babama kaşlarını çattı. "Akla gelen ilk bahaneyi sunamazsın bana. Ne zar tutması ya!?"

Babam çocuk gibi omuz silkti. Tavlayı tekrar açtı. Pulları dizmeye başlarken elini bize doğru sallamıştı. "Mahur fincan getir kızım,fincanla atacağız zarları. Göreceğiz bakalım zar tutuyor musun tutmuyor musun?"

Amcam memnuniyetsiz dursa da kendi pullarını önünden alarak kendi dizmeye başladı.

"Yenilen pehlivan güreşe doymaz lafının kanıtısın!"

Berkin abim nefesini oflar gibi bıraktı ve kolunu omzumdan çekti. "Git getir Allah aşkına, başka türlü durmayacaklar."

Gülerek ayaklandım. Kimsenin ilgili bakışlarına nail olamadan salondan çıkıp mutfağa girdim. Masada oturan Efdal'le kaşlarım havalandı. Başını kollarının arasına almıştı, gözleri kapalıydı. Sanırım uyuyordu. Sessizce fincanı alıp mufaktan çıktım.

Salona giremeden karşılaştığım Beha'yla gülümsedim. "Nereye?"

Ofladı. Gömleğinin yakasını çekiştirdi. "Bahçeye, bunaldım." Derin bir nefesle duraksadı. "Gelsene sende-" demek üzereyken Feda abi çıktı salondan.

Kaşları hafif çatıktı ama sinirli ya da öfkeli değildi. Daha çok mutsuz ve üzgün gibiydi. Beha gözlerini devirdi. Yanımdan geçip mutfağa girdi.

Feda abi elindeki boş bardağı kaldırarak "Çay var mı?" Diye sordu. Başımı onaylar anlamda sallayınca o da bir şey demeden mutfağa girdi.

Derin bir iç çekerek başımı iki yana salladım ve salona girdim. Elimdeki fincanı babama götürdüm. Amcamla tartışmalarının arasına girmeden de geri mutfağa döndüm.