42

3.8K 66 0
                                        

Lucian parkeert de auto in de garage naast zijn huis en we stappen uit. Ik heb zo geen zin om een tijd alleen met Pascal te zijn. Als ze ook maar een woord tegen me zegt als Lucian straks weg is, heeft ze een probleem! Ik heb geen zin in haar. Met een zucht volg ik de man de hal door en hoor ik twee vrouwen praten. De stem van Pascal herken ik, maar de ander niet. Die komt me wel heel bekend voor. Lucian zet mijn tas, die hij droeg, in zijn slaapkamer. Betekent dit dat ik op zijn bed mag liggen de hele dag? Hell yes! Als we de woonkamer in lopen zie ik Pascal zitten aan het kookeiland. Zodra ze me ziet betrekt haar gezicht en slaat ze haar armen over elkaar heen. De vrouw tegenover haar draait zich om en ik zie dat het Lisa is. Ik voel me opgelucht als ik haar zie. Als ze blijft zal alles een stuk makkelijker zijn en zal ik hopelijk minder tot geen ruzie hebben met Pascal vandaag.

'Was je van plan langer te blijven?' Vraagt Lucian aan Lisa.

'Ja. Als dat goed is, in ieder geval.'

'Wel als je ook af en toe om Vanessa wil denken.' De man geeft verder geen uitleg en daar ben ik blij mee.

'Tuurlijk, geen probleem.' Ze lacht vriendelijk naar me.

'Mooi, dan kan ik er zo vandoor.' Hij legt zijn hand op mijn rug. 'En dan ga jij nu mooi op bed liggen.' Ik word meegenomen naar zijn slaapkamer en als de deur van zijn kamer gesloten is kust hij me liefdevol. Helaas is het maar heel kort en zegt hij dat ik lekker moet gaan liggen en moet proberen nog even te slapen. Ik doe mijn kleren uit en ga in een shirt en slipje in bed liggen. Vermaakt kijk ik toe hoe de heerlijke man zich aan het omkleden is. Hij vindt het duidelijk leuk dat ik kijk. 'Als er iets is moet je bellen. Het is niet zo belangrijk dat je me niet kan storen en ik niet weg kan als er iets is.'

Ik knik. 'Succes.'

'Dat komt wel goed. Dank je, schatje.' Nogmaals kust hij me hartstochtelijk en verlaat daarna de kamer. Ik hoor dat hij nog iets tegen Lisa en Pascal zegt en even later hoor ik de garagedeur openen, zijn auto starten en de garagedeur weer sluiten. Ik ga beter liggen en doe mijn ogen dicht, probeer te slapen zoals Lucian me opdroeg. Zou het echt niet erg zijn dat ik zoveel half gare eieren gehad heb? Ik maak me er toch wel zorgen om. Ik ga rechtop zitten en zoek mijn mobiel in mijn tas. Als ik die gevonden heb bel ik Frank en wacht tot hij opneemt.

'Hey Vanessa, wat kan ik voor je doen?'

'Ik bedacht me eerder vanmiddag dat ik de afgelopen weken meerdere keren niet doorbakken eieren gegeten heb en heb ooit gelezen dat dat niet goed is als je zwanger bent. Is het echt heel slecht?'

'Nee, behalve als het besmet is met salmonella. Maar dat komt tegenwoordig haast niet meer voor en als je het wel krijgt is het niet direct schadelijk voor de baby. Pas als je af begint te vallen omdat je niet meer kan eten en drinken moet je zo snel mogelijk opgenomen worden in het ziekenhuis.' Legt de gynaecoloog uit.

'Gelukkig.' Een zorg valt van mijn schouders. 'Kan ik het nog blijven eten, of kan ik beter stoppen?'

'Gewoon blijven eten. De kans dat een ei besmet is, is drie op de tienduizend.'

'Dat valt mee inderdaad.' Zeg ik opgelucht.

'Probeer ze alleen wel zo vers mogelijk te eten als je ze niet volledig verwarmt.'

'Oké, daar zal ik om denken.'

'Had je nog andere vragen?'

'Nee, dit was het. Bedankt!'

'Geen probleem. Tot ziens, Vanessa.'

'Tot ziens.' Ik hang op en ga weer in bed liggen. Het ruikt heerlijk naar Lucian en ik sluit mijn ogen om nog beter te kunnen genieten van zijn geur. De deurklink kraakt en ik kijk op. Lisa kijkt even om het hoekje en lacht vriendelijk

'Hey, hoe is het? Lucian zei dat je je niet lekker voelde.'

'Klopt, maar ik voel me al beter.'

'Mooi. Als ik iets voor je kan doen hoor ik het.' Ze sluit de deur en ik doe nog een poging om te slapen. Als ik bijna slaap hoor ik gemiauw aan de andere kant van de deur. Even rustig slapen zit er niet in, denk ik. Met een zucht stap ik uit bed en open de deur. Skitty springt enthousiast tegen mijn benen aan en miauwt alsof ze wil vertellen hoe blij ze is om me weer te zien.

'Hai lieverdje, heb je me gemist?' Ik til haar op en ze geeft me kopjes tegen mijn borst. 'Ik heb jou ook gemist hoor. Het was een stuk minder leuk thuis. Maar als ik je mee terug had genomen moest je weer wennen aan een andere plek en je was hier nog niet eens gewend.' Ik zet haar neer en sluit de deur als ik weer in de slaapkamer van Lucian ben. Nu ga ik écht slapen.

Geselecteerd [OP18+] & AU: Gekozen [OP18+]Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu