YENİ KOMŞUM

Aşkım

Selamlarrr!!! Ben geldim. Upuzzun bir aradan sonra sizlerleyim. Bu bölümü alelacele attığımdan biraz kısa oldu. Sanırım finale az kaldığından dolayı elim yazmaya gitmiyor. Birkaç bölüme final olmuş olur arkadaşlar.
Şimdi size bir duyurum var. Artık okumadığım kitaplarımı satmaya karar verdim. Piyasaya göre çok uygunlar. Şimdi zaten tüm kitaplar pahalı olduğundan işinize yarar diye düşünüyorum. İsteyenlere imzalı atıyormuşum falan smkdkdls.
İlgilenenler için link; https://dolap.com/profil/fatmatoprak49
İyi okumalar❤️

''G-gözde! Sen... sen ne yapıyorsun burada? ''

''Gelebilir miyim? '' Kafamı sallayıp onu içeri aldım. Kapıyı kapatıp ben de onun karşısına oturdum.

''Evet Gözde? Nasıl buldun burayı? '' Sarı saçlarını geriye atıp bana döndü.

''Selin... Sema Annem ve Kemal Babam Ankara'dan taşındılar. Resmen beni terk ettiler. Sana o şeyi... yaptıktan sonra bana kötü davranmaya başladılar. Ve geçen hafta da beni terk ettiler. Ben de tek çarem olan Berrin annemlere geldim. Bana yardım edeceklerini söylediler ama beni görmeye dayanamıyorlarmış. Bundan dolayı beni burada bir özel okula kaydettirdiler. Sana en ufak bir zararımda beni evlatlıktan reddedeceklerini söylediler. Artık öyle bir şey yok Selin. Bana güvenebilirsin. Gerçekten... Artık sadece sınavıma hazırlanıp kendi ayaklarımın üzerinde durmak istiyorum. '' Ağlayacak gibi duruyordu. Bana yaptıklarını unutmasam da artık barışmıştık. Gereksiz samimiyetten uzak bir şekilde dost gibi kalabilirdik.

''Gözde... bana yaptıklarını asla unutmamam...ama artık barış içinde olabiliriz. Mesela aynı okula gidip haftasonları beraber takılıp alışveriş yapabiliriz. '' Ben böyle söyleyince Gözde'nin yüzünde samimi bir gülümseme belirdi.

''Selin... Böyle düşünmen beni çok mutlu etti. Emin ol tek istediğim şey artık normal bir hayat. ''

*****

Gözdeyle yarım saat kadar sohbet ettikten sonra o gitmişti. Ben de bizimkilerle buluşmuş ve güzel bir vakit geçirmiştim. Akşamında ise ablamla oturup film izlemiştim.

Dediğim oluyordu işte! Bu şehir bana yaramıştı!

''Selam benim baldan tatlı yengem! Aynı zamanda baldızım! '' Omzuma atılan elin sahibi çok belliydi. Arda!

Ona dönüp samimi bir şekilde gülümsedim. ''Hadi yengeyi anladım da... nereden senin baldızın oluyorum be! '' O 32 diş gülümserken kafasıyla Ecrin'i gösterdi.

''Benim için senden de tatlı olan biri varsa o da odur. Yakında senin yerinde o olacak! '' Kaşlarımı çattım.

''Benim yerimde derken... '' Kendimi omzunun altından çıkardım.

''Burada olanlar mı senin sevgilin oluyor dangalak! ''

''Yok be gülüm! Yanımda anlamında! Aa bak seninki geliyor! '' Kafamı gösterdiği yere çevirdiğimde yanımıza gelen Cem'i gördüm. Bana gülümseyerek geliyordu. Ve öyle masum bakıyordu ki ben de gülümsemeden edemedim. Yanımda duran Arda'yı fark edince gülümsemesi soldu. Kardeşini çok seviyordu(!).

''Naber güzellik! '' Şimdi Cem kolunu omzuma atmıştı. Bir boş durmuyordu omzum.

''İyidir Cem! Senden naber? Sabah göremedim seni, neredeydin? ''

''Ben de sabah babamın yanına şirkete gittim. Birkaç iş vardı, yardım ettim. ''

''Okuldan kaçtımın biraz daha lüks versiyonu bu herhalde. '' Ardayla gülüşürken Cem Arda'nın ensesine bir tane indirmişti.

''Çok biliyorsan sen yapaydın dana! ''

