Forever: Is It True?

Chapter 65: Crasher

NIKKO POV

"HINDI ko talaga alam! Para bang kinakabahan ako ngayon bro!" Nasa labas kami ng simbahan, kinakausap yung mga kumpare ko.

"Huwag kang kabahan bro, this is the moment na gusto mo ng mangyari diba?" Ani Andy. Pero kahit anong pagpapalakas niya sa'kin ay wala ding nangyayari.

"Still, I can see the fear on your eyes. You know what bro, omit that kind of negativity, it can harm you ako na ang nagsasabi sa'yo. Just to be chivalrous bro!" Ani Harfy pero di ko pa din pinansin.

Ni postura ko hindi ko maayos-ayos.

"Bro, kung hindi ka magpapakaayos, baka lalong hindi din matuloy 'yang kasal niyo. Panay ka kasi kaba, alisin mo 'yang kaba."

"Basta bahala na. Sige na, pumasok na kayo sa loob. Hinihintay na kayo ng mga love love love niyo. Baka mamaya, atakihin na yun ng iba!"

"Hindi 'yan! Loyal yang mga 'yan sa'min." At ang lakas talagang magsalita ni Andy ng ganyan sa akin. Pero nagbago na din naman siya.

"Wow pre hah? Lakas maka-loyal! Speaking of loyal, naging ganon ka ba dati?" Natameme lamang siya at nag-tamang ngiti-ngiti lang na nakakaloko.

"Sige na, pumasok na kayo! Susunod na ko!" At pumasok na sila sa loob gaya ng inutos ko.

Nang tingnan ko ang relo ko ay pasadong mag-aalas dose na. Kaya napagdesisyunan kong pumasok na ng simbahan.

Pagkapasok ko naman ng simbahan ay nawalang-bahala na lamang ako dahil wala akong natanaw na kahit anong tao.

Wala, as in blanko ang bawat upuan. Hindi ko alam, kanina lang ang dami-dami nang tao pero bakit parang nawala na lamang.

"Where are they?" Takang tanong ko sa sarili ko.

Naglakad-lakad pa ako papuntang altar pero muli akong nagulat ng sumilay sa akin na malaking liwanag.

Para akong nawawala sa linaw ng liwanag na tumatanglaw sa akin. Para akong kinakain nito sa sobrang liwanag.

Hanggang sa may narinig akong boses ng isang babae.

"Nikko, huwag mo akong iwan! Huwag kang sasama diyan!" Si Alaisa! Medyo naiiyak pa siya sa sinabi niya. At, bakit niya namang iisipin na sasama ako sa liwanag.

Pero magsasalita na sana ako pero bigla-bigla na lamang akong naglaho at tila ba kinain ng liwanag, hindi ko na din masilayan ang kahit anong bahagi ko.

Nang puro liwanag lang ang tumatanglaw sa akin ay bigla itong napalitan ng biglaang pagdilim.

Tanging dilim lang ang nakikita ko hanggang sa..........

Unti-unting tumanglaw naman sa akin ang ceiling na may electric fan.

Panaginip lang pala!

At tumingin ako sa gawing kanan ko at nakitang hawak-hawak ni Ysa ang kamay ko habang tumatangis.

What am I doing here at the hospital?