Darling! [norenmin]

67 - Marry Me

ယနေ့ ရာသီဥတုသာယာသည်။ အခြားသူအတွက် မဟုတ်ရင်တောင် လီဂျဲနိုအတွက်တော့ ကောင်းကင်ကြီးက ပြာသည်၊ လေထုကလည်း သန့်ရှင်းလတ်ဆက်ပြီး ဂျယ်မင်ကလည်း ခေါင်းညိမ့်လက်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မျက်စိထဲမြင်မြင်သမျှ အရာအားလုံး သာယာလှပနေသည်။

"ငါ့အမေကနည်းနည်းတော့ ဇီဇာကြောင်တယ် သူတစ်ခုခုပြောရင် ဒီတိုင်းနားထောင်လိုက် စိတ်ထဲထားစရာမလိုဘူး"

ယခု လီဂျဲနိုရဲ့အမေအိမ်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာပွဲကို အသိအမှတ်ပြုရန် လူကြီးသူမအဖြစ် တစ်ယောက်ယောက် လိုအပ်သည်။ တစ်လပိုင်း ဆယ့်ရှစ်ရက်သည် ကောင်းမွန်တဲ့နေ့ဟု ပြောကြသည်။ နှစ်သစ်ကူးပြီးမှစ၍ ရေတွက်ရသော် အနည်းဆုံးတော့ နှစ်ပတ်နီးနီး ပြင်ဆင်ချိန်ရသေးသည်။

ဂိတ်စောင့်နှစ်ယောက်ဖြင့် ခြံတံခါးမကြီးက သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် အလိုအလျောက် ပွင့်ဟကြိုဆိုသည်။ ခြံတံခါးမှ အိမ်ရှေ့ရောက်ဖို့ကို မိနစ်အနည်းငယ် အချိန်ယူရသည်။ ကြားထဲတွင် ဖန်းအပင်များကို ပုံသွင်းနေသော၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသော အိမ်အကူများကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုသူအားလုံးတွင် အဖြူနဲ့အနက် တူညီဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ဂျယ်မင်က ဥရောပအလယ်ခေတ် မြို့စားအိမ်တော်ကဲ့သို့ စကျင်ကျောက်နံရံများ၊ မဲပြာရင့်ရောင် အုပ်ကြွပ်မိုးသဏ္ဍန် ခေါင်းမိုးချွန်းများကို တအံ့တသြ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လီဂျဲနိုရဲ့ အမေဖြစ်သူသည် ဘဝကိုကောင်းစွာ နေထိုင်တတ်ပုံပေါ်သည်။

နှစ်ယောက်သား အိမ်ထဲဝင်ဝင်ချင်း အိမ်အကူဝတ်စုံဖြင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က ချဥ်းကပ်လာသည်။ ထို့နောက် အိမ်စီးဖိနပ်နှစ်ရံ ထုတ်ပေးကာ အပေါ်အင်္ကျီချွတ်သိမ်းရန် အသင့်စောင့်နေကြသည်။ ဂျယ်မင်အတွက် သူ့ဖိနပ်ကို သူများချွတ်ပေးစရာ မလိုအပ်သလို သူ့အင်္ကျီကို သူများကိုင်တာလည်း မကြိုက်ပေ။ ဂျဲနိုက ထိုမိန်းကလေးများကို ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။

"သူ့ကိုမထိနဲ့"

အမေက ဇီဇာကြောင်တယ်ဆိုရင် ဂျယ်မင်ကလည်း အကဲဆတ်သည်။ သူ့ဘေးပတ်ချာလည် ငါးပေအကွာတွင် သူစိမ်းများ အကပ်မခံချင်ပေ။