''Oralar beni bozar be Cemciğim! Yoksa biliyorsun! ''
Koridorda Uraz'ı gördüğümde istemsizce içimde bir şeyler kıpırdamıştı. Fakat gözümü sola çevirince devrelerim yanmıştı.
Yanında kız vardı!
Daha önce hiç görmediğime emin olduğum bir kızdı. Kız Uraz'a bir şeyler anlatıyordu anladığım kadarıyla. Fakat Uraz'ın gözü bizdeydi.
Daha doğrusu omzumda olan Cem'in elinde...
Bize doğru gelecek sanarken sınıfa girmişti Uraz. Yanındaki kızla beraber.
"Uçmuş bu kız! Selin! " Bakışlarımı Arda ve Cem'e çevirdim.
"Ha? " Cem ve Arda tepkime gülerlerken benim aklım Urazdaydı.
Kimdi lan o kız?
"Cem senin hocan gidiyor. Yok yazar valla koş bence. " Cem, Arda'ya bakıp göz devirdi.
"Hani okul bizim ya Ardacığım, babamız da sahibi. "
"Hııı... "
Cem yavaş yavaş Arda'nın başını okşayarak anlatıyordu. Arda da masum masum dinlerken Cem Arda'nın ensesine vurdu.
"Hı'sı ne lan! Sileriz işte! " Arda'nın haline bakıp gülerken bizim hocamızın da geldiğini görüyordum.
"Ahmet Hoca geliyor Arda. Hadi! "
Dersimiz çok eğlenceliydi. Hem bir şeyler öğreniyor, hem de eğleniyorduk. Sohbet havasındaydı.
Bakışlarımı çaktırmadan Uraz'a çevirdiğimde bana baktığını gördüm. Birkaç saniye ona baktıktan sonra bakışlarımı çektim.
Kendimi aldatılmış hissediyordum. Modum düşmüştü.
Sonunda öğle arası gelmişti ve yemeklerimizi alıp masamıza geçmiştik.
Bizimkiler konuşuyor, bense yemeğimi yiyordum. Uraz da yemeğine gömülmüş, konuşmuyordu.
"Selin? " Ağzımdan hı diye bir ses çıktı.
"İyi misin? " Kafamı salladım. Dediklerini algılayamıyordum.
"Selin biz Survıvor'a gidelim diyoruz. Ne dersin? Sen de gelir misin? " Kafa salladım.
"Gelirim ben de. " Bizimkiler gülerken ben kendime gelmiştim. Kafamı kaldırıp karşıma baktığımda Uraz'ın bana kaşları çatık bir şekilde baktığını gördüm.
"Neyiniz var sizin? "
"Yok bir şey. " Urazla aynı anda aynı şeyi söylemiştik.
"Yok yok, kesin var. Benim aklıma bir şeyler geliyor ama... "
Barış'a döndüm. Kaşları çatıktı.
"Bir şeyim yok gerçekten. Dün bir şey oldu. Ondandır. "
"Ne oldu? " Bizimkiler hep bir ağızdan sorunca bakışlarımı tabağıma çevirdim.
"Gözde geldi. " Hepsinin şok olduğunu bakmadan hissedebiliyordum.
"Nasıl lan?! " Barışın tepkisiyle birkaç kişi bize bakmıştı.
"Sus Barış, bağırma ! Annemler, yani Kemal ve Sema... Ona bana yaptığı şeyden sonra kötü davranmışlar, terk etmişler. O da bizimkilere gitmiş. Onlar da Ankara dışındaki herhangi bir şehirde ol demişler. Şimdi buradaki bir okulda. Amacı kötü değilmiş. Değişmiş. Tabi ki de eskisi gibi bir Selin olmayacağım ama kötü de davranmayacağım. Tabi ona göre. " Bizimkiler şok olmuşlardı.
"Selin sakın bizsiz onunla görüşme. Tamam mı? Sakın! " Urazdan sonra hepsi nutuk çekmişlerdi. Onlara bir sorun olmadığını anlatmam uzun sürmüştü.
Okul çıkışında bizimkilerle eve gitmek için arabalara yönelirken arkamızdan gelen sesle hepimiz oraya döndük.
"Uraz! "Bu bugünkü kızdı. Uraza doğru koşarak geliyordu. Uraz kızı görünce neşelenmişti. Gülerek bakıyordu. Ve sonra hepimizi şok edecek şeyi söyledi Uraz.
"Aşkım! " Araba çarpmışa dönmüştüm. Ne demişti o? Aşkım? Arabasına binen Cem'i görünce hızla ona doğru koştum. Araba hareket ederken önüne atladım.
Cem ani bir frenle durdu. Koşarak arabaya bindim.
"Bas gaza! " Cem şaşkınlığını atlatamamıştı.
"Oradan bakınca taksiye mi benziyor kızım? Arabanın önüne atladın. Seni ezebilirdim! "
"Ama ezmedin Cem! Devam et ya da gerçekten taksiye bineceğim. " Cem hızla giderken Uraz'ın otoparka geldiğini gördüm. Hızla bize geliyordu. Bize sinirle bakıyordu. Cem onu görünce iyice hızlandı. Bizimkiler de beni görmüştü. Ama onlar sinirle değil şaşkınlıkla bakıyorlardı. Okuldan uzaklaşmıştık.
"Kimden kaçıyordun? Urazdan? " Kafa salladım.
"Yoo...Onlar konuşuyorlardı. Benim de acil eve gitmem lazımdı. Seni de görünce atladım işte. "
Nolur inansın.
Nolur inansın.
Nolur inansın.
"Sana inanmıyorum. Uraz bizi yiyecek gibi bakıyordu. Ondan mı kaçıyordun? "
"Ondan falan kaçmıyordum. "
"Niye kaçıyordun? " Kaşlarım çatıldı.
"Beni duyuyor musun? Urazdan niye kaçayım ki? Ya da o beni niye kovalasın ki. "
"Bugün Uraz'ı birlikte gördüğün kız yüzünden kaçıyordun. O da seni sevdiği için kovalıyordu. "
Ve son... Umarım sevmişsinizdir. Başka bölümlerde görüşmek üzere❤️