Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 4

Εγώ, η Μαρία και ο αδερφός μου φτάσαμε στο σπίτι. Με την Μαρία πήγαμε στο δωμάτιο μου.

"Πλάκα έχετε εσύ και ο αδερφός σου" μου είπε και γέλασε.

"Αλήθεια; Χμμ μπορεί... πάντως η σχέση του μας είναι πολύ άστατη"

"Πρέπει να σ' αγαπάει και αυτός πολύ, σε φροντίζει και ας είναι μικρός"

"Ναι αυτό είναι αλήθεια....."από εκείνη την ημέρα, έχει πάρει την προστασία μου πάνω....

"Ο μπαμπάς σου που είναι;"

"Ααα λείπει, είναι μηχανικός σε πλοία με πετρέλαια, θα έχει γυρίσει σε δύο μέρες"της απάντησα και κάθομαι στο κρεβάτι μου.

"Αααα δηλαδη θα είσαι μόνη σου σήμερα το βράδυ;"

"Ναι όπως σχεδόν κάθε βράδυ....για μισό θέλεις να κοιμηθείς σήμερα εδώ;"
την ρώτησα και της πιάνω το χέρι.

"Θα το ήθελα πάρα πολύ.... Αλλά δεν έχω μαζί μου τα βιβλία για αύριο και η γιαγιά μου θα είναι μόνη της.....ας το κανονίσουμε άλλη φορά, έτσι κι αλλιώς το σπίτι μου είναι τρία τετράγωνα παρακάτω"μου απάντησε.

"Καλά, δίκιο έχεις.... Λοιπόν τι θέλεις να κάνουμε;"

{...}

Άκουσα τον ήχος από το ξυπνητήρι μου και σηκώθηκα με τα χίλια ζόρια!!

Πήγα στο μπάνιο, ετοιμάστηκα και μετά πήγα στο δωμάτιο του αδερφού μου να τον ξυπνήσω.

"Νίκο; Νίκο; Άντε ξυπνά"του φώναξα και άνοιξα τις κουρτίνες του δωματίου του.

"Όχιιι!!! Φως!!!!"φώναξε σαν τον κόμη Δράκουλα.

"Άντε ντύσου, και κατέβα κάτω σαν καλό μεγάλο παιδί"του είπα και φεύγω από το δωμάτιο του.

Κατεβήκαμε κάτω με τις πατερίτσες, πήγα στην κουζίνα να φτιάξω πρωινό.
Έκανα δύο τοστ, ένα για εμένα και ένα για τον αδερφό μου.

"Νίκο;"φώναξα δυνατά.

"Τώρα, τώρα έρχομαι"είπε και κατέβηκε τις σκάλες.

"Καλημέρα"του λέω και ανταποδίδει. Πηγαίνει στο τραπέζι, σέρνει την καρέκλα και κάθετος να φάει το τοστ που του έκανα.

Μετά από λίγο φύγαμε για το σχολείο.
Όταν φτάσαμε στο σχολείο, είχε μια μεγάλη παρέα παιδιών ειδικά κοριτσιών και ήταν μαζί τους ο Φώτης και ο Μάρκος.

Δεν τους έδωσα καμία σημασία, απλώς συνέχισα να περπατάω με τον αδερφό μου αν και τα βλέμματα τους είχαν κολλήσει πάνω μας.