Amnesia ~ Dutch

Hoofdstuk 66

Pov Rosalie

Ik parkeer mijn auto en zucht. "Als er iets is, bellen" Glimlach ik. Lynn knikt en bijt op haar lip. "Kan ik-" Mompelt ze en ik frons. "Kan ik nog even praten?" Vraagt ze en ik frons. Ik wil mijn gordel los maken maar Lynn schraapt haar keel. "Met Ashton" Mompelt ze en ik kijk hem kort aan, waarop hij knikt. "Is goed" Zegt Ashton en hij glimlacht en slaat zacht op mijn knie. Ashton en Lynn stappen uit en ik haal twee handen door mijn haar. "Gaat het?" Hoor ik achterin en ik zucht. "Jawel" Mompel ik en ik draai me om. "Waarom wil ze niet met jou praten?" Vraagt Luke. "Ik weet het niet" Mompel ik, dicht bij tranen. "Ashton loopt mee naar jullie huis" Mompelt Luke en ik sluit mijn ogen en steun met mijn ellebogen op mijn stuur. "Ik ben gewoon moe" Gebruik ik als excuus. "Waar wou je ook alweer heen?" Mompel ik erna en Luke zucht. "Niall" Mompelt hij. "Waarom reed je dan niet met Niall en Melanie mee naar Sydney?" Vraag ik en hij haald zijn schouders op. "Het was gezellig" Grinnikt hij. Ik knik en de deur naast me gaat open en dicht. "Gaat het?" Vraagt Ashton bezorgt en ik zet een glimlach op en knik. "Natuurlijk, Lynn is veilig thuis en ik ben gewoon moe" Weer dat excuus, waarom spreek ik niet gewoon de waarheid. "Zou jij kunnen rijden?" Vraag ik om duidelijker te maken dat ik 'moe' ben. "Alright" Mompelt Ashton en we wisselen van plek en hij rijd soepel weg.

Het huis van mijn ouders word steeds kleiner en ik zucht. Ooit het mooie en levendige huis is nu grijs en grauw. Ik sluit mijn ogen terwijl ik tegen het raam leun. "Waar wou je ook alweer heen?" Vraagt Ashton en Luke geeft antwoord, wat ik niet goed versta. Ik heb ook geen zin meer om mijn ogen open te doen en te luisteren naar wat mensen zeggen. Zelfs als we wat later stil staan open in mijn ogen niet. "Pas je goed op haar?" Hoor ik Luke fluisteren en ik voel Ashtons hand op mijn knie. "Altijd" Mompelt hij en dan voel ik een hand op mijn wang en een deur open en dicht slaan. "Ik weet dat je nog wakker bent" Hoor ik Ashton naast me en de auto begint weer te rijden. "Ik weet ook dat je niet moe bent, maar vermoeit, Rosalie" Mompelt hij. "Noem me geen Rosalie alsjeblieft" Zeur ik en ik open mijn ogen en Ashton zet zijn auto neer, vlak voor zijn ouders huis. "Ik moet even wat ophalen, ik ben zo terug" Mompelt Ashton en hij stapt uit en loopt over het kleine paadje het huis binnen.

