Alegria

39

"Ate Yani, may work ka ba today? Tara punta tayo kay Lolo" aya ko sa pinsan ko

Sumagot naman sa kabilang linya si Ate, "Ay oo meron. Mamaya pa akong hapon dadaan doon sa ospital"

"Ahhh, sige ate"

"Bakit? Wala kang sasakyan 'no?" tanong n'ya

"Oo eh, si Papa tinatamad na raw bumalik dito. Nauna na doon, 'di man lang ako inantay" pagdadahilan ko

Pagkatapos namin mag-usap ni Ate Yani, tinawagan ko ulit si Papa at pinilit na bumalik dito sa bahay

Sa wakas ay sumagot din s'ya. At sinabing wala na rin naman daw s'yang magagawa

Kaya agad na akong naligo at nagbihis habang inaantay s'ya.

Pagkalipas ng isang oras ay nakarating din naman s'ya agad dito sa bahay. Sinundo n'ya ako, at sabay na kaming nagpunta sa ospital

"Akala ko kasi kasama mo na naman papunta sa ospital yung... yung Ely ba 'yun?" tanong n'ya habang nagmamaneho

Anak ng- pati ba naman ikaw Papa? Hahahahahaha susmariyosep naman oh

"Pa, si Ely nandun sa Las Piñas. Bakit naman iistorbohin ko pa s'ya para lang ihatid ako sa ospital ha?"

"Akala ko kasi magreretire na ako na driver mo at may papalit na sa akin e" sagot n'ya

Natawa ako sa sinabi n'ya. Hindi ko expect na magsasalita ng ganyan tatay ko ah hahahaha!

Pagdating namin sa ospital, hindi na ako nakapag-antay na pumasok sa room ni Lolo kahit na nasa parking pa si Papa

Sumalubong sa akin si Tito Fred na busy sa phone n'ya.

Binaba ko ang bag ko at lumapit kay Lolo. Kinakausap s'ya nang marahan at kinukumusta, "Lo, nandito na ulit ako. Kumusta ka na?"

Hindi ko naman expect na naririnig pala ni Tito Fred kaya bigla s'yang nagsalita, "Nagising na 'yang Lolo mo kanina, hindi mo naabutan. Kakatulog n'ya lang ulit"

"Ah, okay lang po. Maaantay ko naman" saad ko, "May gagawin po ba kayo? Kung meron po, kami na po bahala ni Papa dito kay Lolo"

"Pinapaalis mo ba ako ha? Oo may gagawin ako, pero mamaya pa ako aalis" sagot n'ya

Matagal na akong naiinis sa ganyan n'yang ugali. Although okay naman kami dati, nung bata ako. Pero ngayong narerealize ko na lahat, at may karapatan na rin akong sumagot, hindi na tulad ng dati yung ngayon.

Pagpasok ni Papa ay may dala s'yang pagkain galing sa fastfood na nasa tabi lang ng ospital

"Oh, kumain muna kayo" aya sa amin ni Papa

"'Di na po ako kakain, Pa. Nag-almusal na po ako doon sa bahay"

Si Tito Fred ay hindi na sumagot at lumapit na lang sa mesa para kunin ang pagkain n'ya.

Habang kumakain sila, ako, nagpphone lang habang nandito sa tabi ni Lolo, tahimik na tahimik ang atmosphere namin pare-pareho.

Makalipas ang ilang oras, nagpaalam na si Tito Fred at umalis papunta sa trabaho n'ya

Hindi ko alam kung saan na nagtatrabaho yun, dahil wala na rin naman akong pakialam.

Nagdaan ang mga ilang linggo at pare-pareho lang din ang mga bagay na ginawa ko sa buong sembreak

Bantay kay Lolo, uwi ng bahay. Bantay kay Lolo, uwi ng bahay. Then repeat again.

Naiba nga lang nung sinabi na ng doctor ni Lolo na pwede na s'yang umuwi at magpahinga sa bahay