Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 24

Φώτης
................

Το Σαββατοκύριακο πέρασε πολύ γρήγορα, εγώ και ο Κώστας ετοιμάζαμε καλύτερα το σχέδιο μας...

Ελπίζω όλα να πάνε καλά... πολύ καλά.

"Εη Φώτη!!"με διέκοψε από τις σκέψεις μου ο Μάρκος.

"Έ-ελα"του απάντησα.

"Που χάθηκες ρε;"με ρώτησε γελώντας.

"Να τίποτα απλώς σκέφτομαι που την επόμενη ώρα έχουμε γυμναστική"είπα ότι μου ήρθε αυτή την ώρα στο μυαλό.

"Άσε μην μου το θυμίζεις.... παίζουμε σήμερα μπάσκετ...."είπε θυμωμένος.

Σωστά...από τότε που ο γυμναστής έβαλε αρχηγό ομάδας την Μαρία, συνέχεια έχει νεύρα συν το ότι πρέπει να δείχνει και καλός μπροστά της.

"Μην ανησυχείς είμαι σίγουρος ότι σήμερα θα την κερδίσεις...."

"Μακάρι....μια φορά με κέρδισε και τις υπόλοιπες συνέχεια ισοπαλία......πάω στο κυλικείο να πάρω κάτι να φάω"είπε τσαντισμένος και σηκώθηκε προχωρώντας προς την έξοδο της πόρτας.

Ο καημένος.....

{...}

Επιτέλους σχόλασαμε, ο Μάρκος πήρε αποβολή για την υπόλοιπη μέρα επειδή έβρισε τον γυμναστή.....

Εκνευρίστηκε τόσο που έδωσε στην Μαρία φάουλ με δύο βολές....

Έτσι τώρα είμαι μόνος, ακολούθησα την Αμαλία που ήταν μαζί με την Μαρία...

Προχωρούσαν, προχωρούσαν μέχρι που σταμάτησαν σε ένα δημοτικό για την ακρίβεια στο δημοτικό που πήγαινα εγώ, ο Μάρκος, ο Κώστας και η Όλγα....

Παλιές αναμνήσεις μου ήρθαν στο μυαλό....Αλλά αμέσως τις διέλυσα σαν να είχα ένα σύννεφο πάνω από το κεφάλι μου.

Ξάφνου εμφανίστηκε ένα ξανθό αγοράκι μέσα από το κτήριο, και έτρεξε στην αγκαλιά της Αμαλίας. Αα ναι!!! Είναι ο αδερφός της, το παιδί που την έφερνε κάθε μέρα στο σχολείο. 

Μετά από λίγο καθώς τους ακολούθησα ένιωσα μια δόνηση στον πισινό μου, έβγαλα το κινητό μου από την κωλότσεπη και το σήκωσα.

"Έλα Κώστα..."του απάντησα.

"Όλα είναι έτοιμα από δω... εκεί;"

"Δεν έχει κόσμο, απλώς είναι μαζί με την φίλη της και τον μικρότερο της αδερφό, αλλά δεν νομίζω να είναι μεγάλο πρόβλημα..."του είπα.

"Εε λίγο ειν-"

"Κάτσε, κάτσε η φίλη της φεύγει, οπότε τώρα είμαστε κομπλέ"τον διέκοψα για να του πω τα «καλά νέα».