I'll take you to another world -harry styles fanfic

Hoofdstuk 14

-Harry's pov-

Ik bijt zacht op mijn lip als ik de les binnenkom. Biologie. Ik kijk naar waar Melody gaat zitten, en doe er alles aan om er naast te kunnen zitten. Waarom gelooft ze me niet? Ik heb haar nog niks opzettelijk aangedaan, toch? Ik glimlach als ik naast haar kan zitten.Als de les begonnen is, scheur ik een papiertje uit mijn schift, waarop staat dat Melody niet raar moet gaan doen, en dat het niet waar is. Ze moet me gewoon geloven. Ik geef haar het papiertje tijdens de les. Ik glimlach als ik een briefje van haar krijg, waarop staat dat het al goed is. Gelukkig maar. De biologie les is ongelovelijk saai, het gaat over hoe je mannelijk en vrouwelijke planten kunt onderscheiden. Ik heb dit al lang een paar keer gehad, uit alle keren dat ik ben blijven zitten. Ik begin vliegtuigjes te vouwen, uit pure verveling. Ik gooi ze, elke keer als de leraar omdraait naar het bord. Ik grinnik. Ik gooi een paar richting de meiden, en glimlach als Melody begint te grinniken. Hij komt tegen een van haar vriendinnen aan. Of wat ze ook van elkaar zijn. Ik begin kort te lachen en geef Melody een boks. Ik kijk op als de docent onze namen hard door de klas begint te roepen. Ik doe moeite om mijn lach in te houden, aangezien de stem van de docent oversloeg tijdens het roepen. "Jullie mogen je gaan melden!" roept hij. Ik haal mijn schouders lachend op naar Melody en pak mijn spullen in. Ik sta op. Ik wacht totdat Melody haar spullen met veel tegenzin heeft ingepakt, en we lopen samen de klas uit. Ik draai me nog even lachend om. "Tot straks' Ik zwaai nog even vrolijk naar de rest van de klas en zodra ik de klas uit ben, stop ik met lachen en zucht. Ik kijk Melody aan. "heb jij ooit strafuren gehad?" Vraag ik, met een kleine glimlach. "nee' Hoor ik haar zeggen, en ik zie haar een beetje naar de grond kijken. "Hee, strafuren zijn helemaal niet erg hoor!" Zeg ik glimlachend, in de hoop haar op te vrolijken. "Maar jíj bent eraan gewend!" Zegt ze, licht geïrriteerd. Ik zucht kort. Daar heeft ze wel gelijk in. Ik heb vaak genoeg kauwgum moeten krabben. Ik ril bij de gedachte. Bah. We lopen samen naar de meldbalie, maar ik weet blijkbaar beter waar die is dan Melody. "Harry" Zeg ik grinnikend en ik wacht op melody. "Melody" Hoor ik haar zachtjes zeggen. Ik zie dat de man achter de balie opkijkt. "Zozo, meisje, ook  het slechte pad betreden?" hij begint te lachen om zijn eigen zin en wijst dan naar mij. Ik rol met mijn ogen en zucht. "Wat krijgen we?" Vraag ik en ik zucht. "Jullie moeten vanmiddag het schoolplein vegen" Ik zucht. "schoolplein vegen" mompel ik zachtjes. Ik pak mijn tas weer en ik kijk naar Melody. 'Wat nu als ik twee uur ga vegen, is Melody dan vrij?" Ik kijk de man aan. Ik zie hem denken. "Voor deze keer wel" Hoor ik hem chagrijnig mompelen. Ik kijk Melody aan en glimlach. Ik pak haar hand onmerkelijk en we lopen naar de Aula, en ga zitten op een stoel. Ik kijk om me heen. Er lopen alleen wat leraren, die blijkbaar mijn status al weten, aangezien ze harder langs ons lopen dan dat ze aankwamen. Ik kijk dan naar Melody, en glimlach bleekjes. 

-

Hope you all like it ;) Written by Liselotte. Comment, Vote and share!

Bye :)