Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 29

Μάρκος
...............

"Πλάκα κάνεις;;;;"τον ρώτησα με ανοιχτό το στόμα"δηλαδή καταστρώσατε ολόκληρη ληστεία για να βγεί ο Φώτης «ραντεβού» με το στραβό; Και μάλιστα πέτυχε!!!!"συμπλήρωσα φωνάζοντας.

"Ναι ακριβώς"είπε ο Φώτης.

"Ρε παιδιά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συμπεριφερόσασταν έτσι σε αυτά τα κορίτσια.... είναι πολύ όμορφα, την Αμαλία πρώτη φορά την είδα και είναι πανέμορφη εντάξει έχει ένα μικρό ελλάτωμα"μας είπε ο Κώστας.

"Δεν το λες μικρό και μάλιστα ένα!!"είπε γελώντας δυνατά ο Φώτης και γω συμφώνησα.

"Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν χωνεύουμε καθόλου τα κακομαθημένα πλουσιοκόριτσα που τα έχουν όλα ακόμα αν είναι πανέμορφα όπως τα αποκαλείς....και οι δύο πήγαιναν ιδιωτικό και θυμάσε τι μας έκανε ένα κορίτσι από το ιδιωτικό...."του υπενθύμισα.

"Όντως...αλλά και πάλι!!! Αυτό το κορίτσι δεν είναι κανένα από αυτά τα  δύο...."μας φώναξε ο Κώστας έχοντας λιιίγο δίκιο.

"Όλες ίδιες είναι..."του απάντησα.

"Καλά κάνετε ότι νομίζετε..."μας είπε ο Κώστας ξεφυσώντας.

Αυτή την στιγμή σηκώθηκε ο Φώτης από το τραπέζι σβήνοντας το τσιγάρο του στο τασάκι.

"Λοιπόν παίδες, εγώ την κάνω"μας ενημέρωσε στα ξαφνικά. 

"Κάτσε δεν θα μας πεις πως πέρασες χτες με το κορίτσι"τον ρώτησε ο Κώστας έχοντας το πονηρό στραβό χαμόγελό του.

"Ρε παιδιά έχω διάβασμα..."μας είπε.

"Αμάν αυτό το διάβασμα"είπαμε ταυτόχρονα εγώ και ο Κώστας. Ο Φώτης το μόνο που έκανε ήταν να φύγει γνεφοντάς μας. 

Πάλι καλά που με βοηθάει στα διαγώνισματα.

"Ο καημένος....δεν θα ήθελα ποτέ να έχω τους γονείς του.  "είπε δήθεν θλιμμένος ο Κώστας.

"Δεν το πιέζουν οι γονείς του από μόνος του το κάνει για να τους βοηθήσει"του απάντησα παίρνοντας μια τζούρα από το τσιγάρο μου.

Ο Κώστας βάζει το χέρι του στην τσέπη και βγάζει ένα δεκάρικο. 

"Σωστά.... λοιπόν να πηγαίνω και γω.... πάρε αυτά και πλήρωσε και για τον Φώτη...ο άτιμος έφυγε χωρίς να πληρώσει"γέλασε ο Κώστας σβήνοντας και το δικό του τσιγάρο.

Ο Κώστας είχε φύγει ήδη εδώ και πέντε λεπτά, εγώ έμεινα για να αποτελείωσω το τσιγάρο  μου.