Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 38

Μαρία
...............

"Αμαλία, πάμε λίγο στις τουαλέτες να μιλήσουμε λίγο;"ψιθυρίζω στο αυτί της Αμαλίας και την «σέρνω» μέχρι στις τουαλέτες μας.

"Έλα τι θες;"με ρώτησε όταν σιγουρεύτηκε ότι ήμασταν μόνες μας.

"Ο καινούργιος σε γλυκοκοίταζε"της είπα με πονηρό χαμόγελο.

"Τι;"με ρώτησε κάνοντάς την ανήξερη.

"Τι τι καλέ; Και συ μάλιστα τον γλυκοκοίταζες!!!!"της υπενθύμισα.

"Αυτό ήθελες να με ρωτήσεις;"μου είπε και ο πήγε στο νεροχύτη προσπαθώντας να βάλει σαπούνι στα χέρια της.

"Ωχ δεν έχει..."σιγανοφώναξε.

Εμ φυσικά και δεν έχει ποιος πάει να αλλάξει σαπούνι σε αυτές τις «στοιχιωμένες» τουαλέτες.

"Αλλάζεις συζήτηση πονηρούλα"μουρμούρισα μέσα από τα δόντια μου.

"Ωωωω έλα ρε συ Μαρία... αφού ξέρεις τα μαλλιά του έκαναν εντύπωση"μου είπε στηρίζοντας την πλάτη της στον κρύο τοίχο.

"Ναι ναι.... αυτό"της είπα ειρωνικά.

"εντάξει ένιωσα κάτι.... απλά αυτό"μου πρόσθεσε.

"Την τελευταία φορά που ένιωσες κάτι τέτοιο ήταν με τον Αντρέα σωστά; Και είδες πως τέλειωσε"της είπα και την πλησίασα ακουπώντας και την δικιά μου πλάτη στον τοίχο.

"Ναι το ξέρω"είπε στεναχωρημένα"απλώς τον μάτια του μου έδειχναν μια καλοσύνη, μια αγνότητα"συνέχισε.

Πήγα να μιλήσω αλλά με διέκοψε το κουδούνι, έτσι αναγκαστήκαμε και βγήκαμε από τις τουαλέτες.

Γύρισα από την άλλη καθώς άκουσα το όνομα μου και είδα τον Μάρκο να στηρίζεται στο τοίχο φτιάχνοντας το μαλλί του.

"Μάρκο;;"

"Θέλω να μιλήσουμε"μου είπε με σοβαρό τόνο.

"Δεν έχουμε να πούμε και πολλά "του απάντησα μιμώντας το σοβαρό του τόνο.

"Και όμως έχουμε"μου είπε πλησιάζοντας με και πιάνοντας το καρπό του χεριού μου.

"Μαρία θα έρθεις;"ακούω την Αμαλία από το βάθος του διαδρόμου.

"Πήγαινε εσύ και έρχομαι σε λίγο"της φώναξα για να με ακούσει.

"Μα έχουμε μάθημα"μου θύμισε.

"Το ξέρω, πήγαινε"της είπα"Λοιπόν ακούω"είπα γυρίζοντας το βλέμμα προς τον Μάρκο.

"Θέλω να μιλήσουμε για αυτό που έγινε το βράδυ του Σαββάτου"μου είπε αφήνοντας ελεύθερο το χέρι μου.