Darling! [norenmin]

9 - Returnning home (2)

How much sorrow can I take?
black bird on my shoulder

And what difference does it make?
when this love is over

-Mystery of love (Sufjan Stevens)

ခါးတစ်ဝိုက်မှ တင်းကြပ်သော ပွေ့ဖက်မှုနဲ့အတူ သူ့ရဲ့နောက်ကျောပြင်က တစ်ဖက်လူရဲ့ ရင်ခွင်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဂျဲနိုက ရန်ကျွင်ရဲ့ပခုံးပေါ် မေးတင်လိုက်လျက် "စကားပြောနေတာ ပြီးအောင်မပြောဘဲ ဘာလို့ထွက်သွားတာလဲ"

အသံက အစောပိုင်းကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ ချစ်မြတ်နိုးစွာ စနောက်နေသော လေသံမျိုးဖြစ်လာသည်။ ထိုပုံစံက ပုံမှန်လီဂျဲနို ဖြစ်သည်။  အစမှအဆုံးထိ အကုန်လုံးမှာ ရန်ကျွင်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုသိလို၍ ကြံဖန်ထားသော စနောက်မှုဖြစ်သည်။

သို့သော် ရန်ကျွင်ဘက်မှ ပြန်ဖြေသံမရှိ။ အလျင်လိုစွာ ရုန်းကန်၍ ခါးကိုဖက်ထားသော လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ချရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရန်ကျွင်က ထိုသို့လုပ်လေ့မရှိ။ ငြင်းဆန်ရန် ကြိုးစားခြင်းက တစ်ဖက်လူရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပို၍ပင် အားပေးအားမြှောက် ပြုနိုင်ကြောင်း သူသိထားသည်။ ယနေ့တွင်တော့ လီဂျဲနိုက သူ့ကို ခြွင်းချက်ထားပေးရန် မျှော်လင့်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂျဲနိုက တစ်ခုခုမှားနေတာကို ရိပ်မိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် လူကိုရှေ့သို့လှည့်၍ ခေါင်းမော့စေသောအခါ ဘယ်ချိန်ကတည်းက မျက်ရည်နဲ့မျက်ခွက် ဖြစ်နေခဲ့မှန်းမသိတဲ့ ရန်ကျွင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မကြည့်နဲ့"

ရန်ကျွင်တွင် ထိုထက်ပို၍ အရှက်သည်းစရာ မရှိတော့ပေ။ ကလေးလည်း မဟုတ်တော့တဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ ပြသနာတစ်ခုခုရှိတိုင်း မျက်ရည်လွယ်ရခြင်းက မသင့်တော်ဟု ခံစားရသည်။ ဂျဲနိုရဲ့ရင်ဘတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းဖယ်ရင်း မျက်နှာလွှဲထားမိသည်။ သို့သော် သူ့နောက်တွင် တံခါးရွက်ခံနေပြီး ​ရှေ့တွင်ဂျဲနိုက ပိတ်ရပ်နေသောကြောင့် ဘယ်နေရာကိုမှ ရှောင်လွှဲ၍မရ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဟော..." ထိုအပြုအမူက ဂျဲနိုကို နားလည်ရခက်စွာ မျက်ခုံးပင့်စေသည်။