Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 47

My POV

Και κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησαν τα Χριστούγεννα και για τους τέσσερις ήρωες μας...

Η Αμαλία μετά από την τελευταία «συνάντησή» της με τον Φώτη και το άγνωστο κορίτσι για εκείνη δεν ξαναμίλησαν. Βρήκε τον ώμο του Λάμπρου για παρηγορηθεί όχι μόνο εκείνη την ημέρα αλλά και για τις υπόλοιπες διακοπές.

Ο Λάμπρος φυσικά χαρούμενος γεμάτος εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση στον εαυτό του πίστευε ότι θα καταφέρει να κερδίσει την Αμαλία και να την κάνει δική του αλλά η Αμαλία είχε αλλού το μυαλό της μήπως και την καρδιά της;

Αν όμως δεν τα κατάφερνε, είχε ένα «μυστικό» που θα έφερνε τα πάνω κάτω και στους δύο ήρωες μας.

Πέρασαν τις διακοπές τους μαζί στην Θεσσαλονίκη αφού κατά τύχην από κει ήταν ο Λάμπρος και από κει έμεναν οι παππούδες τις Αμαλίας.

Πέρασαν ωραία αλλά η Αμαλία δεν τις ευχαριστήθηκε τόσο όσο ο Λάμπρος, ήταν λίγο μελαγχολική όπως παλιά.

Αντιθέτως η Μαρία πέρασε τις διακοπές της στην Αθήνα πίστευε ότι θα είναι μόνη της αλλά τελικά είχε παρέα τον Μάρκο και την αδερφή του. Δούλευαν μάζι τα πρωινά στο ανθωπωλείο και η Μαρία συνεχώς εντυπωσίαζε τον Μάρκο με τις γνώσεις της στα φυτά και στα άνθη.

Ο Μάρκος βοήθησε την Μαρία να βρει ένα διαμέρισμα για να μείνει η Μαρία και φυσικά έστειλε στο δι@λο τον πρώην νοικοκύρη της. Άλλαξαν μάζι χρόνο, η Μαρία με την οικογένεια του Μάρκου. Όλοι την συμπάθησαν άλλα ο Μάρκος λιιγο παραπάνω με λίγα λόγια έγινε πλέον αγαπητή σε όλους.

Από την άλλη πλευρά ο Φώτης ήταν γεμάτος νεύρα και άγχος στις διακοπές ειδικά όταν έβλεπε φωτογραφίες που ανέβαζε ο Λάμπρος στα social media μαζί με την Αμαλία.

Ξεσπούσε πάνω στον Μάρκο ή στον Κώστα ή στην Αλίκη που δεν έφταιγε σε τίποτα η καημένη.

Φυσικά ήξερε ότι έκανε λάθος και ότι έπρεπε να ξεσπάσει πάνω του. Ήξερε ότι εκείνος ήταν λάθος και ότι δεν έπρεπε να αντίδρασει έτσι, επίσης ήταν περίεργος για ποιο θέμα ήθελε να του μιλήσει η Αμαλία εκείνη την ημέρα.

Ο φίλος του Μάρκος ήταν τόσο χαρούμενος φυσικά αφού πέρασε πολύ ωραία μαζί με την Μαρία έμαθε πολλά για εκείνη άλλα όχι όλα. 

Το μόνο σίγουρο και το καλύτερο της υπόθεσης είναι ότι και οι δύο τους είχαν ξεχάσει και είχαν θάψει βαθιά μέσα τους το θέμα περί στοιχήματος και αυτοκινήτου, πλέον δεν τους ένοιαζε αυτό αλλά άλλα πράγματα.

{...}

Φώτης
..............

"Φώτη, θα πάμε με την Αλίκη, βόλτα θες να έρθεις;"άκουσα την φωνή του αδερφού μου από το σαλόνι. 

"Όχι!!"του απάντησα απότομα, όρεξη είχα να τρέχω έξω μαζί με την Αλίκη.... Άσε που εγώ τώρα έχω αλλά πράγματα να κάνω. 

Σκέφτηκα και τότε κοίταξα πάνω στο γραφείο μου, είδα το cd που μου είχε πετάξει τότε η Αμαλία πάνω μου όταν με έδιωξε από το δωμάτιο της.

Το πήρα στα χέρια μου και άρχισα να το περιεργάζομαι, άρπαξα το λάπτοπ από δίπλα μου ανοίγοντας το, φόρεσα και τα ακουστικά και το έβαλα να παίξει. 

Τελικά δεν ήταν CD άλλα DvD!!Πάτησα το play, και άρχισε να παίζει.

Εμφανίστηκε μια γυναίκα γύρω στα 50-55, είχε λίγες ρυτίδες στο πρόσωπο της, φορούσε μία γαλάζια απαλή σκιά και ροζ κραγιόν, τα μαλλιά της τα είχε πιάσει ένα γερό κότσο. 

"Αμαλία μου κοριτσάκι μου γλυκό!! Αύριο είναι η μεγάλη σου μέρα επιτέλους θα βγεις στην σκηνή στσι και γω σαν καλή σου δασκάλα φυσικά και με την βοήθεια του Αποστόλη που ξέρει από υπολογιστές με βοήθησε να σου φτιάξουμε ένα βίντεο με όλη την πρόοδο σου στο χώρο του χορού"είπε και σκούπισε ένα δάκρυ λογικά από συγκίνηση. 

Έπειτα άρχισε να δείχνει διάφορες φωτογραφίες της Αμαλίας ήταν πιο μικρή και χαμογελαστή είχε ακόμα φωτογραφίες από 5-6 ετών που φυσικά με έκαναν να γελάσω. 

Στο τέλος είχε και βίντεο που η Αμαλία χόρευε.  Έμεινα έκπληκτος, τα μάτια μου είχαν βγει από την θέση τους όπως στα κινούμενα σχέδια.  Είδα την Αμαλία να χορεύει και να κάνει πράγματα τόσο ωραία και δύσκολα και το κυριότερο ήταν χαρούμενη, ευτυχισμένη και παθιασμένη κάτι που ποτέ δεν έχω δει πάνω της, και ούτε στις φωτογραφίες της με τον Λάμπρο.

Στο τέλος είχε αφιερώσεις από άλλες φίλες της χορεύτριες.

Έκλεισα το λάπτοπ, και έβγαλα το DvD, το έβαλα στην θήκη του και μετά μέσα στην σχολική μου τσάντα. 

Αύριο τα σχολεία θα ανοίξουν μετά από δύο περίπου εβδομάδες....και επιτέλους θα την ξαναδώ ομολογώ πως μου είχε λείψει πολύ...για αυτό άλλωστε καταριέμαι τον εαυτό μου.

...........................................................

Γειά σας αγάπες!!😍😍

Καιρό έχουμε να το πούμε!!! Το κάνετε;❤❤

Εγώ καλά, πιστεύω....😚

Ανέβασα κεφάλαιο μετά από καιρό, είναι λίγο μικρό βέβαια δεν μου βγήκε έτσι όπως το ήθελα αλλά δεν πειράζει😂😝😋

Σημασία έχει που ανέβασα!!😜😚

Τα λέμε!! Φιλιά πολλά 💋💋💋

|courteousspirit|