Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 71

Φώτης
..............

"Ρε παιδιά είστε μαλάκες"δήλωσε ο Κώστας και κάθισε καλύτερα στην καρέκλα του. 

"Από ότι μου έχετε πει, αν έχω καταλάβει καλά, ο ένας την έχει αρρωστήσει εδώ και μια εβδομάδα και ο άλλος την έδιωξε μακριά εδώ και πέντε μέρες..."είπε ο Κώστας, φαινόταν σκεπτικός."Μπράβο παιδιά, συγχαρητήρια, τώρα είστε επίσημα μαλακές"συνέχισε ο Κώστας χειροκροτώντας ειρωνικά. 

"Το ξέρω"είπαμε ταυτόχρονα εγώ και ο Μάρκος. 

"Ρε παιδιά, καλά τα 'λεγα εγώ ότι τα κορίτσια είναι μια χαρά, αλλά εσείς δεν με ακούγατε, τέλος πάντων δεν λέω όμως και γω σας βοήθησα σε μερικά πράγματα..."είπε ο Κώστας και σηκώθηκε από την καρέκλα του σβήνοντας το τσιγάρο του.

"Παίδες εγώ πρέπει να πηγαίνω γιατί σήμερα η αδερφή μου φεύγει"είπε κ Κώστας.

"Στο διάολο"του απάντησα και αυτό πήγαινε για την αδερφή του. 

"Να και ένα καλό σήμερα"πετάχτηκε ο Μάρκος και γελάσαμε. 

"Άντε τα λέμε"είπε ο Κώστας και έφυγε.

"Bye"

"Γειά"

"Με λίγα λόγια, ο Κώστας έχει δίκιο"είπα στο Μάρκο, καθώς είχε ήδη φύγει ο Κώστας. 

"Ναι...σε όλα"απάντησε ο Φώτης και με κοίταξε."Απορώ πως αυτό το παιδί δεν κάνει σχέσεις"συνέχισε.

"Εεε μα, δεν τον ξέρεις τώρα είναι μόνο φάση"

"Άντε θα φύγω και γω, δεν έχω όρεξη να το συνεχίσουμε"είπε ο Μάρκος και σηκώθηκε και εκείνος.

"Okay φίλε, σε καταλαβαίνω απόλυτα"του απάντησα. 

"Τα λέμε"με χαιρέτησε και έφυγε. 

Αφού έμεινα μόνος ξάπλωσα στο κρεβάτι μου.

"Αχ καημένε Φώτη...με αυτά που έκανες καλά να πάθεις...η Αμαλία δεν θέλει να σε ξαναδεί μπροστά της και στο σχολείο έχει να έρθει πολύ καιρό αφού είναι άρρωστη"μουρμούρα στον εαυτό μου. 

"Πάλι μόνος σου μιλάς;"είπε από το πουθενά ο Φοίβος.  Με τον που τον άκουσα σηκώθηκα απότομα. Τον είδα να κάθεται δίπλα από την πόρτα, στηρίζοντας το σώμα του στον τοίχο και τα χέρια του στις τσέπες. 

"Φοίβο...πόσες φορές σου έχω πει να χτυπάς την πόρτα;"του είπα αυστηρά. 

"Πολλές... αλλά ποιος σε ακούει εσένα"είπε και κάθισε στην καρέκλα του γραφείου μου κάνοντας μια στροφή με τα ροδάκια της καρέκλας. 

"Ήρεμα"του είπα και εκείνος με αγνόησε. 

"Τι έχεις εσύ και είσαι έτσι μαγκούφης;"με ρώτησε συνεχίζοντας να κάνει κύκλους. 

"Μ@λ@κίες"ψιθύρισα. 

"Τι είπες;"

"Τίποτα, σταματά θα ζαλιστείς με τόσες στροφές που κανείς!"του είπα για να αλλάξω θέμα. 

"Καλαα, πάντως αν πρόκειται για γκομενικό, εγώ εδώ είμαι"με πληροφόρησε και γω γέλασα. 

"Εη γιατί γελάς;"είπε δήθεν θιγμένος. 

"Ναι... οποιαδήποτε σε σένα θα ερχόμουν"του απάντησα ειρωνικά. 

"Τουλάχιστον θα ανεχόμουν να ακούσω τις μ@λ@κίες σου, είμαστε αδέλφια" είπε και σηκώθηκε από την καρέκλα του, κλείνοντας απότομα την πόρτα. 

Όμως την ξανάνοιξε βγάζοντας μόνο το κεφάλι του απέξω. "Πάντως για να ξέρεις ο καλύτερος τρόπος για να την βοηθήσεις είναι να της δώσεις το φάρμακό της"μου είπε και γω τον κοίταξα παράξενα.

Φάρμακό της; "Εηη κρυφάκουγες;"του φώναξα και τότε ο Φοίβος εξαφανίστηκε. 

Αμαλία
................

"Ο πυρετός σου έπεσε Αμαλία, αύριο μπορείς να πας κανονικά σχολείο"μου είπε η Ρένα βλέποντας το θερμόμετρο. 

"Ωραία..." Αλλά εγώ γιατί νιώθω ακόμα χάλια; Πονάω, ζαλίζομαι...

Αύριο σχολείο λοιπόν;

............................................................

Γειά σας αγάπες 😍😍

Νέο κεφάλαιο σήμερα 😉 Μικρό αλλά ζουμερό😂😂

Για να δούμε τι θα γίνει όταν συναντηθούν στο σχολείο; Χμμ ανυπομονώ 😂

Τα λέμε ❤ σιγιουυυ

|courteousspirit|