Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 21

Αμαλία
...............

Επιτέλους σήμερα είναι Τετάρτη, κάθομαι μόνη μου στο θρανίο καθώς η Μαρία σήμερα δεν θα έρθει... κάτι της έτυχε μου είπε.

Έχουμε τέταρτη ώρα κενό, ευτυχώς χρειαζόμουν ένα μεγάλο διάλειμμα.

Προσπαθούσα να κάνω μια άσκηση της χημείας καθώς είχαμε την επόμενη ώρα, και χτες δεν διάβασα όπως έπρεπε.

Μετά από λίγο, μια σκιά σκεπάζει εμένα και το τετράδιο στο οποίο έλυνα την άσκηση της χημείας, σήκωσα το κεφάλι μου και είδα το πρόσωπο το οποίο δεν ήθελα να δω.

"Τι θες.... Φώτη;"τον ρώτησα απότομα"Τι θες από την ζωή μου;"συνέχισα καθώς δεν πήρα απάντηση.

"Μα να στην κάνω καλύτερη και να σε κάνω να την δεις με άλλο μάτι..."μου είπε και τότε εγώ γέλασα αυθόρμητα.

"Γιατί γελάς;"με ρώτησε λιγάκι εκνευρισμένος.

"Τίποτα απλώς κάτι σκέφτηκα... κάτσε κάτω"του είπα, πήρα το τετράδιο μου γύρισα σελίδα και στο κέντρο της με μεγάλα γράμματα έγραψα κάτι, και ο Φώτης κάθισε στο μπροστινό θρανίο.

"Τι βλέπεις;"τον ρωτάω.

"Εμμ τον αριθμό 6;"

"Σωστά!! Όμως εγώ βλέπω το αριθό 9!! Βλέπουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα αλλά τελείως διαφορετικά... έτσι βλέπουμε και τον κόσμο εσύ πιο αισιόδοξα και γω το αντίθετο"του εξήγησα, ο Φώτης φάνηκε σκεπτικός στην αρχή αλλά στο τέλος έσπασε την σιωπή του.

"Τότε θα σε κάνω να έρθεις από το μέρος μου έτσι και 'σύ θα δεις το έξι"μου είπε και πλησίασε το πρόσωπο του προς το δικό μου με αποτέλεσμα να νιώθω την κόφτη του ανάσα να με χτυπάει στο μέτωπο, εγώ απομακρύνθηκα αυξάνοντας την απόσταση μεταξύ μας.

"Τι εννοείς;"

"Θα σε κάνω να έρθεις στο μέρος μου"μου είπε και γω γέλασα.

"Αυτό ξέρεις πως λέγεται;"τον ρώτησα γελώντας.

"Πώς;"με ρώτησε ενοχλημένος από το ανεξήγητο για εκείνον γέλιο μου.

"Η σύγκρουση των δύο κόσμων"του είπα και τότε εμφάνισε ένα βλέμμα απορίας στο πρόσωπο του.

"Όχι δεν λέγεται έτσι, λέγεται η αλλαγή του ενός κόσμου ...Θα σε κάνω να αλλάξεις γνώμη για την ζωή, θα σε κάνω να την δεις με άλλο μάτι, θα σου δείξω πόσα ωραία είναι αν την εκμεταλεύσαι σωστά και δεν χάνεις την ευκαιρίες που σου δίνει"μου είπε αρκετά σοβαρός.