Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 13

Φώτης
.................

"Πωω ρε φίλε...και τώρα όλα πάλι από την αρχή;;"

"Ναι ρε Μάρκο άσε.... γιατί έχω πολλά νεύρα....."του απάντησα και πήρα μια βαθιά τζούρα από το τσιγάρο μου.

"Τι γελάς ρε;"του φώναξα.

"Τίποτα ρε συ απλώς φαντάζομαι την φάτσα σου όταν στα είπε όλα αυτά....συν ότι σε κατάλαβε ότι είσαι χέστης σε τέτοια θέματα"δήλωσε και συνέχισε να γελάει.

"Κοίτα ποιός μιλάει που με το που τον βλέπει η Μαρία αλλάζει πεζοδρόμιο...."του είπα και ξίνισε την μούρη.

"Από τότε που βάλαμε αυτό το στοίχημα με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο γιατί έχει πάρει πολύ θάρρος"του είπα βγάζοντας το κάπνο από το στόμα μου.

"Αυτό είναι αλήθεια...."

Δεν με νοιάζει πλέον το στοίχημα και το αυτοκίνητο..εε εντάξει λιγουλάκι....
Πιο πολύ όμως με νοιάζει να με ερωτευτεί, να τις δώσω ελπίδες και μετά να την παρατησώ κάνοντας την καρδιά της χίλια κομμάτια σαν σπασμένο κρύσταλλο.

"Εε Φώτη;"

"Εεε τι;"του είπα.

"Που χάζεψες ρε;"

"Εκεί που σκέφτεσαι και συ....το στοίχημα και τους τρόπους προσεγγίσεις...."του απάντησα.

"Καλά άστα τώρα αυτά... έχουμε χρόνο άλλη φορά... Για κοίτα τώρα αυτά τα γκομενάκια που μπήκαν τώρα μέσα.."

Πςς δίκιο έχει... χάνω πολλά πράγματα όταν σκεφτομαι για αυτό το κουτσό.

Αμαλία
.................

Πίστεψα για μια στιγμή ότι ο Φώτης είχε αλλάξει και πραγματικά ήθελε να επανορθώσει.... αλλά τελικά έκανα μέγα λάθος....

Είναι ακόμα το ίδιο αλαζόνικο γουρούνι....μα ποιος νομίζεις ότι είναι...;

Τουλάχιστον τώρα θα με αφήσει στην ησυχία μου ... ελπίζω δηλαδή...

"Αμαλία θέλεις να φας;"άκουσα την τσιριχτή φωνή του αδερφού μου να με φωνάζει από το πουθενά.

"Ναι θα κατέβω σε λίγο"του απάντησα.

{...}

Σήμερα το πρωί, ξύπνησα χάλια.....τα πόδια μου πονούσαν πολύ... έτσι αναγκάστηκα να πάω με τις πατερίτσες στο σχολείο...

Είδα την Μαρία στην είσοδο του σχολείου με περίμενε, με το που με είδε σε αυτή την κατάσταση τρόμαξε και με ρώτησε τι έπαθα...εγώ τις εξήγησα......