Forever: Is It True?

Chapter 19: Goals

ALAISA POV

2:20 AM pa lang, gising na agad ako. Hay naku! Masyado akong excited. Mas excited pa ko sa panahon. Ganito naman ako palagi, kapag nagkakaroon ng boyfriend, deheg ko pa ang panahon.

Pero mas excited ako ngayon, di tulad ng dati na panay kasiningalingan lang ang lahat. Ano ba yan? Naiisip ko nanaman yang taong yan.

Nagbalik ako sa realidad at tinext agad si Nikko. First time to. Kahit na alam kong tulog pa siya, sige lang sige.

"Good morning, babe. I love you." (2:20 am)

I am not expecting that I will receive message, so impossible especially this late night hours. Luckily, di ko napansin na may tumawag sa akin.

Calling: Nikko Babe ♥♥

Agad kong sinagot ito.

"Hello?" Pagsisimula ko.

"Hello, babe, aga natin magising ah."

"Hay naku, ganto talaga ako kapag alam mo na, sa mga ganto, lagi akong excited. Kaya nga ikaw agad unang hinanap ko."

"Ang sweet naman ng babe ko. Ako, kahit mag-isa lang, tingin ko may kasama ako dito. Walang iba kundi ikaw babe."

"Ayieee. Ano ba yan? Pambobola. Sinabi ko sayo ah, ayoko ng ganyan."

"Dun agad napunta. Di bale, basta mamayang 8, susunduin kita diyan. Just wait until my car arrives there."

"Oh sige."

"Bye, I love you."

"Bye, I love you too."

*************************

4 Hours Later

(Alarm Clock Ringed)

HALA SIYA! Di pa ako nakakabihis. Lalabas kami nun eh. Nandito ako sa guest room ng kuwarto nina Janna. Di niya pa ro alam kaya mamaya pagkaligo ko, sasabihin ko sa kanya.

Inayos na agad ng mga maids ang kuwarto. Yung mga parents naman ni Janna, maagang pumasok. Kami lang ang magkasama dito. Pagbaba ko ng hagdan, nakita ko kaagad ang mga nakahandang pagkain sa lamesa.

"Good morning, Alaisa. Mukhang napuyat ka ata." Pagtataka niyang tanong na di sigurado sa akin. Umunat muna ako tsaka nagsalita.

"You know naman the reason diba?" Pabebe kong sagot sa kanya. Nakita ko sa mga ekspresyon ng mukha niya ang pagkabitter.

"Hmm, pero alam kong mas excited ka ngayon. Marami akong mas kaysa sa ibang tao." Di ko na to pinansin pa, niyaya ko na lang siyang kumain, 6:40 am, kailangan kong bilisan. Ano kayang hitsura niya kapag nakapaglakad, ayiee, kinikilig nanaman ako.

"Alam mo, Janna. Napag isip-isip ko lang. Sana si Andy naging tulad na lang ni Nikko, edi sana diba nagtagal pa kami??!!" Sabi ko sa kanya na para bang nagwawonder wonder ako sa mga bagay-bagay.

"Well, tama ka naman diyan. Yun nga lang, mas napaaga nga lang diyan kay Nikko. Ito kasing si Andy, mga 1 buwan bago maging kayo, pero panay kasinungalingan lang pala lahat ng nun. Oo, sinasabi kong gusto ko si Nikko sa'yo. YET, mga 5% ng utak ko ang nagsasabing huwag siyang pagkatiwalaan. At least ngayon, hindi na ko masyadong mag-aalala tungkol sa'yo." Haba ng explanation ah pero tama naman siya, di pa nga kami nakakaisang-araw eh, kami na agad. Siguro about 10 hours lang kaming nagkakilala.