Geselecteerd [OP18+] & AU: Gekozen [OP18+]

-04

Lucian neemt plaats bij mijn hoofd nadat hij alles gepakt heeft wat John, de arts, hem vroeg te pakken.

'Ik ga beginnen met het verdoven van je baarmoedermond en daar omheen. De prikken gaan vervelend voelen. Laat het weten als je even pauze nodig hebt. Tijdens de hele ingreep, niet alleen de verdovingen.' De arts brengt de spuit met grote naald bij me naar binnen en ik voel een steek in mijn onderbuik, rond de onderkant van mijn baarmoeder. Ik blaas mijn adem uit om de pijn op te vangen. Een tweede steek volgt aan de andere kant naast mijn baarmoedermond. 'Deze moeten even inwerken en dan geef ik er nog een paar. Is het vol te houden?'

'Nog net.' Laat ik weten.

'De volgende verdovingen zullen minder vervelend zijn als de vorige twee hun werk doen.' John pakt meer materialen en instrumenten terwijl we wachten op het werken van de prikken. Een paar minuten later wordt deze stap herhaalt. Het is nu inderdaad minder pijnlijk. Vooral de druk is wat ik voel. 'Deze moet ook even inwerken.' De mannen praten een paar minuten over dingen waar ik niets van weet. Persoonlijke dingen vooral. Ons etentje komt ook ter sprake. Gisteravond was erg gezellig. Ik ben veel over deze leuke man te weten gekomen. Hij is 36, heeft geen kinderen en op dit moment geen relatie. Dat hij advocaat is had ik al geraden, maar niet dat hij baas is van zijn eigen kantoor waar nog vier andere advocaten voor hem werken. 'Ben je al toe aan het vervelende deel, Vanessa?'

'Nee, maar ik onderga het wel gewoon.'

'Zolang je laat weten wanneer je het niet meer volhoudt.'

'Ja.' Ik voel een dikker stokje tegen de opening van mijn baarmoedermond duwen en er langzaam steeds een stukje verder doorheen gaan. Fuck, dit doet pijn! Ik leg mijn armen over mijn ogen om het donker te maken, voor betere concentratie om de pijn vol te houden. Lucian heeft andere plannen en pakt mijn handen vast, legt ze boven mijn hoofd en laat ze niet los. Ik kijk op naar hem en hij lacht aanmoedigend. Een kolonie vlinders stormt door mijn buik. Wat doet hij toch met me? Hoe krijg ik het voor elkaar een paar uur na mijn inseminatie voor een vreemde man te vallen? Dat moeten de ovulatiehormonen wel zijn, toch? Ik knijp in zijn handen als de pijn even te heftig is.

'Goed zo, liefje.' Hij veroorzaakt gloeiende wangen en ik draai snel mijn gezicht weg. Ik kan niet voorkomen af en toe te kreunen van de pijn. Het oprekken van een baarmoedermond is één van de pijnlijkste lichamelijke dingen die ik ooit heb moeten doorstaan. De man bij mijn hoofd kust de rug van mijn hand, laat mijn gedachten weer naar alles wat met hem te maken heeft gaan.

'Het buisje voor het openhouden van je baarmoedermond zit op zijn plaats. Het is bijna klaar. Het enige wat ik nog moet doen is met het wattenstaafje zaadcellen oppakken.' De arts brengt het lange wattenstaafje door het buisje heen en ik voel bewegingen in mijn hele baarmoeder. Die is dan nog niet gegroeid, maar het voelt op deze manier wel alsof de arts aan alle kanten van mijn buik zit.

'Bijna klaar, liefje. Je doet het goed.' Lucian heeft er geen problemen mee dat ik zijn handen bijna breek, met hoe hard ik erin knijp. Ik blaas mijn adem uit en adem diep in, om weer te zuchten.

'Dat was het. Goed volgehouden ondanks de pijn.' John verwijdert het wattenstaafje en stopt het in een reageerbuis, waar een dopje op gaat. Daarna neemt hij de tijd om het buisje uit mijn baarmoedermond te halen. Het is niet zo pijnlijk als het inbrengen. Als laatste wordt het speculum uit me gehaald en legt hij mijn benen plat op het bed. Het is voorbij. 'Je kan de komende dagen vrij heftig bloedverlies hebben. Daar hoef je je pas zorgen over te maken als het over een week nog net zo erg is. Ook zal je de komende dagen pijn hebben rond de omgeving van deze ingreep.' Hij ruimt de meeste dingen die gebruikt zijn op en gooit alle verpakkingen weg. 'Blijf nu nog even een kwartiertje liggen om bij te komen.' De arts verlaat de kamer.

'Als je op tijd staat wil ik ook wel thuis rusten, geen probleem.' Ik voel het huidcontact wat onze handen nog steeds hebben.

'Niet nodig, mijn collega heeft mijn afspraken van de rest van de dag overgenomen.'

'Dat heb je toch niet voor mij gedaan?'

'Je doet dit voor mij, het minste wat ik terug kan doen is je niet laten voelen alsof dat het enige is wat me uitmaakt.' Hij heeft door dat hij de verkeerde woorden gekozen heeft. 'Ik bedoel-'

'Ik snap je.' Lieflijk lach ik naar hem om te laten weten dat het goed is. Ik ga rechtop zitten en heb daar meteen spijt van omdat ik sterretjes en vlekken voor mijn ogen zie. 'Wow, duizelig.' Lucian komt meteen achter me zitten en houdt me vast zodat ik niet kan vallen. De duizeling wordt erger en ik zak tegen de man aan.

'Hierom moest je nog even blijven liggen, liefje.' Hij blijft me stevig in zijn armen houden en drukt een kus tegen mijn slaap.

'Het gaat wel weer.' Laat ik weten als mijn hoofd weer helder is. 'Ik zal me aankleden. Dan kunnen we zo gaan.' Ik ga van het bed af en trek mijn slipje en broek aan. Dat Lucian uitzicht heeft op mijn naakte kont, en ook de rest tussen mijn benen, als ik bezig ben in mijn slipje te stappen, verhit mijn wangen. In mijn gedachten smeek ik hem achter me te komen staan en zijn vingers in me te duwen. Een vlaag opwinding schiet door mijn onderbuik en ik zucht. Als ik me aangekleed omdraai zie ik hem snel wegkijken. 'Dat zag ik.'

'Je zag niets.' Speelt hij mee.

'O nee? Weet je dat heel zeker?' Uitdagend kijk ik hem aan.

'Pas maar op of je ligt met vastgebonden armen zo weer op dit bed.' Lucian staat op en komt voor me staan. Zijn hand ligt op mijn kin en hij duwt mijn gezicht omhoog, zodat ik in zijn ogen moet kijken. Zijn donkere, intense ogen. Bijna raken zijn lippen die van mij, ik kan de warmte voelen. Please, zoen me! Doe het! Please! Mijn hart gaat als een gek tekeer in mijn borstkas. Hij laat mijn gezicht los en doet een stap naar achteren. Fuck! 'Kom, ik breng je naar huis. Je moet uitrusten.' Net voordat we de ruimte verlaten komen we John tegen.

'Ah, goed zo. Jullie kunnen inderdaad gaan. Ik zal het monster opsturen en laat jullie weten wanneer ik de uitslag heb. Dat zal over ongeveer ander halve week zijn.'