Everything lost [✓]

Κεφάλαιο 44

Αμαλία
...............

Τοκ-τοκ

Έκανε η πόρτα και μπήκε μέσα ο Νίκος, τα μαλλιά του ήταν ανακατεμένα και έπεφταν στο πρόσωπο του το οποίο φαινόταν στεναχωρημένο.

"Ο Φώτης έχει φύγει εδώ και μία ώρα, τώρα με αυτό που έκανες τι κατάλαβες;"με ρώτησε και σταύρωσε τα χέρια του κάτω από το στήθος του.

"Ότι έχω επιτελούς λίγη ησυχία"του απάντησε και έχωσα ξανά το κεφάλι μου στο μαξιλάρι. 

"Ο Φώτης φαινόταν πολύ θυμωμένος μα πιο πολύ στεναχωρημένος"μου είπε αλλά εγώ τον αγνόησα.

"Άκουσα να γίνεται φασαρία, για αυτό ήρθα πάνω τώρα, ήθελα να σε αφήσω να ηρεμίσεις λίγο... ευτυχώς ο Φώτης δεν είχε καμιά μελανιά ή καρούμπαλο όταν κατέβηκε κάτω"είπε και γέλασε σιγανά. 

"Αμάν πια σε βαρέθηκα πια, ο Φώτης το ένα, ο Φώτης το άλλο, παράτα μας πια με τον Φώτη!!!"του φώναξα και στο επόμενο δευτερόλεπτο το είχα κιόλας μετανιώσει. 

Τα γαλανά ματάκια του άρχισαν να βουρκώνουν και το στομάχι του να τρέμει, αυτό έκανε την καρδιά μου χίλια κομμάτια.

"Είσαι κακιά!! Τι πρόβλημα έχεις μαζί του!!! Θυμάμαι τότε που σε πήγαινα στο σχολείο; Το άκουγα να με λέει ήρωα, σωτήρα σου και κάτι τέτοιες βλακείες.... αλλά μετά όταν μας έσωσε απο αυτόν τον κλέφτη παρατήρησα ότι το μετάνιωσε και θέλει να επανορθώσει!!"μου φώναξε και έφυγε από το δωμάτιο μου κοπανώντας τη πόρτα. Δεν το ήξερα ότι ο αδερφός μου το είχε καταλάβει ότι ο Φώτης με κορόιδευε.

παρατήρησα ότι το μετάνιωσε και θέλει να επανορθώσει....

παρατήρησα ότι το μετάνιωσε και θέλει να επανορθώσει.... επανορθώσει

Και τότε συνειδητοποίησα ότι η μόνη λάθος είμαι εγώ και όχι Φώτης, εγώ είμαι η κακιά της υπόθεσης όπως είπε ,πρίν ο Νίκος, και όχι ο Φώτης.

{...}

Κατέβηκα κάτω, να πιω λίγο γάλα, με όλα αυτά που έχουν γίνει και με όλες αυτές τις σκέψεις και τα ερωτήματα που τρέχουν στο μυαλό μου,  ήθελα να στανιάρω λίγο. 

Άνοιξα το ψυγείο να πάρω λίγο γάλα, έβγαλα ένα ποτήρι από το ντουλάπι, πήγα να χύσω λίγο γάλα στο ποτήρι αλλά έπεσε μόνο μια σταγόνα. 

"Νίκοοοο!!!"του φώναξα και με άκουσαν ίσα με απέναντι. 

Φώτης
.................