Αμαλία
...............
Έχουν περάσει ήδη δύο μέρες απο την τελευταία φορά που πήγα στο σχολείο. Πιστεύω ότι είμαι μια χαρά και έτοιμη να ξαναγυρίσω στο σχολείο. Απλώς νιώθω μια ζάλη ακόμα στο κεφάλι μου.
Έκανα μια προσπάθεια και σηκώθηκα από το κρεβάτι μου. Ένιωσα αμέσως αδύναμη και λίγο παραπάτησα.
Ξαφνικά πετάχτηκε ο Νίκος από το πουθενά "Χααα! Σε έπιασα! Γρήγορα στο κρεβάτι σου δεν είσαι ακόμη έτοιμη για να πας στο σχολείο!"μου φώναξε ο Νίκος με ένα σοβαρό ύφος στο πρόσωπο του.
"Εντάξει μπαμπά.... Άντε ρε μεγάλε μια χαρά είμαι!! Άσε με να φύγω...σε ένα τέταρτο αρχίζει το σχολείο..." του γκρινιάζω.
Ξέρω είναι χαζό αυτό που κάνω, κανονικά πριν λίγο καιρό παρακάλεγα να μην πάω στο σχολείο... Μα τώρα θέλω να πάω. Έχω μία επιθυμία να τον δω έστω και για λίγο...
"Αμαλία κανόνισε! Θα πάρω τηλέφωνο τον μπαμπά!"με απείλησε.
"Ναι σίγουρα... καταρχήν ο μπαμπάς σίγουρα δεν θα έχει σήμα τώρα! Σίγουρα πράγματα..."του είπα σηκώνοντας το ένα μου φρύδι.
Ο Νίκος πήγε να μου απαντήσει αλλά τον πρόλαβε το κουδούνι. Αμέσως έτρεξε και κατέβηκε να ανοίξει την πόρτα.
Άκουσα σιγανές φωνές... αλλά δεν κατάλαβα τι έλεγαν.
"Μπαμπά;"ψιθύρισα. Αμέσως σηκώθηκα. Έβαλα την γκρι ζακέτα που είχα αφήσει πάνω στο κρεβάτι μου και κατέβηκα κάτω. Ο Νίκος στεκόταν ακίνητος αλλά εμένα μου τράβηξε την προσοχή μια γυναικεία φιγούρα που κοιτούσε και ο Νίκος.
Ήταν μαυρομάλλα με ίσιο-μακρύ μαλλί, αδύνατη, ψηλή με μια παράξενη αύρα.
"Γεια σου!!" μου είπε με ένα μεγάλο χαμόγελο που δεν ήξερα αν πρέπει να το εμπιστευτώ.
"Γεια σας...εμ σας ξέρω;"την ρώτησα προσπαθώντας να φανώ ευγενική.
"Όχι άλλα θα με μάθεις, το όνομα μου είναι Ρένα και συ πρέπει να είσαι η Αμαλία και αυτός ο μικρός ξανθός άγγελος ο Νικολάκης" είπε τσιμπώντας τα μάγουλα του Νίκου.
Ωχ τον τσάντισε τώρα...τον είπε μικρό, Νικολάκη και του τσίμπησε το μάγουλο... Αντίο Ρένα αν και δεν σε ξέρω...
"Βλέπω ότι εσύ μας ξέρεις"της είπα.
"Ναι, φαίνεσαι μπερδεμένη... φυσικό είναι...μην ανησυχείς θα σου εξηγήσω"μου απάντησε"Εμ να περάσω;" με ρώτησε γελώντας.
YOU ARE READING
Everything lost [✓]
Teen Fiction2017©️|Η Αμαλία ήταν το πιο χαρούμενο και αισιόδοξο κορίτσι που μπορεί κάποιος να γνωρίσει. Είχε πολλές φίλες, ένα πανέμορφο αγόρι, μία πλούσια οικογένεια που τους αγαπούσε πολύ. Το πάθος της όμως ήταν ο χορός, χωρίς τον χορό η ζωή της δεν είχε κα...
![Everything lost [✓]](https://img.wattpad.com/cover/110549776-64-k984237.jpg)