YENİ KOMŞUM

Bölüm 9

Medyada; Duygu Acar

Dün erken uyuduğum için sabah alarmsız bir şekilde erkenden güne başlamıştım. Odamın balkonuna çıktığımda babamı aşağıda çardakta otururken buldum. Saat daha erken olduğu için babamın yanına gittim. Beni beklemiyor olacaktı ki beni görünce oldukça şaşırmıştı. Bana ''Oo erkenciyiz'. 'dedi ve beni kolunun altına aldı. Başımı onun o güven verici omzuna yasladım ve ''Evet dün erken erken uyumuştum ya bugünde haliyle erken uyandım. ''dedim ve o an aklıma gelen soruyu sordum. ''Baba geçen gece odama gelip beni affet demiştin.Bende vakit bulup da soramamıştım. Dün neden beni affet dedin? '' Babama baktığımda yüzünde endişeli bir ifade görür gibi oldum. Fakat hemen yerini sıcak bir gülümsemeye bıraktı. ''Ha geçenlerde işlerim yoğundu. Sende sürekli benden bir şeyler istiyordun da ben sana bağırmıştım ya. Onun için affet dedim. ''dedi . ''Bunun için miydi yaa o benim hatamdı. Seni ben kızdırdım sende istemeden bağırdın. Bir şey olmaz ki bundan. '' ''Olsun. Ben kendimi suçlu hissettim yine de. '' dedi ve ayağa kalktı. '' Hadi eskisi gibi baba kız kahvaltı hazırlayalım. ''dedi ve beni de elimden tutup ayağa kaldırdı. ''Of babaa ''diye söylenerek yürümeye başladım. O sırada 1.kattaki odasından bize bakan İdil'i görmüştüm. Neden bize öyle baktığına bir anlam veremesem de boş verdim ve babama dönüp ''Baba ben hazırlanayım sonra hemen geleceğim tamam mı ?''dedim ve bir şey demesine izin vermeden odama çıktım. Formalarımı giydim,saçımı ördüm,parfüm sıktım ve son olarak da çantamı ve mevsimliğimi alıp aşağı indim. Aşağıya inmeden önce aklıma kötü şeyler geldi ve adımlarımı Çağrı'nın odasına yönlendirdim. Sessizce Çağrı'nın odasındaki banyoya yöneldim ve küçük bir kovayı alıp soğuk suyla doldurdum. Avına yaklaşan aslan gibi yine sessizce Çağrı'ya yöneldim ve 'Çağrı,Çağrı' diye birkaç kez seslendim ama uyandığını belli eden sesler çıkarsa da gözünü hala açmamıştı. 'Benden günah gitti' dedim ve kovayı bir hışımla Çağrı'nın suratına boşalttım. Şokun etkisiyle anında yatakta doğruldu ve beni görünce ''bu sefer bittin sen ''dedi ve bana gelmeye başladı. Hızlıca merdivenleri inmeye başladım ve beni ancak babam kurtarır diyerek bir hışımla mutfağa daldım. Yalnız mutfağa girdiğimde bir şokta ben geçirmiştim. Çünkü babam ve İdil sarılı bir şekilde duruyor ve babam anladığım kadarıyla İdil'i teselli edip başını okşuyordu. Ben olanları anlamadığım için onlara bakmaya devam ederken Çağrı'nın bana attığı cimcikle kendime geldim. Çağrı babama ''Yaa baba ablam benim üstüme soğuk su attı. ''dedi ve en masum halini takındı. ''Şşşt tamam çocuklar hadi diğerlerini çağırın da yemek yiyelim. '' dedi ve çayın altını kapatıp bahçeye yöneldi.Şimdi kim o kadar merdiveni çıkacak diye düşünürken İdil'in yukarı çıktığını gördüm. İlk defa bir işe yaradı diye geçirdim içimden ve bende bahçeye çıktım. Yemekten sonra okulum yakın olduğu için yürümeye karar verdim. Yolda yürürken Uraz'ı gördüm. Ama o benim ilerimde olduğu için beni görememişti. Yanına gittim ve ''selam'' dedim. Bana baktı ve soğukça ''selam'' deyip tekrar önüne döndü. Umursamazlığını göz ardı ederek merak ettiğim soruyu sordum. ''Sen kaç yaşındasın? Yani benden büyük gösteriyor gibisin ama benimle de aynı sınıftasın nasıl olu...''diye sorularımı sıralıyor iken ''Sakin kızım.Tek tek sor.Şimdi öncelikle 18 yaşındayım ama sınıfta kaldım. Aynı sınıfta olmamızın sebebi de bu. Başka soru?''demek aynı sınıfta olmamızın sebebi buymuş. ''Peki- ''tam sorumu soracakken Uraz'ın durduğunu görünce bende durdum. Uraz'ın durmasının sebebinin okula gelmemiz olduğunu anladım. Okula doğru birkaç adım atmıştım ki arkamdan birinin Selin dediğini duydum. Ben değilimdir diye düşünürken ismimin tekrar söylenmesiyle arkama döndüm ve resmen şok oldum. Onun burada ne işi vardı? ''Mert. ''dedim şaşırdığımı sesime vurarak. ''Sevgilim. ''dedi benim aksime neşeli sesiyle ve bana sarıldı.

Oy ve yorum atın lütfen. YB'de görüşmek üzere :))))bay bay