Αμαλία
...............
Αμέσως με τον που τον είδα, σηκώθηκα διακριτικά, κάθισα στην κενή θέση στην οποία δεν με έβλεπαν και πήρα τον κατάλογο του μαγαζιού με τα τρεμόμενα χέρια μου.
Ο Φώτης φάνηκε να πραξενεύτηκε, καθώς με ρώτησε "Τι κάνεις; Γιατί αλλάζεις θέση; Κάτσε τρέμεις;"
"Ο-όχι καλέ, απλώς με χτύπησε το κλιματιστικό στην πλάτη και πάγωσα για αυτό τρέμω και άλλαξα θέση"του είπε φοβισμένη ότι ο τόνος της φωνής μου θα με προδώσει.
Πρέπει να με πέρασε για τρελή καθώς ήταν Νοέμβρης μήνας και αποκλείεται να είχε το μαγαζί κλιματιστικό.
"Έχεις κινητό;"ρώτησα τον Φώτη αλλάζοντας κάπως το θέμα.
"Εμ ναι"μου είπε καθώς το εμφάνισε από την τσέπη του και γω του το άρπαξα για να τον κάνω καθρέφτη.
Τον έβαλα στην σωστή θέση έτσι ώστε να μπορέσω να το δω.
Ιιιι δεν το πιστεύω, έρχονται προς το μέρος μας.......
Αμέσως άρχισα να τρέμω περισσότερο, κρύος ιδρώτας ένιωσα να τρέχει από το κεφάλι μου, μετά στο κούτελο μου και να κυλάει.
"Είσαι καλά;"με ρώτησε ανήσυχος ο Φώτης.
"Ν-ναι μια χαρά είμ-"
"Αμαλία!;!;!!!!!!"ακούστηκε η τελευταία φωνή που ήθελα να ακούσω σε αυτή μου την μίζερη ζωή και στην συνέχεια ακολούθησαν και οι επόμενες.
Σιγά σιγά γύρισα προς το μέρος τους προσπαθώντας να αλλάξω την αμήχανη έκφραση του προσώπου μου.
"Αντρέα; Αφροδίτη; .... Χριστίνα; Τ-τι κάνετε εδώ;"τους ρώτησα καθώς πρόσεξα ότι ο Αντρέας πιάνει αγκαλιά την Αφροδίτη.
"Αυτή είναι δικιά μας ατάκα... Νόμιζα ότι μετά το ατυχ---ο συμβάν δεν ξανά έβγαινες από το σπίτι....."είπε ο Αντρέας πήγε να πει ατύχημα αλλά είδε που τον αγριοκοίταξα και το έσωσε κάπως....
"Ναι όντως.... αλλά αποφάσισα να αλλάξω, να αφήσω πίσω τα παλιά και να προχωρήσω" τους ψεύδομαι....δεν ήθελα να με λυπούνται ακόμα περισσότερο.
Η Αφροδίτη είχε το βλέμμα της κολλημένο στο Φώτη, ενώ η Χριστίνα και στους δύο μας.
"Βλέπω έχεις αλλάξει πολύ..... έχεις μακρύνει το μαλλί σου... θυμάμαι ότι ποτέ δεν άφηνες το μαλλί σου να προσπεράσει το στήθος σου"είπε ο Αντρέας.
Αλήθεια μόνο αυτό έχει παρατηρήσει;;
Από εκείνο το άτυχο συμβάν όπως το είπε ο Αντρέας έχω αλλάξει ψυχικά, σωματικά και εμφανισιακά....και αυτός πρόσεξε μόνο το μαλλί;
YOU ARE READING
Everything lost [✓]
Teen Fiction2017©️|Η Αμαλία ήταν το πιο χαρούμενο και αισιόδοξο κορίτσι που μπορεί κάποιος να γνωρίσει. Είχε πολλές φίλες, ένα πανέμορφο αγόρι, μία πλούσια οικογένεια που τους αγαπούσε πολύ. Το πάθος της όμως ήταν ο χορός, χωρίς τον χορό η ζωή της δεν είχε κα...
![Everything lost [✓]](https://img.wattpad.com/cover/110549776-64-k984237.jpg)