Darling! [norenmin]

54 - Insanity underneath

I love you so much and
you hurt me so bad

မြေအောက်ရထားနဲ့ တခြားမြို့သို့ထွက်သွားပြီဟု ဂျဲနိုသိထားသော ရန်ကျွင်သည် ဆယ်ပေပတ်လည် အခန်းတစ်ခုထဲတွင် နိုးလာခဲ့သည်။ ရန်ကျွင်က မျက်လုံးကို မီးအလင်းရောင်မှကာ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

သူက ရက်ရှည်လများ ဖျားနာနေသူကဲ့သို့ ခြေလက်များလေးလံကာ နလံမထူနိုင်သလို ခံစားနေရသည်။ မျက်နှာကျက်မှ မီးရောင်ကစူးလွန်းပြီး အခန်းကျဥ်းကျဥ်းတွင် ပြတင်းပေါက်ဟူ၍မရှိ။ သူလှဲနေတဲ့ကုတင်အပြင် စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်နဲ့ ဗီရိုအသေးတစ်လုံးသာ ရှိသည်။ ရန်ကျွင်က နံရံကိုအားပြုကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထထိုင်လိုက်သည်။

အခန်းတွင်းတွင် နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ရှိနေပြီး သူ့ကိုကျောပေးကာ ကြမ်းပြင်တွင်ထိုင်နေသည်။ ထိုလူထံမှ မာကျောတဲ့အရာတစ်ခု ထွင်းဖောက်ခံရသလို စူးရှသောအသံ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမှတ်မိတဲ့ နောက်ဆုံးသောအရာမှာ နာဂျဲယ်မင်ဖြစ်သည်။

"နိုးပြီလား"

ဂျဲယ်မင်က နောက်ကျောတွင် မျက်လုံးပါသကဲ့သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် လျှပ်စစ်မော်တာတပ် လွန်တစ်ချောင်းရှိနေပြီး ကြမ်းပြင်ကို အပေါက်ဖောက်နေခဲ့သည်။

အလုံပိတ်အခန်း၊ ပုံမှန်မျက်နှာထားနဲ့ နာဂျဲယ်မင်၊ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၊ ထိုအခြေအနေအားလုံးက ရန်ကျွင်ရဲ့စိတ်ကို ဂယက်ထစေသည်။ ရန်ကျွင်အတွက် မတ်မတ်ထိုင်ရတာတောင် အားအင်ကုန်ဆုံးနေပြီး နောက်ကျောထဲမှ ချွေးပြန်နေခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ ဒါကဘယ်နေရာလဲ ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"

ဂျဲယ်မင်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်တာနဲ့ ရန်ကျွင်ထံမှ မေးခွန်းများ တရစပ်ထွက်လာသည်။

"ဖြည်းဖြည်းပြော အသက်လည်းရှုဦး"

ဂျဲယ်မင်က နံရံကိုမှီထားသော ရန်ကျွင်ရဲ့ကိုယ်ကို သူ့ပခုံးပေါ်သို့ မှီတွယ်စေလိုက်သည်။ ရန်ကျွင်ရဲ့ ပျော့ခွေနေသော ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားရုန်းကန်မှုမရှိ၊ အလိုက်သင့် ယိုင်ကျလာသည်။