Als hij terug is gooit hij zijn tas op de achterbank en ploft hij neer aan de stuurkant. "Wat wil je eten vanavond?" Vraagt Ashton normaal en ik haal mijn schouders op. "Spaghetti Ash" Zegt Ashton met en hoge stem. "Goed idee babe, toevallig heb ik dat in huis" Zegt hij erna en ik kan een glimlach niet onderdrukken. "Ik probeer iets te bedenken waarop iedereen blij is" Mompel ik. "Hoe bedoel je?" Vraagt Ashton en hij start de auto en rijd langzaam weg. "Nou, gewoon, ik wil dat mijn ouders stoppen met ruzie maken en Lynn en Jasmijn weer een normaal leventje kunnen opbouwen" Mompel ik. "Ik wil dat Luke een vriendin vind, en op het juiste pad blijft" Ga ik verder. "Ik wil dat wij samen blijven, Marlee en Michael samen blijven, gewoon dat alles goed komt" Ashton is stil, en het blijft ook stil. Als hij mijn auto parkeert is het stil, en als hij stilstaat en de motor uit zet, is het stil. "Ash" Mompel ik maar hij kijkt strak voor zich uit met een frons op zijn voorhoofd. Hij denkt na. Ik schraap mijn keel en kijk naar mijn handen. "Je kan niet zorgen dat alles goed komt, je weet niet of Luke een meisje vind, of dat Lynn en Jasmijn ooit weer gelukkig worden. Maar we weten wel dat ondanks alle dingen die gebeuren, we sterk moeten blijven. En maak je niet teveel zorgen, jij bent diegene die Lynn en Jasmijn kan meenemen naar het pretpark, om alles te vergeten. Jij bent diegene die Luke voor kan stellen aan een paar meiden, je bent ook diegene die ervoor zorgt dat wij bij elkaar blijven, en dat Marlee en Michael geen ruzie krijgen en ook bij elkaar blijven. Je hebt het allemaal in je hand, maar weet je zeker dat je dat wel wil? Luke stapte op jou af in die club, Marlee en Michael werden zelf vrienden, je ouders gingen zelf uit elkaar en hebben het zelf moeiljjk gemaakt voor jou, Jasmijn en Lynn. Je kan niks terug draaien, en je kan ook niet kijken in de toekomst. Alsjeblieft, stop met denken en blijf hopen. Stop met het beschermen van je vrienden, ze zorgen voor elkaar. Gaan Marlee en Michael ooit uit elkaar? Dan vinden ze iemand anders en waren ze niet voor elkaar bestemd. Gaan wij uit elkaar? Dat weet niemand. Blijft Luke op het goede pad, of gaat hij verder met Liam en zijn vrienden. Je weet het niet Rose, je weet het niet"

Het is weer stil en Ashton stapt uit en loopt naar mijn kant. Hij opent de achterdeur en pakt zijn tas. Dan opend hij mijn deur en glimlacht kleintjes. Ik stap uit en gooi de deur dicht. Ashton klikt hem op slot en slaat zijn arm om mijn middel. Er hoeft niks gezegt te worden, we lopen gewoon naar zijn voordeur, we gaan naar binnen en doen onze jassen en schoenen uit. Zodra we in de woonkamer zijn schraapt hij zijn keel. "Wil je wat drinken?" Vraagt hij zacht en ik schud mijn hoofd en plof op de bank. "Nou, ik wel" Mompelt hij en hij verdwijnt in de keuken. Maak er geen bende van Rose. Ashton is de enige waarbij je geen kluns bent, hou dat zo. Probeer alsjeblieft normaal te doen en zeg hem dat je Luke, Lynn, Jasmijn en alle anderen niet los kan laten. Zeg hem dat je een druk op je schouders hebt. Zeg hem- "Ik heb thee voor je, en waag het niet om te weigeren" Grinnikt Ashton. "En als ik dat wel doe?" Vraagt ik zacht, niet realiserend dat ik mee ga ik de grap. "Tja, dat zien we dan wel weer" Zegt Ashton met een grijns. "Weetje Rose, ik besef me nu pas hoeveel ik altijd al van je gehouden heb" Zegt Ashton terwijl hij me aanstaart. "Hoe bedoel je?" Vraagt ik en stiekem siert er een grijns op mijn gezicht. "Je bent zo-" Ashton zet zijn kop op tafel en glimlacht. "Mooi, dat is het goede woord" Grijnst hij. "Net als een rose" Zegt hij erna. "Verpest het moment nou niet door rozen erbij te halen" Mompel ik en ik rol met mijn ogen. "Rozen zijn rood" Grijnst Ashton en ik sla hem tegen zijn arm. "Stop it!" Lach ik als ik naar zijn wiebelende wenkbrouwen kijk en hij giegelt. Daim it, die giegel heb ik jaren lang niet meer gehoort. Hij geeft me een duwtje terug en zo blijven we doorgaan tot ik bijna van de bank af val. "Ash" Lach ik met tranen in mijn ogen.

