I'll take you to another world -harry styles fanfic

Hoofdstuk 5

-melody pov-

Ik kreun even van vermoeidheid als ik me wekker hoor gaan. Ik druk hem met een harde klap uit. Ik sta op en loop naar me kast. Ik glimlach en trek een shirt met donuts erop uit de kast. Altijd al me lievelings shirt geweest, ik hou van eten. Ik pak een zwarte strakke skinny en een spijkerjasje. Ik knik goedkeurend en trek het aan. Ik pak me zwarte vans. Ik loop naar beneden en zie daar me vader en moeder zitten. Ik geef ze allebei een ochtend kus en loop dan gelijk richting de keuken. Ik mag dan wel van eten houden maar in de ochtend heb ik nooit trek. Ik pak een crackertje en smeer er pasta op. Ik pak een glas water. Als ik alles rustig op me gemakje op heb ga ik me haren doen en me tandenpoetsen. Een klein beetje make-up. Ik draag niet veel. Ik wil niet op een barbie lijken. Ik loop naar beneden met me tas in me handen. 'Mam! Pap. Ik ga!' Ik trek me jas van de kapstok en zwaai nog even naar me ouders. Ik pak me fiets en rij richting school. Als ik aankom kijk ik even om me heen. Meestal staat amy me op te wachten. En ik had het zeker vandaag verwacht omdat ze vast wel weer iets over harry heeft te vertellen. Maar ze is er niet. En me andere vriendengroepje ook niet. Ik zet me fiets in het fietsenhok en harry komt gelijk naar me toe rennen die met een groepje andere jongens in het fietsenhok stonden te roken. 'Harry, ga weg.' Zeg ik een beetje geïriteerd. Hij reageert er niet op en loopt gewoon met me mee. 'Heb jij amy en al die andere meiden gezien?' Hij schudt zijn hoofd. Ik zucht. 'Ze zullen wel ergens op de wc zijn ofzo.' Ik haal me schouders op. Ik loop de school binnen terwijl harry nogsteeds achter me aanloopt. 'Waarom loop je me achterna.' Hij lacht even waardoor je kuiltjes in zijn wangen ziet. 'Gewoon. Je bent leuk.' Zegt hij lachend. Ik besluit er maar niet op te reageren. 'Nou, vertel is iets over jezelf.' Zegt hij dan. Ik ga op een stoel in de aula zitten en harry komt erbij. 'Ik ben melody. Achttien jaar.' Zeg ik kortaf. 'That's it? Heb je geen hobbies?' Vraagt hij lachend. 'Gitaar spelen, tekenen, muziek luisteren.' Hij knikt goedkeurend. 'En jij?' Vraag ik met tegenzin. Ik zie hem even nadenken. 'Ik speel ook gitaar. Elektrisch dan. Ik zing graag. That's it.' Zegt hij zuchtend. 'Ben je verslaafd aan roken?' Vraag ik uit het niets. Hij begint te lachen. Hij geeft geen antwoord. De bel gaat en we lopen de klas in. Ik wenk naar amy dat ze naast me moet komen zitten maar ze ontwijkt mijn blik waardoor harry naast me komt zitten. Ik pak me boeken uit me tas en besluit gewoon niks tegen hem te zeggen. Ik zie aan zijn gezicht dat hij iets wil zeggen maar ik onderbreek hem. 'Ik wil graag opletten dus als jij je mond houdt kan ik nog een beetje luisteren.' Ik pak mijn erui en rits hem open. Ik pak een pen eruit. Ik kijk hoe harry's hand naar me etui gaat om een pen te pakken. Ik kuch even. 'Moet je dat niet vragen?' Best onbeleefd. Je kent elkaar amper en je pakt gewoon elkaar spullen. Met amy kan ik dat wel doen. 'Lieve melody. Mag ik alsjeblieft een pen lenen.' Ik zucht en zoek er een uit die expres niet lekker schrijft. Als hij die houdt dan is het nog niet zo erg. 'Neem volgende keer je eigen pennen mee.' Hij lacht even maar ik begrijp niet echt waarom. De les is uiteindelijk begonnen maar harry blijft maar tegen me praten. 'Shut up!' Zeg ik net iets te hard. 'Mevrouw pond! Ik had jullie nog gewaarschuwd om niet te praten. Eruit!' Ik kijk harry boos aan. 'Meneer, ik praatte. Dat was melody niet.' Ik sta een beetje verbaasd. Maarja, misschien is hij het gewend om eruit gestuurd te worden. Ik denk het wel. 'Styles! Eruit!' Ik ga weer rustig zitten. Dit doet hij zeker om indruk te maken. Hmm,, dat was lief maar meer niet.

---

En? Beetje goed? I hope so! Vote en comment als je wilt dat we verder gaan! (Made by christy)

Byeee Little cupcakess