Hi Flower

Chapter 21: Quality time (2)

REINA JOY

As usual, she does the shopping and I do the fitting. Una akong binibilhan ni Mama bago ang sarili niya

Kung pwede nga na hindi na niya bilhan ang sarili niya, ginawa na niya pero parati siyang pinapagalitan ni dad na dapat e-please niya rin ang sarili niya at hindi puro kami. 

I remember when kuya told mom na aalis siya sa bahay, inikayan pa yun ni mom ng ilang araw kasi masakit daw sa part niya.

Tinatanong niya ako araw-araw kung may mali ba daw siya at bakit naisip ni kuya na mag-ibang bahay. Parati ko naman siyang sinasagot na baka gusto lang ni kuya maging independent at syempre, subukan mabuhay ng mag-isa. Pero ayaw niya maniwala.

Then the day comes na sinabi ni Kuya na hindi na siya tatanggap ng pera galing kela dad and ayun, Umiyak na naman siya ng bonggang-bongga! Mabuti nalang at support si dad sa kanya at siya lang ang may kakayahan na patahanin si Mom.

Yep! She's that soft.

Kaya nga hindi ko yan mabully-bully katulad ng ginagawa ko kay kuya kasi baka ibahin niya meaning nun at magdrama na naman. 

Mahirap na!

Yung attitude niya na ganon, syempre si kuya ang nakamana!

When Kuya heard about my issue sa San Martin he stormed in and embrace me in his arms then scolded our principal. 

Katulad nung nangyari kay Carlo, I got into an issue without evidence kaya naman ganun na lang ako ka eager pakasuhan yung Grade 12 dahil sa ginawa nila. They ruin Carlo's reputation with false rumors and it's not good in the eyes.

Nang makarating kami sa bench shop. Kitang-kita ko ang nakasimangot na mukha ni Kuya dala-dala yung mga damit na pinili ni Dad. 

Dad is like me, gastador they say. 

At least hindi ako nag pepeling mayaman kasi mayaman naman talaga parents ko and I can buy whatever I want.

Hindi katulad nung iba na kitang naghihirap ang pamilya nila sa trabaho para itaguyod ang pamilya nila. hala! bili dito, bili doon. Gastos dine, gastos doon!

Alam ko dapat akong magpasalamat kasi pinanganak akong may kaya sa buhay pero di ko naman kasalanan yon na praktikal mag-isip ang magulang ko diba? Naghirap din kami sa dati, dumaan kami sa stage na yon. And yet, hindi ko pinayagan ang sarili ko na maging katulad nung iba na magastos ng pera.

Gagastos kung kinakailangan. 

Hindi yung gagastos para may ipa-hambog sa iba.

"Dad! This is enough! Puno na yung cabinet ko."

"Tumahimik ka, Joseph. Minsan lang ako magshopping para sa'yo."

"Like father, like daughter. Hindi ba ganyan ka rin?" Siniko ni mom ang braso ko kaya tinawanan ko siya.

Napailing si Mom at ginulo ang buhok ko. "Yung kuya mo naman gagasto. Hindi ba?"

"Hehehe of course!"

"Pasalamat ka talaga mahal ka ng kuya mo."

"Oy! Si kuya lang ba?"

Tumawa si Mom at piningot ang tenga ko. 

Ang sakit na ah!

"Oo na, kaming lahat! Mahal ka namin."

***

Ibinagsak ko ang sarili ko sa kama ko nang maka-uwi kami at inilabas ang cellphone ko. Napako ang tingin ko sa picture namin ni Michelle at napangiti ako. She looks young by the way at sa tingin ko ay makapareho lang ang edad nila ni Kuya.