Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 14

Κοιταζόμουν στον καθρέφτη και έβλεπα το είδωλο μου με το κόκκινο φόρεμα της μητέρας μου.... κάθε φορά που το έβλεπα τόσο πολύ μου την θύμιζε.....

Θυμάμαι πόσο αγαπούσε αυτό το φόρεμα και το φορούσε σε ιδιαίτερες μέρες όπως Χριστούγεννα και Πάσχα.

Ξάπλωσα στο κρεβάτι μου καθώς η Μαρία θα πέρναγε σε τρεις ώρες για να πάμε μαζί στο πάρτι.

Κοιτούσα το ταβάνι μέχρι που σιγά σιγά τα βλέφαρά μου βάραιναν και έκλειναν, με αποτέλεσμα να με πάρει ο ύπνος.

{...}

Μαμά;

Μαμαααα;
........

Άνοιξα τα μάτια μου, τα πόδια μου αδύναμα όπως κάθε μέρα από δω και στο εξής. Σηκώθηκα, και με κόπο και ιδρώτα κατάφερα και κάθισα στο αναπηρικό καροτσάκι μου.

Πήγα στην κουζίνα και την βρήκα άδεια, ο πατέρας μου έφυγε ταξίδι και ο αδερφός μου κοιμάται. Η μαμά;;

"Μαμά;"φώναξα στο κενό.

"Αμαλία...."άκουσα τη φωνή της

"Αα εδώ εισ-......... μαμά τι είναι αυτή η βαλίτσα;"την ρώτησα ανήσυχα και μετακινήθηκα γυρίζοντας τις ρόδες για να την πλησιάσω.

"Φεύγω...."

"Τι εννοείς φεύγεις;;; Που πας στην δουλειά;;"την ρώτησα καθώς την είχα πλησιάσει.

"Φεύγω από το σπίτι...."είπε κοιτώντας το πάτωμα.

"Τιι;!;......και εμένα θα με αφήσεις έτσι; Στην κατάσταση μου μόνη μου;;;"την ρώτησα καθώς τα πρώτα δάκρυα έκαναν την εμφάνιση τους.

"Συγγνώμη"ψιθύρισε"δώσε ένα φιλί στον αδερφό σου από έμενα όταν σηκωθεί, πες τον μπαμπά σου ότι τον αγαπώ αλλά έπρεπε να φύγω.....δεν μπορώ νιώθω πολύ καταπιεσμένη" με αυτή της την λέξη τα δάκρυα μου άρχισαν να μετακινούνται προς τα κάτω..... δηλαδή την καταπιέζω; Φεύγει εξαιτίας μου;;

"Μαμά μην φύγεις!!! Σου υπόσχομαι ότι δεν θα σε καταπιέσω άλλο, δεν θα ξαναζήτησω βοήθεια από κανέναν ειδικά από εσένα..... αρκεί μην φύγεις....σε παρακαλώ"

"Συγγνώμη...."μου είπε και πήρε την βαλίτσα ανοίγοντας την πόρτα.

"Μαμά όχι!! Μη-"της είπα καθώς αυθόρμητα σηκώθηκα και την έπιασα από το μανίκι αλλά το μόνο που έκανε ήταν να κλείσει την πόρτα αγνοώντας με. Έχασα την ισορροπία μου και έπεσα κάτω καθώς ένιωσα ένα πόνο στα πόδια μου.

Έμεινα στο πάτωμα μόνη μου ανήμπορη φωνάζοντας και κλαίγοντας για την φυγή της μητέρας μου.....