Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 66

Αμαλία
................

Ήμουν στο δωμάτιο μου μόνη, έκανα κάτι ασκήσεις που μου έβαλε ο Απόστολος. Σκεφτόμουν συνέχεια τον Φώτη με αποτέλεσμα να χαζεύω και τα δέκα σετ να γίνονται είκοσι.

Χτύπησε η πόρτα μου, ήταν ο Νίκος.

"Γυρίσατε;"ρώτησα τον Νίκο καθώς κάθισε στο κρεβάτι μου.

"Ναι..."είπε ο Νίκος "Δυστυχώς και οι δύο"συμπλήρωσε.

Ο μπαμπάς έφυγε σήμερα το μεσημέρι, η Ρένα και ο Νίκος πήγανε τον μπαμπά στον Πειραιά. Δεν έχω ιδέα ποτέ θα ξαναγυρίσει, είπε σύντομα...τώρα δεν ξέρω...

Ο Νίκος τα πηγαίνει καλύτερα με την Ρένα, αλλά όχι τέλεια, τουλάχιστον της μιλάει.

Από Φώτης

Θες να πάμε σήμερα σινεμά ή για φαγητό;

Μου έστειλε ο Φώτης μήνυμα, όταν το διάβασα γέλασα... Και τα δύο φυσικά είπα στο ευατό μου γελώντας.

"Τι; Ποιος σου έστειλε;"με ρώτησε ο περίεργος Νίκο.

"Οοο κάποιος..."του είπα αδιάφορα έχοντας το νου μου στην απάντηση του.

Μετά από λίγο μου ήρθε και άλλο μήνυμα αλλά δεν ήταν ο Φώτης...

{...}

"Νίκο άνοιξε είναι η Μαρία"του είπα καθώς βαριόμουν να σηκωθώ από τον καναπέ.

"Αμαλίααα"μπήκε σίφουνας η Μαρία μέσα στο σαλόνι και ήρθε δίπλα μου.
"Αα γειά σου Νικολάκη"του είπε.

"Νίκο..."της είπε ψυχρά ο Νίκος και έφυγε στην κουζίνα.

"Τι έγινε Μαρία και είσαι τόσο..."την κοίταξα καλά καλά, από την κορφή ως τα νύχια"... τόσο χαρούμενη;"

"Εεε;"είπε άβολα.

"Χμμμ"έκανα και σκέφτηκα "Σε φίλησε ο Μάρκος; Σου είπε κάτι;"την ρώτησα και η Μαρία πήρε ένα κατακόκκινο χρώμα στα ζυγωματικά της.

"Κατάλαβα..χμ για πες!"της είπα γελώντας. "Και έχω να σου πω και γω κάτι"

"Δηλαδή...;"με ρώτησε η Μαρία.

"Θα δεις, πάντως είμαστε πάνω κάτω σε ίδια κατάσταση"της απάντησα γελώντας και το πρόσωπο της Μαρίας έλαμψε.

My POV
.................

Και κάπως έτσι τα κορίτσια με χαχανητά, ντροπές και γέλια έλεγαν τα νέα τους. Ήταν τόσο χαρούμενες, είχαν βρει τον έρωτα τους, ποιος το περίμενε ότι ερωτεύθηκαν τους μισητούς συμμαθητές του; Και μάλιστα να είναι και εκείνοι ερωτευμένοι μαζί τους;