Shipper Leydi

Bölüm 62

***
Melek Hanım beni görmezden geliyorken elindeki kürekle bataklığı temizlemeye devam ediyordu.

Etraftaki tek ses çamura vurulan küreğin sesiydi.

Titreyen sesimle konuştum. "M-melek Hanım! Biliyorsun ben seni unutmadım."

Elindeki küreği şiddetle bataklığa batırdı ve bana döndü. "Bunu neden umursayacağımı düşündün?"

"Bilmiyorum. Umursamıyor musun?"

Histerik bir kahkaha attı. "Biliyor musun? Tüm gün köpek gibi çalışırken bunları düşünmeye vaktim olmuyor."

"Ama bu senin tercihindi."

"Bana yanlış seçimlerimi sorgulatma!"

"Tamam."

Alden ve Gabriel'in olduğu tarafa baktım, bizden bayağı uzaktalardı.

Gabriel, Alden'e heyecanla bir şeyler anlatıyordu.

Hani ürküyordun yalancı!

Melek Hanım'a tekrar döndüm. "Şey, birçok şey oldu...sen de biliyorsundur zaten."

"Artık ben senin yardımcı meleğin değilim, bunları Gabriel'le konuşmalısın."

Ama ben seninle konuşmak istiyorum.

Zihnimi okumuştu, anlamıştım. Seslice hislerimi dile getirmeye karar verdim. "Melek Hanım!"

"Ne diyeceksen de! Daha çok işim var."

Ani bir cesaretle ona yaklaştım ve elindeki küreği aldım. 'Ne var?' dermişcesine bana baktı.

Kendimden emin biçimde konuştum. "Artık bataklık temizlemeyeceksin."

Kaşlarını kaldırdı. "Ne?"

Küreği uzağa fırlattım ve ellerinden tuttum. "Çünkü onlara bu cezayı kaldırmalarını söyleyeceğim!"

Alaylı bir ifadeyle bana baktı. "Buna izin verirlerdi sanki!"

"Onlardan izin istemiyorum ki! Ben öyle karar verdim o yüzden kaldıracaklar, tabii sen de istiyorsan."

Şaşırdı, kararlı bakışlarım beklenmedikti, hafifçe gülümsedi.

"Sanırım değişimin gerçekmiş. İşte şimdi bayağı güçlü görünüyorsun."

Ben de gülümsedim. "Hicca, gerçekten özür dilerim. Bunu çok daha önce yapmalıydım. Sen benim için bu dünyaya geldin ve yine benim için bu berbat yerde çalışmaya başladın. Ama ben görmezden geldim ve bencilce davrandım. Lütfen beni affet!"

Melek Hanım bir süre düşünceli bir biçimde bana baktı, sonrasında konuştu. "Hmmm, bir şartla affederim."

Heyecanlandım. "Öyle mi? Ne yapmalıyım?"

Yüzünde tehlikeli bir gülümseme belirdi. "Sen değil, ben yapacağım."

Oh hayır!

Beni ittirdi ve bataklığa düştüm. Her yerim çamur olmuştu.

"A-ama boğulacağım!!"

"Merak etme o kadar da derin değil."

"Yani affettin mi şimdi?"

"Bir süre orada kal en iyisi sen."

Pekala...psikopat.

"Seni duyabiliyorum!"

Doğru ya...

Bataklığa düştüğümü gören Alden, hızlıca bize doğru koşmuştu ama bir şeyim olmadığını görünce öylece durdu.