RECA

42. Bölüm

Merhaba güzellerim :)

Upuzun bir aradan uzun soluklu bir bölümle geldik size. Bildiğiniz üzere Wattpade erişim yasağı engeli geldi. Zaten öncesinde de uygulama epey sorun veriyordu. İşte bir gece de ansızın kapatıldı. Bunun hakkında çok uzun konuşmak istiyorum ama neye yarar inanın bilmiyorum. Ciddi anlamda burası benim evim olmuş herkes gibi. İnsanlardan, laflardan, duygulardan ve acıdan kaçmak istediğim zaman her zaman buraya sığındım. Güvenli bir limandır benim için burası. On yıldır hayatımda ve bir gece de çıkması gerçekten ilk başta insanı bayağı bir şoka ve üzüntüye soktu. Umuyorum ki bir an önce açılacak ve eski halimize geri döneceğiz. Bunu her şeyden çok istiyorum. Girip okuyabilir misiniz bilmiyorum ama ben yinede yayınlamak istiyorum. Yorumlara hemen cevap veremeyebilirim çünkü sık sık giremeyeceğim. Güvenli gelmiyor çünkü VPN. Size de yükleyin ya da yüklemeyin diyemiyorum. Ben bölümü atmak için yükleyip hemen geri sileceğim.

Birde Wattpad kapatıldıktan sonra inanılmaz derecede Reca da okunma arttı. Videolar yapılıyormuş sanırım. Hem Instagram hem tiktokta. Benim yeğenim ile ortak kullandığım bir hesap var o da paylaşım yapıyor ayrıyetten de  bir okurumun açtığı sayfa var ikisi de kitaplarla ilgili videolar atıyorlar. Şunu demek istiyorum çok fazla yeni okuyucu geliyor ve bayağı ağır eleştiriler yapılıyor. Öncelikle ben bu kitabı üç dört sene önce yazmaya başladım ve hiç düzenlemedim. Çok çok güzel yazdığımı da iddia etmedim. Kitabı sevmeyebilirsin ama hakaret edemezsin. Buna izin vermem. Bunu bilerek okuyun arkadaşlar. Eleştiri elbette yapabilirsiniz ama sınırınızı koruyarak. Kimseye zorla kitabımı okutmuyorum.

Buraya kadar okuduğunuz için de teşekkür eder Keyifli okumalar dilerim güzellerim:)

***

Midemde değil ama kalbimin içinde kelebekler uçuşuyordu. Beni harekete geçiren şey kalbimde ki bu tatlı sızıydı. Bedenim de öyle bir duygu patlaması vardı ki, artık neyi neden hissettiğimi sorgulamadan içimden geleni yaparak Ulaşa sarıldım. Elindeki tektaş kutusunu hafifçe geriye çekerek,beni tek koluyla sarıp sarmaladı sıkıca. Ben bu anın hayâlini o kadar kurmuştum ki, sadece onunla olmayı, gözüm kapatıp açtığımda ilk hep onu görmeyi o kadar arzulamıştım ki. Şimdi Ulaş bana sadece bir evlilik teklifi etmiyordu.

Ulaş bana hayallerimi yaşatmayı teklif ediyordu.

Ergen Aymira şu an içimde bir yerlerde heyecandan bayılsa da olgun olan tarafım daha sakin tepki vermişti. Omuzunda olan başımı hafifçe geriye çekerek yüzüne baktım.

" Neler atlattık,neler yaşadık. Sonumuzun mutlu olmasını istiyorum Ulaş. Bir daha ılmayalım, kırmayalım. Üzmeyelim birbirimizi. Yara değil, şifa olalım istiyorum. İkimizin de aptallıkları oldu. Ama artık ikimizin de akıllı olması gerekiyor. Biz anne baba oluyoruz Ulaş, buna göre hareket etmemiz gerekiyor."

Gerçek buzdan bir cam gibi kırıldı zihnimde. Hâlâ sürekli kendine soran ve bu yaşanananlara inanamayan yüzüm,harabe bir aynada kendine bakarak tekrar sordu. Anne baba mı oluyoruz? Aynaya yansıyan diğer yüzüm buruk tebessümle ona karşılık verirken iki yüzüm birbirine uzanarak sıkıca sarıldı.

Ben kendi içimdeki bana sarıldım.

Kulağına fısıldadım.

" Biz büyüdük. Biz gerçekten büyüdük Mira. Anne olacak kadar büyüdük."

" Bana söz verecek misin? Mutlu bir son için bana söz verecek misin Ulaş?" dedim bir umutla yüzüne bakarken. Evet demesini istiyordum. Evet sevgilim sonumuz mutlu olacak desin istiyordum.

" Aymira, güzel sevgilim benim. Hayatta bazı şeyler bizim elimizdedir. Ama kader diye de bir gerçek vardır. Eğer olur da bir gün şehadet haberim gelirse kulağına, yinede gülümse. Ağlama sakına. Eğer şehit olmak nasip olmazsa sana söz veriyorum sonumuz mutlu olacak güzelim." parmakları kasıklarımın bir tık üstünde durdu ve iki parmağıyla baştan aşağı elini kaydırdı. " Bu sadece sana değil kızıma da verdiğim bir sözdür." dediğinde kaşlarımı kaldırdım.