Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 52

Αμαλία
...............

"Η αδερφή σου...."είπε ο Φώτης με τρεμόμενη φωνή σκυμμένος προς το πάτωμα.... έπειτα έκανε μια παύση και πήρε μια βαθιά ανάσα και σήκωσε το βλεμμα του.

Ωχ μην μου πεις ότι θα πει για τον καρκίνο..και τέτοιες βλακείες και τρομάξει τον αδερφό μου!!!

"Η αδερφή σου έχει μόνο λίγες-" αμέσως έτρεξα με φόρα προς το μέρος του Φώτη.  Έπεσα πάνω του με τόσο μεγάλη δύναμη που τον έριξα κάτω.

Ήμουν πλέον στο πάτωμα μαζί με τον Φώτη, ο οποίος έκανε έναν ήχο πόνου πιάνοντας την μέση του.

"Πας καλά;"ψιθύρισε καθώς έπαιρνε βαθιές ανάσες.  Ο Νίκος μας κοιτούσε παραξενεμένος αλλά και τρομαγμένος. 

"Τελικά η Αμαλία έχεις μόνο λίγες....;"μας ρώτησε ο Νίκος. Αμάν και αυτός ο περίεργος.

"Γαστρεντερίτιδα" "Μέρες ζωής" είπαμε και οι δύο ταυτόχρονα, δυστυχώς όμως φάνηκε στην συνέχεια ότι υπερίσχυσε η φωνή του Φώτη.

"Τ-τι;"είπε μπερδεμένος ο Νίκος, λογικά είχε πάρει στα σοβαρά τα λόγια του Φώτη γιατί βούρκωσε. 

"Έλα εσύ εδώ!"είπα απαιτητικά στον Φώτη, αρπάζοντας τον ατσούμπαλα από το χέρι.

"Αουτς! Με πόνεσε αυτό!"είπε ο Φώτης και έτριψε το χέρι του. Γύρισα από πίσω να δω αν μας ακολούθησε ο Νίκος και έκλεισα την πόρτα. 

"Πας καλά τι λες στο παιδί;"τον ρώτησα θυμωμένη. 

"Την αλήθεια.... ξέρω σου είπα ψέματα στην αρχή....η αλήθεια είναι ότι μίλησα με τον γιατρό και μου είπε ότι δεν έχεις απλώς μια γαστρεντερίτιδα έχεις καρκίνο τελευταίου σταδίου"είπε και σκούπισε το μέτωπό του. Η φωνή του έτρεμε, τα μάγουλα του ήταν κατακόκκινα, τα μάτια του βουρκωμένα. Ομολογώ πως με αυτή την εικόνα δεν πίστευα τα μάτια μου.

"Όχι...η αλήθεια είναι ότι μίλησα με τον γιατρό και μου είπε ότι τα αποτελέσματα ήταν λάθος, μπερδεύτηκαν με μια άλλη ασθενή..."του ομολόγησα. Η φάτσα του άλλαξε πεντακόσια χρώματα, τα μάτια του άνοιξαν διάπλατα "Τιιιιιι"ψιθύρισε. 

Ύστερα με κοίταξε στα μάτια και ένα χαμόγελο ευτυχίας ήρθε στο πρόσωπο του.  "Κατάλ-"πριν καταφέρω και τελειώσω την πρόταση μου ο Φώτης με αγκάλιασε διακόπτοντας με. Πλέον δεν είχαμε καμία απόσταση μεταξύ μάς, το πρόσωπο μου είχε χωθεί στο γυμνασμένο στέρνο του, ενώ εκείνος είχε αγκαλιάσει το πρόσωπο μου.