Amnesia ~ Dutch

Hoofdstuk 59

Pov Rosalie

''Super, super bedankt!'' zegt Elena en ze geeft mij en Luke een knuffel. ''Das het minste wat ik kon doen'' Zegt Luke zacht en Elena doet haar hoesje om haar telefoon en steekt hem in haar zak. ''Nu kan ik teminste weer normaal typen'' Glimlacht Elena en ik knik. ''Zullen we ergends wat eten en dan terug gaan?'' vraagt Luke en Elena bijt op haar lip. ''We kunnen ook gewoon bij mij thuis eten'' Zegt Elena en we knikken. ''Ik moet wel rond zeven uur thuis zijn'' Mompelt Luke. ''Waarvoor?'' Vraag ik en hij haald zijn schouders op waarop ik frons. ''Woon je nog thuis?'' Vraagt Elena aan Luke en hij slikt. ''Ik wel, er is niks mis mee'' Grinnikt ze en ik twijfel of Luke nogsteeds mee wil eten met al die nieuwschierigheid van Elena. ''En je bent helemaal niet zo eng als ik dacht, wat betekend de naam Melanie?'' Gaat Elena door en ik pak haar bij haar arm en knik naar haar zodat ze ophoud met vragen stellen. Luke zucht zacht en we stappen allemaal zonder wat te zeggen in mijn auto. Ik rij de garage uit en Elena pakt haar telefoon erbij en scrolt wat door haar foto's. Ik besluit er maar niet op te letten en rij terug naar Adams huis.

''Hey, alles gelukt?'' Vraagt Adam en ik glimlach en knik. Achter mij komen ook Elena en Luke naar binnen en we hangen onze jassen aan de kapstok. ''Kunnen ze blijven eten?'' Vraagt Elena meteen en Adam haald zijn schouders op. ''Het hoeft niet persee, ik bedoel ik kan ook gewoon-''

''Nee, het is oke, we eten pizza'' Mompelt Adam. ''Alleen moet Elena zich dan inhouden, anders is er niet genoeg voor iedereen'' Zegt Adam lachend en ik grinnik. ''Zoveel eet ik niet'' Moppert Elena maar iedereen kan aan haar gezicht zien dat ze dat niet meent. ''Maar ik moet het nog even halen, als Elena en Rose hier blijven dan gaan Luke en ik het halen, goed?'' Vraagt Adam en Luke pakt zijn jas weer van de kapstok. ''Is goed'' Mompelt hij en de twee zijn bijna meteen weer weg. ''Eindelijk'' Zucht Elena en ik frons. ''Wat is er?'' Ze ploft op de bank en ik ga wat awkward naast haar zitten.

''Luke is zo raar'' Zegt Elena en ik knik. Het is even stil en ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik weet heel goed hoe Luke is, en waarom hij die tatoeages heeft maar ik weet niet wat ik tegen Elena kan zeggen. Ik wil niet dat ik iets verkeerd zeg zoals altijd en dat ik dan weer problemen heb, dus zeg ik maar niks. ''Hij kwam destraks mijn kamer binnen om me wat te vragen, en ik struikelde en hij ving me en toen bleef hij maar staren en staren en toen-" Mijn ogen worden groot en ik staar Elena aan. "We kwamen dichterbij elkaar en ik weet niet wat ik in mijn hoofd haalde maar gelukkig keek hij op het laatste moment weg en- we hadden bijna gezoent Rosalie, bijna" Ratelt Elena. "Wat is er met hem? En wat is er tussen ons, en tussen jullie? Ik ben zo nieuwschierig en ik ben zo dom dat ik het niet bij me kan houden" Gaat ze verder en ik zucht van opluchting. "Hij is in de war en dat is het enige wat ik kan zeggen" Mompel ik. "Zijn jullie samen?" Vraagt Elena en ik schud mijn hoofd. "Wat is er dan?" Vraagt ze en ik zucht. "Het is een heel lang verhaal Elena, en ik wil het best uitleggen maar niet nu" Mompel ik. "Oh" Zegt ze zacht en ik bijt op mijn lip. Elena haald een hand door haar haar en staat op. "Wil je wat drinken?" Vraagt Elena. "Ja graag" Mompel ik. Ze loopt naar de keuken en ik hoor Luke's lach buiten al weerkaatsen. Elena hoort het schijnbaar ook want ze pakt een aantal glazen extra. "We're here" Zegt Adam als hij binnen is en Luke glimlacht. Hij gaat naast me zitten en zucht. "Waar is Elena?" Vraagt Luke en ik wijs naar de keuken. "Gaan we een film kijken tijdens het eten?" Vraagt Elena aan Adam en hij kijkt ons afwachtend aan. "Is goed" Glimlach ik en hij knikt en de pizza en dvd's worden op tafel gezet. Ik weet niet wat er is gebeurt met Luke, maar Adam heeft hem iets vertelt of heeft een grap gemaakt waardoor zijn glimlach niet weg te slaan is. Niet dat ik het erg vind, het is mooi dat Adam en Luke het met elkaar kunnen vinden. Luke heeft buiten zijn band alleen maar vrienden die roken en onder de tatoeages zitten zoals Harry en Liam. Adam lijkt me wel een leuke jongen om bij thuis te komen en gewoon een film bij te kijken. Gewoon een goede vriend voor Luke die hem weg houd bij mensen zoals Liam en Harry. Het klinkt raar dat ik me zoveel zorgen maak. Maar Luke is achtien, en ik eenentwintig. Hij voelt niet als een ex vriend maar meer als een jonger broertje, alleen weet hij dat zelf nog niet. Maar al teveel zorgen hoef ik me niet te maken. Hij heeft Melanie als zus, en ik ga niet doen alsof Melanie niet bestaat en ik alles zelf moet doen. Ik zorg wel dat ik weet waar hij uithangt, maar helemaal over hem heen buigen om elk detail te weten van wat hij doet, nee dank je. Ik heb mijn vriend, baan en zusjes waar ik me zorgen om kan maken.

Zusjes.

Ik ben weer zo dom, zo dom. Ik heb mijn zusjes al een paar dagen niet gesproken, ik weet helemaal niet hoe het met ze gaat. Ik weet niet hoe het is afgelopen met de rechtzaak, waar de meiden gaan wonen enzo. Dom. Waarom ben ik zo dom. "Gaat het?" Vraagt Adam en ik bijt op mijn lip. "Ja hoor" Glimlach ik en hij staat op en seint dat ik even mee moet lopen. Luke en Elena zitten helemaal in de film dus ik loop mee. "Wat is er?" Vraagt hij als we wat van Elena en Luke afstaan. "Niks, hoezo?"

Vote = Opdraging

Rosalie's Kleding; http://www.polyvore.com/cgi/set?id=143693683&.locale=nl