Forever: Is It True?

Chapter 13: Kidnapped

ALAISA POV

NASAAN ako? Ba, bakit wala akong makita. Nagsalita ako.

"Nasaan ako? NASAAN AKO? TULUNGAN NIYO KO, PAKAWALAN NIYO KO DITO!!!! ANONG LUGAR BA TO, BAT ANG DILIM? MAY TAO BA DIYAN? TULONG! TULONG!

Pansamantalang napatahimik ako. Inaalala ko ang mga nangyari.

FLASHBACK

Ibinaba ko na ang phone dahil binigay na ng vendor ang aking biniling pagkain, para sa ming dalawa ni Janna.

"Sige po, thank you po. Ito po bayad."  Ang sabi ko sa vendor bago ako tuluyang umalis. Binitbit ko na ang bag ko at lumabas na ng canteen.

Pagkalabas ko naman ng canteen, di ko namalayan na may nagtakip sa akin ng towel na may pampatulog.

"Hoy, sino kayo? Bitiwan niyo ko, bitiwan nnn." Tuluyan na nga akong nakatulog at bago pa man dumilat ang mga mata ko, isinakay nila ako sa van.

Hindi ko na alam kung saan nila ako dinala.

END OF FLASHBACK

Sinong gagawa nito? Ngayon pa. Muli komg inisip ang mga may sama ng loob sa akin. Isa lang ang may intensyong gumawa nito, si Andy.

"ANDY? IKAW BA ANG MAY PAKANA NITO. KAHIT KAILAN TALAGA, WALANG HIYA KA. DUWAG PA. PAKAWALAN MO KO DITO. BALIW KA. IHHHNGG." Sigaw ko sa kanya. Alam kong siya lang. Bakit pa kasi umabot pa sa ganito. Ngayon, sising-sisi ako na tinanggap ko siya sa buhay ko.

"HELLO, WIFEY. MISS ME? MATALINO KA NGA. PERO NGAYON, TINGNAN KO NA LANG KUNG MAKIKITA PA NILA ANG PINAKAMATALINONG TAO SA ACADEMY." Pinipilit kong kumawala pero ayaw, ang higpit ng pagkakatali sa akin.

"Bakit mo pa ba kasi ginagawa to, ano pa bang koneksyon ko sayo, diba sabi sayo tama na." Hindi siya naging masaya sa sinabi ko, akala ko ba wala na siyang pakialam. Inilapit niya ang mukha niya sa akin.

"Sa koneksyon wala pero sa sinabi mong tama na, di pa ako tapos don. Kaya, Ms. Alaisa Robles, humanda ka na. Bababuyin ko na ang pagkatao mo." Unti-unti niyang inilapit ang mga labi niya sa leeg ko. Hindi puwede to. Bago pa man niya ito mailapit, sinipa ko siya, di naman nakatali ang mga paa ko eh. Tanga niya.

"Tumigil ka na nga sabi eh, ano bang hindi mo maintindihan. Kung sa bagay, ganon ka bang tao. Mas gamunggong pa yata yang utak mo sa pinakatangang tao dito sa mundo eh." Kailangan kong maging matapang. Nang sinabi ko ang mga salitang iyon, nararamdaman kong nagpupumiglas ang mga tali ko. Kaya nakahanap ako ng paraan upang makawala.