Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 35

Μαρία
...............

Άρπαξε τα χρήματα από το χέρι μου και έφυγε χώρις να μου πει, ευχαριστώ, αντίο ή έστω ένα επιτέλους.... απλώς με αγριοκοίταξε και έφυγε έτσι απλά.

Δεν του έδωσαν ιδιαίτερη σημασία καθώς ήταν πλέον ο πρώην μου σπιτονοικοκύρης.

Πήγα σε ένα περίπτερο και πήρα μια εφημερίδα, την άνοιξα και πήγα στην σελίδα με τις αγγελίες.

Μαζονέτα με πισίνα, 700 τετραγωνικά, με ηλιακό και θερμοσίφωνα, στα βόρεια προάστια, 900€ τον μήνα.... Ναι σίγουρα κάτι τέτοιο θα ενοικιάσω.

Κατέβηκα πιο κάτω καθώς δεν μπορούσα να καλυψώ την ανάγκες αυτού του σπιτιού.

Χμμ... γκαρσονιέρα στα Πατήσια, 40 τετράγωνα, 180€ τον μήνα. Καλύτερο άλλα που θα μείνει η γιαγιά μου όταν γυρίσει.

Έψαχνα, έψαχνα, έψαχνα άλλα δεν μπορούσα να βρω αλλά ήταν πολύ ακριβά αλλά πολύ μικρά.

Ξάφνου, αισθάνομαι κάποιον να κάθεται δίπλα μου στο παγκάκι, δεν του δίνω σημασία καθώς ήμουν πορωμένη με την αναζήτηση του καινούργιου μου σπιτιού.

Ψάχνω, ψάχνω.... τίποτα...αναστενάζω εγώ η απελπισμένη.

Διαμέρισμα, στο κέντρο, δύο υπνοδωμάτια, κουζίνα, μπάνιο, 100 τετραγωνικά Χμμ καλό φαίνεται.... 600€ τον μήνα.

"Πόσο;;;" φώναξα ξαφνιασμένη.

"Δύσκολα εε;"με ρώτησε ο άγνωστος από διπλά μου.

"Ναι"του είπα χωρίς να ξεκολλήσω τα μάτια μου από την εφημερίδα. Κάτσε, για μισό, αυτή η φωνή.. αυτή την φωνή δεν θα μπορούσαν ποτέ να την ξεχάσω, από αυτή την φωνή έχω ακούσει τόσα πολλά...

Γύρισα το κεφάλι μου και τότε τα μάτια μου άνοιξαν διάπλατα
"Μ-μάρκο;"

"Μ-μαρία;" με ειρωνεύτηκε τραυλίζοντας.

Δεν του απάντησα καθώς θυμόμουν τα λόγια του, τότε που τον συνάντησα στο καφέ.

...πως εσύ ένα πλούσιο κακομαθημένο κορίτσι που τα έχει όλα έχει τέτοια πρόβληματα...

Το μόνο που έκανα ήταν να σηκωθώ απαξιωτικά από το παγκάκι και να φύγω.

Τότε με σταμάτησε τυλίγοντας το χέρι του γύρω από το καρπό μου. Τον κοίταξα κατάματα γεμάτη μίσος.

"Άσε με"του είπα και κατάφερα να απελευθερώσω το χέρι μου από το δικό του.

"Γιατί είσαι έτσι;"με ρώτησε με ένα εκνευριστηκό χαμόγελο.