Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 22

Μάρκος
...............

Εδώ και πόσες μέρες η Μαρία δεν έρχεται σχολείο έτσι δεν έχω προχωρήσει καθόλου για το στοίχημα, έχω μείνει στάσιμος.

Ευτυχώς ο Φώτης δεν έχει προχωρήσει πολύ με την Αμαλία, κάνει οτιδήποτε μπορεί για της αποσπάσει την προσοχή αλλά εκείνη συνεχίζει να του κάνει την δύσκολη.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ!!!

Πφφ...

Τώρα εγώ τι θα κάνω με την Μαρία; Ρώτησα την Αμαλία και μου είπε ότι δεν ξέρει αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν μου είπε την αλήθεια γιατί φαινόταν πολύ ανήσυχη, σήμερα ούτε η Αμαλία ήρθε...

Αυτό το καιρό η Μαρία είναι πολύ ανήσυχη τις τελευταίες δύο εβδομάδες, έχει έρθει μόνο δύο φορές στο σχολείο αν συνεχίσει έτσι θα μείνει τάξη.

{...}

"Γεια σου Φούλη!"με διέκοψε η αδερφή μου, αμέσως ταράχτηκα και έκρυψα το τσιγάρο από πίσω μου.

"Τι θες Μήτση;"της είπα

"Πάλι καπνίζεις; Απορώ πως ακόμα δεν το έχουν μάθει οι γονείς μας! Ποια ήταν αυτή η ξινομούρα κουδουνίστρα  που έφυγε πριν λίγο;"με ρώτησε θυμωμένη.

"Να μην σε νοιάζει"της είπα καθώς εμφάνισα το τσιγάρο και το έσβησα.

"Γιατί;"

"Γιατί είσαι ακόμα μικρή..."της απάντησα.

"Όχι, όχι αυτό.... εννοώ γιατί έσβησες το τσιγάρο"μου εξήγησε και γω αναστέναξα.

"Γιατί δεν θέλω να καπνίζω μπροστά σου"της είπα, μπήκα μέσα και εκείνη με ακολούθησε.

"Γιατί πάντα αυτή την απάντηση περνώ;"μου γκρίνιαξε.

"Γιατί πάντα αυτή την ερώτηση κάνεις!"

Μαρία
...............

Αυτές η μέρες ήταν πολύ δύσκολες μα πάρα πολύ!!!

Όταν ο γιατρός μου είπε ότι η γιαγιά μου θα πρέπει να μείνει στο νοσοκομείο μέχρι να πεθάνει, ένιωσα ότι η ζωή μου θα τελειώσει μαζί με την δική της...τότε όμως θυμήθηκα αυτά που μου έλεγε και έκανε, δεν ήθελε να παίρνει τα φάρμακα της, δεν ήθελε να κάνει εξετάσεις και να πηγαίνει στα νοσοκομεία και τότε κατάλαβα γιατί τα έκανε όλα αυτά...

Η γιαγιά μου δεν θέλει να ζήσει της τελευταίες της στιγμές σε ένα νοσοκομείο, με σωληνάκια γύρω της και βελόνες να της τρυπάνε το χέρι.

Έτσι την έβγαλα από το νοσοκομείο, την πήγα πίσω, στο σπίτι μας, έκανα ότι μπορούσα για να την κάνω χαρούμενη, φυσικά με βοήθησε η Αμάλια.