Parmakları klavyenin üzerinde hızlıca gezinirken, gergin ve sabırsız bir şekilde karşısındaki parlak ekrana bakıyordu Alaz. Adamın adını ve soyadını yazıp arattığında, karşısına direkt olarak Asiloğlu Holding ile ilgili sayısız haber çıkmıştı. İnşaat ve gayrimenkul, enerji, savunma ve turizm dahil olmak üzere birçok sektörü içinde kapsayan bir holdingdi bu. Holdingin yapısında yer alan şirketler topluluğunun hepsi Asiloğlu Ailesi'ne aitti. Bir tanesinde ise bir ortaklık mevcuttu. Alaz, bütün bunları es geçerek Aslan Asiloğlu hakkında bir şeyler öğrenebilmek için karşısına çıkan yeni bir sayfaya tıklamış ve ardından hızlıca göz gezdirmeye başlamıştı.
Adam 41 yaşındaydı ve İzmir'de doğmuştu. Ailesi İzmir'in oldukça tanınan, en köklü ailelerinden birisiydi. Aslan'ın dedesinin dedesinden başlayan bu imparatorluk giderek büyüymüş ve zaman içinde şimdiki halini almıştı. Alaz şirketle ilgili bilgileri önemsemeyerek adamın özel hayatına odaklanmak için girdiği siteden çıktı ve ardından basında yer alan fotoğrafları hızlıca gözden geçirdi. Tüm fotoğrafları şirketi vasıtasıyla bulunduğu etkinliklerden, işiyle ilgili herhangi bir şirket yıldönümü kutlamasındandı. Bunun dışında özel hayatını yansıtacak tek bir görüntü dahi yoktu. Alaz aşağıya doğru hızlıca ilerleyerek farklı bir şeyler görmek için sabırla inceleme yapmaya devam etti. Bunu yaparken de nihayet bir fotoğraf dikkatini çekmişti.
Alaz fotoğrafa tıklamış ve kocaman, kırmızı puntolarla atılan 'Gelenek bozulmadı' adlı haber başlığının altındaki fotoğrafı incelemeye koyulmuştu. Aslan Asiloğlu'nun çok daha genç olan halini süzerken, adamın yanındaki gelinlikli kadını da dikkatle incelemişti. Haberin alt metninde gözlerini gezdirdi ve kendi kendine kısık bir sesle okumaya koyuldu.
"Asiloğlu Holding'in sahibi Demir Asiloğlu'nun oğlu Aslan Asiloğlu ve Sancaktar İnşaat Şirketi'nin sahibi Nazım Sancaktar'ın kızı Gülay Sancaktar bugün Swissotel İzmir'de dünya evine girdi." Alaz'ın gözleri haberi hızlı hızlı tararken hafifçe kısılmış ve konsantre olmuş bir şekilde haberin kalanını okumaya devam etmişti. "Aile arasında yapılan bir törenle geçtiğimiz ay nişanlanan çiftin düğününe, İzmir'in tüm sosyete ve iş dünyası akın etti. Asiloğlu ve Sancaktar aileleri tarafından yeni kurulacak olan inşaat şirketinde iki ailenin ortak olacağı ve şirketin başına ise İnşaat Mühendisliği öğrencisi olan Aslan Asiloğlu'nun geçeceği konuşuluyor."
Alaz haberi okuduktan sonra atılan tarihe bir göz atmıştı. 19 Nisan 2001. Alaz kafasında kısa bir beyin fırtınası yaşamış ve ardından derin bir nefes vermişti. Özge ile Aslan herhangi bir sebepten ötürü ayrılmışlar ve Özge de muhtemelen daha sonradan hamile olduğunu öğrenmişti. Ve bunun intikamını da bebeğini Aslan'dan saklayarak almayı tercih etmiş olmalıydı. Açıkçası Alaz buna zerre kadar şaşırmamıştı. Tam da Özge'den beklenilecek bir intikam yöntemiydi. Fakat onun yüzünden Asi babasız büyümüş ve daha da kötüsü babasının onu istemediği için onları terk ettiğine inandırılmıştı. Bu gerçek aklına geldikçe Alaz öfkeyle dolup taşıyordu. Bu derece bir nefretin sebebi o adamdan ayrılmış olması mıydı, yoksa adamdan nefret ettiği için mi Asi'ye hiç yanaşmamıştı? Adamdan nefret ediyor olsa neden onun bebeğini doğurmak istesindi ki o zaman? Kolaylıkla aldırabilirdi. Her şey çok saçmaydı. Demek ki adamı sevmişti ve bebeğini doğurmayı tercih etmişti. Peki sevdiği adamdan kalan en büyük hatıraya tutunması gereken yerde neden Asi'ye eziyet ediyordu hala o zaman? Belki de adam onu Gülay Sancaktar denen bu kadınla evlenmek için terk etmişti. Olayların bir yerinde o kadına aşık olup Özge'yi yüzüstü bırakmış olmalıydı. O da bunun acısını bebeğini ondan saklamakla çıkarmıştı. Hem bu sebep Asi'ye olab davranışlarını da açıklıyordu. Asi'yi adamı sevdiği için doğurmuştu ve adam onu başka bir kadın için terk ettiği için de öfkesini kızdan çıkarmıştı. Alaz haberin tarihine yeniden baktığında ağlamak istedi. Zira adamın evlendiği tarihten bir ay sonra Asi dünyaya gelmişti.
