Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 23

Αμαλία
...............

Έπαιζα με το στυλό μου από την βαρεμάρα μου, κάθως είχαμε έκθεση.

Κοίταξα όλα τα παιδιά της τάξης μου  και είδα στα πρόσωπα τους, την βαρεμάρα και την ανυπομονησία τους στον ήχο του κουδουνιού.

Όντως αυτό το μάθημά είναι τόσο μα τόσο βαρετό, δυστυχώς είναι και τόσο σημαντικό.

Ξάφνου χτύπησε η πόρτα της τάξης και εμφανίστηκε ο Ψηλέας.

"Γεια σας, Σωτηροπούλου στο γραφείο μου, ΤΩΡΑ!!!"μου είπε τονίζοντας την τελευταία του λέξη. Ταυτόχρονα χάρηκα που θα φύγω από το μάθημα αλλά και φοβήθηκα με τον άγριο τόνο στην φωνή του.

"Μάλιστα..."μουρμούρισα και τον ακολούθησα καθώς άκουσα κάτι μουρμουρητά και γέλια όταν έβγαινα από την τάξη.

"Λοιπόν τι με θέλετε;"τον ρώτησα καθώς είχαμε φτάσει στο γραφείο του.

"Αν θυμάσαι καλά, σε έχω βάλει μέσα στην χορωδία του σχολείου, σωστά;"με ρώτησε θυμωμένος.

"Ναι...με το ζόρι!!"του απάντησα.

"Ναι όμως για έναν λόγο"σιγά τον λόγο!!"δεν έχεις έρθει σε καμία πρόβα, πράγμα που με κάνει να θυμώνω!!"είπε και κοκκίνισε από τον θυμό, αυτό ήταν λίγο αστείο γιατί έμοιαζε με ιδρωμένο παντζάρι.

"Γιατί γελάς Σωτηροπούλου;"

"Τίποτα...εγώ στην χορωδία δεν πάω!!.... Τώρα φεύγω γιατί έχω μάθημα!"του είπα αποφασιστηκά και τότε χτύπησε το κουδούνι"είχα μάθημα"διόρθωσα τον εαυτό μου και έφυγα από το γραφείο του.

"Τι σε ήθελε"πετάχτηκε από το πουθενά ο Φώτης ,καθώς έκλεινα την πόρτα του γραφείου, με αποτέλεσμα να με τρομάξει.

"Ωωω να μην σε νοιάζει κουτσομπόλη!!"του φώναξα προχωρώντας προς την τάξη αλλά ο Φώτης με ξανασταμάτησε.

"Τι θες Φώτη"του είπα με το υφάκι 'έχουμε και δουλειές ξέρεις'.

"Λοιπόν σήμερα όπως ξέρεις είναι Παρασκευή-"

"Έλα"τον διέκοψα και φάνηκε ότι τον εκνεύρισα.

"Μην με διακόπτεις!! Λοιπόν θέλεις αύριο το Σάββατο να βγούμε για καμιά βόλτα;"με ρώτησε.

"Χμμμ κάτσε να το σκεφτώ...μμμμμ ΟΧΙ!!"του είπα και έφυγα από δίπλα του και με ξανασταμάτησε.

"Γιατί;!;"με ρώτησε αρκετά εκνευρισμένος.

"Γιατί δεν έχω καμία όρεξη να βγαίνω έξω τα σαββατόβραδα ιδίως μαζί σου!!!"του είπα τονίζοντας το 'σου'.