Κεφάλαιο 73

3K 318 38
                                        

Αμαλία
...............

Έβαλα ζακέτα, παππούτσια, πήρα κλειδιά και άνοιξα την πόρτα. 

"Πού πας Αμαλία;"με ρώτησε ο Νίκος. 

"Εε;"του είπα μπερδεμένη. 

"Σε ρώτησα που πας"είπε ο Νίκος με σοβαρό τόνο. 

"Εμμμ έξω; Μια βόλτα πάω να κάνω και γω..."του απάντησα.

"Μόνη σου;"συνέχισε.

"Ναι μόνη μου, θέλω να πάρω λίγο καθαρό αέρα"του απάντησα. "Νικολάκη, άκουσε να σου πω μεγάλη είμαι, ότι θέλω κάνω... Τόσες μέρες γκρίνιαζες εσύ και η Ρένα που είμαι κλεισμένο στο σπίτι και βγαίνω μόνο για σχολείο...και τώρα που βγαίνω πάλι γκρινιάζεις!"του είπα και κούμπωσα την γκρι ζακέτα μου.

"Ναι αλλά τώρα... τέτοια ώρα;"με ρώτησε και κοίταξα το ρολόι του τοίχου. 

"Καλέ...8:15 το απόγευμα είναι"του απάντησα.

"Ναι αλλά έξω, βράδυ!"είπε δείχνοντας έξω από το παράθυρο.

"Σιγά πριν λίγο βράδιασε, άντε τα λέμε, μην ανησυχείς θα γυρίσω πίσω..." του είπα και έκλεισα την πόρτα πίσω μου. Πήρα μια βαθιά ανάσα "Είσαι σίγουρη για αυτό που πας να κάνεις Αμαλία;"ρώτησα τον εαυτό μου. Εκείνος φυσικά μου απάντησε "Ναι".

{...}

Ήμουν έξω από το σπίτι του Φώτη, έβλεπα φώτα να σβήνουν και να ανάβουν, κάθε φορά κρυβόμουν μήπως με δει. 

Έβαλα το χέρι μου στην τσέπη και έβγαλα το κρεμαστό με το φεγγάρι από μέσα. Το κοίταξα και χάιδεψα το φεγγαράκι.

Είσαι ξεχωριστή για μένα...αυτό που σου έδωσα ήταν της μαμάς μου, της το είχε πάρει ο μπαμπάς μου στο πρώτο τους ραντεβού

Είσαι ξεχωριστή για μένα...

Έτσι μου είχε πει όταν μου το έδωσε, είπε ότι ήμουν ξεχωριστή για εκείνον... απορώ αν το εννοούσε.

Κάθε μέρα με πλησίαζε, αυτό με έκανε να αναρωτιέμαι αν πράγματι έχει μετανιώσει... αλλά σταμάτησε πλέον.

Ίσως βαρέθηκε...

Στην σκέψη αυτή πόνεσε το στήθος μου, βαθιά μέσα δεν θα ήθελα να ισχύει αυτό...

Μου είχε λείψει, για αυτό άλλωστε ήρθα εδώ...  Έστω να τον δω και να τον ακούσω από μακριά... Ίσως να χτυπήσω το κουδούνι και να του μιλήσω. Δεν ξέρω..

Το έσφιξα στα χέρια μου έπειτα το ξαναέβαλα στην τσέπη. 

Ξάφνου άκουσα φωνές, στιγμιαία πήγα πίσω από ένα αυτοκίνητο.
Τότε ένα χέρι με ακούμπισε στον ώμο.  Τρόμαξα γύρισα πίσω "Φώτη;".

Everything lost [✓]Stories to obsess over. Discover now