YENİ KOMŞUM

Gösteri

Merhabalar canlarım, nasılsınız? İyisinizdir umarım. Ben psikolojik olarak çok iyi değilim şu sıralar. Ders falan da çalışamayınca daha da kötü oluyorum. Tek yapmak istediğim bölüm yazmak. Sabaha karşı bölümü tamamladım ve şimdi atıyorum. Umarım beğenirsiniz.
Gözde'yi arkama alıp zile bastım. Üçümüz annemlere nasıl bir konuşma yapacağımı konuşmuştuk. Ardından Uraz evine geçmişti. Artık bugün annemlere her şeyi bildiğimi gösterecektim. Kapı açıldığında Fatma Teyze'nin açtığını gördüm. Benim geldiğimi görünce mutlu olmuştu. ''Hoş geldin Selin kızım, buyur. '' Ona gülümseyip içeri girdim. Tabi ardımdan da Gözde.

Fatma Teyze onu tanımadığı için tanıtma gereği duydum. ''Gözde... benim kardeşim. '' Fatma Teyze şok olmuştu. Ama hemen toparladı.

''Buyrun, hoş geldiniz. '' Gözde de içeri girdiğinde annemlerin salonda oturduğunu gördüm. Koridordan içeri girip gülümsedim.

''Merhabalar herkese! '' Annemler beni görünce anında yanıma gelmişlerdi. Annem gülümseyerek bana sarıldı.

''Hoş geldin bir tanem! '' Annem kaskatı kesilince gülümsedim. Geri çekilip Gözde'yi gösterdim.

''Bir misafirimiz var! '' Kahkaha atıp devam ettim. ''Ay pardon ya dilim sürçtü ne misafiri, kızınızı getirdim size! '' Evdeki herkes yanımıza gelmişti. Ablam, Çağrı, babam hatta Fatma Teyzeler bile mutfaktaki pencereden bizi izliyorlardı.

Salondaki tekli koltuklarından birine yayılıp oturdum. Ardından diğerlerine döndüm. ''Ee ne bakıyorsunuz, otursanıza. Kendi eviniz gibi. '' Yüzümü buruşturdum. ''Ay zaten sizin eviniz değil mi, burada misafir olan varsa o da benim. '' Babam ve annem hızla yanımdaki koltuklara oturdular. Ardından diğerleri de.

''Selin... biz sana her şeyi...'' Annemin lafını böldüm.

''Biliyorum biliyorum. Açıklayacaktınız. Ee tam olarak ne zamandı, çıkmaz ayın 3'ü ve asla olmaz ayının 4'ü nasıl? '' Çağrı yanımıza geldiğinde gülümseyerek ona döndüm.

''Bebeğim, ablan geldi. '' Çağrı elleri cebinde ifadesiz bir suratla bana bakıyordu.

''Görebiliyorum ablacığım, hoş geldin. '' Bir kahkaha daha attım.

''İlahi Çağrı, ben gerçek ablandan bahsediyorum. '' Elimle Gözde'yi gösterdim.

''Bak orada! '' Annem endişeli bir şekilde bana bakıyordu.

''Selin, bebeğim... sen bu kızı tanımıyorsun. Sana neler yaptığını bilmiyorsun. Hatta seni uçurumdan atanın da o olduğunu... '' Anneme döndüm.

''Biliyorum. '' Annemler şok olmuş bir şekilde kaldılar. Bu sefer lafa Duygu Ablam girdi.

''Ne demek biliyorum! Sen hem bu durumu biliyorsun hem de... '' Ayağa kalktım.

''En azından o bana dürüst davrandı! '' Parmağımla Gözde'yi gösterdikten sonra daha da bağırarak devam ettim.

''Siz hepiniz gerçeği benden sakladınız! Bir kez daha! Evet o hatalar yapmış olabilir ama en azından benden af diledi, bana dürüst olup gerçeği anlattı! Peki ya siz ne yaptınız? Her şeyi benden sakladınız. Hayır daha önce de aynısını yaptınız, ne kadar kızdığımı biliyordunuz. Neden bir daha yaptınız! ''

Gözlerimden yaşlar akmaya başlamıştı. Babam hızla yanıma gelip başımı göğsüne yasladı. Hıçkırarak ağlarken babam saçlarımı okşuyordu. O böyle yapınca ağlamam daha da şiddetlendi. ''Aşkım, benim güzel kızım... '' Geri çekilip onu ittim.

''Ya ben senin kızın değilim! '' Elimle Gözde'yi gösterdim. ''Senin kızın orada işte! Ben senin kızın değilim! Değilim! '' Başım dönünce elimle tutanacak bir duvar aradım. Bulamayınca kendimi olduğum yere bıraktım.