Φώτης
................
Βρισκόμασταν και οι τέσσσερίς μας έξω από το κτίριο. Ήταν ψηλό, φαινόταν παλιό και ταυτόχρονα μοντέρνο. Είχε πολλά παράθυρα, και μια κυρία μεγάλη πόρτα και γύρω γύρω πιο μικρές. Ήταν καφέ και τα παράθυρα και οι πόρτες κόκκινες, κίτρινες.
Πάνω από την μεγάλη πόρτα είχε μια ξύλινη ταμπέλα με μερικά φωτάκια που έγραψε «Κara de mio».
"Ώστε αυτό είναι το περίφημο «Κara de mio»;"ρώτησε ο Κώστα καθώς είχε υψωμένο το κεφάλι του κοιτώντας το μεγάλο κτίριο.
"Μοιάζει με ξενοδοχείο..."είπε η Μαρία.
"Ή με πολυτελές εστιατόριο" συμπλήρωσε ο Μάρκος.
"Πάμε μέσα"είπα αποφασισμένα και προχωρήσαμε και τέσσερις προς την πόρτα.
Άνοιξα την πόρτα και βρεθήκαμε μέσα σε μια μεγάλη αίθουσα με τραπέζια, έχεις πολύ κόσμο που έπινε και έτρωγε.
Στην μέση της αίθουσας είχε μια πίστα που χόρευαν γυναίκες.
"Δεν μου φαίνεται αυτό το μέρος για εστιατόριο αλλά ούτε για ξενοδοχείο"σχολίασε η Μαρία.
Όντως αυτός ο χώρος πιο πολύ μοιάζει... Άσε καλύτερα μην το πω.
Πάνω στην σκηνή υπήρχε μια γυναίκα η οποία χόρευε πάνω σε μια μπάρα... Φορούσε ένα ολόσωμο κολλητό σκούρο μπλε και ήταν ξυπόλυτη.
Οι άντρες από κάτω τη χειροκροτούσαν και φώναζαν σαν λυσσασμένοι.
"Ου... Δεν το ήξερα ότι ο πατέρας του Λάμπρου έχει τέτοιο μαγαζί... Τον τυχερό"φώναξε ο Κώστας και κοιτούσε ο λιγούρης την χορεύτρια.
"Πρέπει να βρούμε οπωσδήποτε την Αμαλία και γρήγορα"είπε η Μαρία και εγώ έγνεψα θετικά.
Όντως... Και αν ο Λάμπρος την πιέσει να χορέψει έτσι...; Και μάλιστα για αυτούς του γέρους; Πρέπει να την βρούμε και μάλιστα γρήγορα.
"Θα το σκοτώσω"είπα και έσφιξα τις γροθιές μου.
"Ρε παιδιά γιατί κάνετε έτσι; Τι έχει το μαγαζί;"ρώτησε ο Κώστας και εγώ αυτή την ώρα ήθελα να του σπάσω την μούρη.
"Καλημέρα σας" ήρθε ένα κύριος με μια τεράστια σουβλερή μύτη και μας υποδέχτηκε. Ευτυχώς για τον Κώστα γιατί θα του ορμούσα.
"Έχετε κάνει κράτηση ή όχι;"μας ρώτησε κρατώντας έναν κατάλογο.
"Όχι, εμείς ήρθαμε-"πήγα να του πω αλλά με διέκοψε ένας θόρυβος. Όλοι γυρίσαμε τρομαγμένοι προς το μέρος που ακούστηκε ο θόρυβος.
YOU ARE READING
Everything lost [✓]
Teen Fiction2017©️|Η Αμαλία ήταν το πιο χαρούμενο και αισιόδοξο κορίτσι που μπορεί κάποιος να γνωρίσει. Είχε πολλές φίλες, ένα πανέμορφο αγόρι, μία πλούσια οικογένεια που τους αγαπούσε πολύ. Το πάθος της όμως ήταν ο χορός, χωρίς τον χορό η ζωή της δεν είχε κα...
![Everything lost [✓]](https://img.wattpad.com/cover/110549776-64-k984237.jpg)