VICE's POV
"Thank You."
Narinig kong sabi ni BruKa.
Sandali, hindi yata ako nakapaglinis ng tenga.
Humarap ako sa kanya.
"Why are you looking at me? Go Home. It's too late. You're gonna br late for tomorrow." walang kaemo-emosyon niyang sabi.
"A-ahh. S-sige Br----- Ma'am Karylle." medyo nakangiti ko namang sabi sa kanya. "Bye Ma'am."
"Goodbye. Ingat."
Pagkasabi niya nun agad na siyang pumasok sa bahay nila. Parang naman akong natuod sa kinatatayuan ko.
Kanina Thank You? Tapos Ingat? Hindi ko malaman ang nararamdaman ko. Kinikilig ako? Normal ba itu?
"WAAAAAAAAAAHHHH!" sigaw ko.
"Hoy, anong oras palang! Ang ingay mo!" bulyaw saakin ng isa sa mga kapitbahay nila BruKa sabay sara ng bintana nang pabagsak. Ang tahimik kasi eh.
Tumingin ako sa may nokia kong cellphone. 2:14AM na pala. Patay ako mamaha nito. Patay talaga. Super patay talaga. Patay na patay. Ang kulit ko basta feeling ko malalate nanaman ako bukas este mamaya sa trabaho.
Agad na kong umuwi para naman makatulog pa ko kahit sandali lang.
-
*Kring-Kring-Krrrrriing*
Naalimpungatan ako nang mag-alarm ang cellphone ko. Agad ko itong kinuha at pilit na dinilat ang mata ko para tingnan kung anong oras na.
7:52AM
PAKSHEEEEEEET!!!!!! LATE NA KOOOO!!!!!!!!
Bigla akong nabuhayan at madalian akong nagToothbrush at nagbihis. Mamaya nalang ako maliligo 'pag uwi ko. Late na late na 'ko.
-
Nakasakay na ko ng jeep, pag minamalas ka nga naman. TRAFFIC pa. Pakshet talaga.
"Manong ito na bayad. Bababa na ko." sabay abot ng bayad at bumaba na sa jeep.
Tumakbo na ko papuntang kompanya. Malayo-layo pero keri na disss. Baka malate pa ko lalo kapag nagtagal pa ko sa jeep na yun.
Hingal na hingal kong pinakita sa guard ang I.D ko. Tsaka muling tumakbo papuntang elevator.
2nd floor.
3rd floor.
4th floor.
5th floor.
Shit! Ang tagal!!! >,<
6th floor.
7th floor.
8th floor.
9th floor.
10th floor.
Tumingin ako sa wrist watch kong nabili ko pa sa divisoria.
8:14AM.
Hindi na ko mapakali.
11th floor.
12th floor.
13th floor.
14th floor.
*ting!*
