Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 26

Αμαλία
...............

Είχαμε κενό πέμπτη ώρα, καθόμουν στο παγκάκι μόνη καθώς η Μαρία είχε μάθημα κατεύθυνσης.

Όμως για καλή ή κακή μου τύχη ήρθε να μου κάνει παρέα ο Φώτης.

"Γεια σου Αμαλία!!! Γιατί κάθεσαι εδώ μόνη σου;"με ρώτησε κάθοντας δίπλα μου.

"Γιατί είναι ωραία να είμαι μόνη μου"του απάντησα.

Λάθος...έχω βαρεθεί να είμαι μόνη μου ...

"Μόνος...πως είναι άραγε κανείς να είναι μόνος;"με ρώτησε.

Τι εννοεί με αυτό; Τώρα με ειρωνεύτηκε;

"Έτσι"του είπα και σηκώθηκα από το παγκάκι.

"Εε κάτσε"μου φώναξε τυλίγοντας το μεγάλο του χέρι στον καρπό μου και τότε μου ξέφυγε ένα γελάκι που ευτυχώς δεν το άκουσε.

"Καλά.....θα καθίσω μαζί σου..."του είπα.

"Ωραία....."μου απάντησε με ένα χαμόγελο" λοιπόν....μην ξεχνάς ότι μου χρωστάς... οπότε θα ήθελα να βγούμε την Παρασκευή"συνέχισε...

Τώρα που το σκέφτομαι έπρεπε να είχα φύγει.... αλλά με έσωσε έχει δίκιο του χρωστάω.

"Μα τώρα είναι Τρίτη...."του θύμισα.

"Ναι το ξέρω....θα περάσω να σε πάρω από το σπίτι σου στις 21:30..."μου είπε...ούτε καν να με ρωτήσει!!!!

"Κ-καλά αλλά να θυμάσαι ότι είναι η πρώτη και η τελευταία...."του εξήγησα για να τον ξεπληρώσω.

"Να φορέσεις κάτι καλό....για clubbing"

"Τιιιιι!;!; Όχι κάπου ήρεμα!!"του φώναξα.

"Μου χρωστάς........."μου τόνισε.

"Πωωωωω καλά αλλά μην περιμένεις πολλά"τον προειδοποίησα.

Ο Φώτης δεν μου απάντησε, απλώς γέλασε και με άφησε μόνη μου ξανά στο παγκάκι...

{...}

"Κουδούνι!!!!"φώναξα στο αδερφό μου ο οποίος χάζευε στην τηλεόραση καθισμένος στο καναπέ.

"Πφφ... καλά ανοίγω"είπε βαριεστημένος, σηκώθηκε και πήγε να ανοίξει την πόρτα.

"Μπαμπά!!"φώναξε ενθουσιασμένα και έπεσε στην αγκαλιά του.

"Αμαλία!! Ήρθε ο μπαμπάς"μου φώναξε από το σαλόνι.

"Το άκουσα"του είπα καθώς έφτασα στο σαλόνι.

"Γεια σου μπαμπά"

"Γεια σου κόρη μου"μου είπε ανταποδίδοντας το χαιρετισμό.