Shipper Leydi

Bölüm 53

***

"Demek bunlar oldu, senin için oldukça zor olmalı." Beni dinlerken elini yanağına yaslamıştı, konuştuğum süreç boyunca yüzündeki hafif etkileyici gülümsemeyi de eksik etmemişti.

BU ADAM HER ZAMAN BÖYLE ÇEKİCİ OLMAK ZORUNDA MI?!!!

Evet, Alden'in yanına geldim ve ondan etkilenmeden edemedim.

Gerçekten konuşmayı yarıda kesip üzerine atlamama ramak kaldı.

Ama ben terbiyeli bir kız olduğum için böyle bir şey yapamam.

Duygularımı bastırmaya çalışırken kafamı salladım. "Evet, Juliet'i o adamdan kurtarmak istiyorum. Zaten Juliet geç de olsa bir gün farkına varacaktır, yaptığı şeyin saçmalık seviyesinin. Bu yüzden lütfen Kral'dan onların evliliğine olan onayını geri çekmesini iste."

Bir süre düşündü, isteğimi kabul etmeme olasılığı olduğu için biraz telaşlıydım.

"Ama Kral'ın onayı olmasa bile evlenebilirler, biliyorsun değil mi?"

"Ne?"

Alden bilgece bir tavırla anlatmaya başladı. "Tabii ki Kral'ın onayı bizim ülkemizde siyasi açıdan büyük bir önem taşır ama eğer iki aşığımız da çok istiyorsa Kral istemese bile evlenebilirler."

Kaşlarımı çattım. "İki aşık demesen çok iyi olur aslında, Juliet'in sadece kafası karışık."

"Ah...tabii, mecazi anlamda zaten."

Bacak bacak üstüne attıktan sonra sıkıntılı bir tavırla sordum. "Peki, şimdi ne yapmalıyız?"

Alden gülümsedi. "Tabii ben böyle söylesem bile Kral'ın onayı önemli bir şeydir, yani Dük onayı kaybederse evlilikten vazgeçebilir."

Bunu baştan söylesene!

Sevimli bir yüz ifadesi yapmaya çalıştım. "Öyleyse bana yardım edecek misin?"

Bunun üzerine düşünmedi bile. "Sen istiyorsan tabii ki yardım edeceğim, sonuçta kız arkadaşımsın değil mi?"

...

Kız?

Arkadaş?

Yani sevgili?!

Ne?!!!

Biz Alden'le sevgili miyiz?

Öpüştük ama bunun üzerine hiç konuşmamıştık zaten uğraşacak başka işlerimiz vardı.

Kaçırılmış Rosabelle'i kurtarmak gibi!

Yüzüm kıpkırmızı olmuşken Alden keyifle bana bakıyordu. "Bunu duymaya hazır değildin sanırım, yoksa haberin mi yoktu?"

İstemeden de olsa omuzlarımı sallıyordum. "Hayır, şey nasıl desem...senin hakkımızda böyle düşündüğünü bilmiyordum."

"Başka nasıl düşünmeliyim ki? Bence geç bile kaldım."

Utanç dolu bir bakış attım. "Ama bu altı ay normal arkadaşlar gibiydik."

"Orası öyle tabii, arkadaşın tehlikede olabilecekken romantik işlerle uğraşmayacağını biliyordum. Bu yüzden bekledim ama daha fazla beklemek istemiyorum."

Ayağa kalkmıştı ve bana doğru yürüyordu. Önümde diz çökene kadar onun hareketlerini izledim.

Yok lan evlenme teklif etmeyecek dimi?!!

Elimden tuttu, o an fark ettim ki o da heyecanlıydı. Yine de yüz ifadesini düz tutmaya çalışıyordu ve bu çok tatlı!!

"Alara...şu an bile yapman gereken şeyler olduğunu biliyorum ama daha fazla dayanamam, 6 ay zaten oldukça uzun bir süreydi."