"Yes baby?" Glimlacht hij. "Stop met duwen man" Grinnik ik. "Hoezo?" Grijnst Ashton. "Omdat ik straks van de bank val!" Lach ik. "Nah, ik vang je op hoor" Grinnikt hij. "Weet je dat zeker?" Vraag ik en hij komt heel dichtbij. "Heel zeker" Mompelt hij grijnzend, zijn gezicht een paar centimeter van die van mij. Als ik naar voren leun, leunt hij terug en ik rol met mijn ogen. "Pestkop" Mompel ik. "Hoe noemde je me?" Lacht hij speels. "Pest ko-" Voor ik mijn zin kan afmaken drukt hij zijn lippen tegen die van mij.

Smut

De kus verandert in zoenen en hij likt mijn onderlip om toestemming, die ik hem geef. "Ik hou zo daim veel van je" Mompelt Ashton en hij gaat over naar mijn nek waar hij kleine kusjes op achterlaat. "Ik hou ook van jou dipshit, daim much" Mompel ik. Ik trek zijn shirt over zijn hoofd en gooi het naast ons. We zoenen, terwijl er steeds meer kleding stukken rond ons heen worden gegooit. Als ik in mijn ondergoed onder hem lig, stopt hij met zoenen en kijkt hij me grijnzend aan. "Zo ongelovelijk mooi" Mompelt hij als hij me bekijkt en ik ril bij zijn aanraking. Ik wacht tot hij iets doet, maar hij haald alleen zijn handen over mijn buik. Ik ril nog een keer en pak zijn handen vast. "Ash please" Mompel ik. "Ongeduldig?" Plaagt Ashton en zijn grijns word groter. Ik kan niet langer wachten en kom wat omhoog zodat ik even lang ben als hij is, terwijl hij op me ligt. "I need you, now" Mompel ik. Hij smasht zijn lippen weer tegen die van mij en maakt mijn bh los. Dan voel ik zijn handen overal op mijn bovenlichaam, en overal laat hij kleine vlammetjes achter. Mijn huid staat in brand, en ik hou het niet langer vol zo aangeraakt te worden. "R-rose" Mompelt Ashton en ik kijk hem aan, recht in zijn bruine ogen. "Ik wil- Ik wil dat je" Ik ga met een hand over zijn buik, onderbuik en boxer en hij komt niet meer uit zijn woorden. "Rose" Kreunt hij zacht en ik klem mijn vingers om de rand van zijn boxer en trek hem uit. "Als ik- als ik in je-" Hij komt niet meer uit zijn woorden. Voor ik zelf iets kan zeggen, komt hij in me met een harde stoot. Ik sluit mijn ogen en slik. "Baby girl" Mompelt hij en ik zet mijn nagels in zijn schouder. "I love you" Mompel ik, en ik bijt op mijn lip. "I love you too, goddaim, i love you too, daimit" Mompelt Ashton. Ik zoen hem, en hij reageerd meteen. Zijn handen gaan nogsteeds over mijn lichaam, en ik voel hem nogsteeds stoten. "Ashton" Mompel ik zacht. "Herhaal" Bromt hij in mijn nek en ik grijns. "Ash" Fluister ik grijnzend in zijn oor. "Rose please" Bromt hij. Ik besluit de leiding te nemen en geef hem kusjes op zijn kaak, die meteen verstrakt. "Ik denk- ik" Hijgt Ashton en ik haal mijn handen door zijn haar en ik voel dat ikzelf ook bijna op mijn hoogtepunt kom. "Ash ik-" Ik word onderbroken door de bel en op dat moment voel ik Ashtons lichaam ontspannen, en dan dat van mij ook. Hij zucht en gaat naast me liggen. "De bel ging" Hijg ik. "Ik weet het" Hijgt Ashton. "Moeten we open doen?" Vraag ik en ik ga rechtop zitten en probeer nog bij te komen van de paar minuten hiervoor. "Ik ga wel" Mompelt Ashton en hij geeft me een kus en staat op. Hij kleed zich aan en kijkt snel in de spiegel voor hij in de hal verdwijnt. Ik kleed me ook snel aan en mijn ogen worden groot als ik bekende stemmen hoor bij de deur.

"Je ziet er een beetje uitgeput uit mate"

Vote = Opdraging

Rosalie's Kleding; http://www.polyvore.com/cgi/set?id=143697234&.locale=nl